📺Μαρινάκης κατά Τσίπρα: Θυμίζει νέα καλοκαιρινή επιθεώρηση ο ισχυρισμός «δεν εξυπηρέτησα συμφέροντα αλλά συγκρούστηκα μαζί τους»

«Νέα καλοκαιρινή επιθεώρηση» χαρακτήρισε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Παύλος Μαρινάκης, τη συνέντευξη που παραχώρησε ο Αλέξης Τσίπρας στην ιστοσελίδα in.gr.

Αφορμή ήταν οι αναφορές του πρώην Πρωθυπουργού ότι «δεν συνδιαλέχθηκα με συμφέροντα, δεν εξυπηρέτησα συμφέροντα, συγκρούστηκα με τα συμφέροντα όσο κυβέρνησα τον τόπο».

«Όταν διαβάσαμε τον τίτλο "δεν συνδιαλέχθηκα με συμφέροντα, δεν εξυπηρέτησα συμφέροντα, συγκρούστηκα με τα συμφέροντα όσο κυβέρνησα τον τόπο", συνοδευόμενο από τη φωτογραφία του κ. Τσίπρα, αρχικά θεωρήσαμε ότι, λόγω εποχής, πρόκειται για κάποια νέα καλοκαιρινή επιθεώρηση. Κι όμως, όσο κι αν ακούγεται απίστευτο, η φράση αυτή, όπως και πολλές άλλες αντίστοιχες, ειπώθηκε πράγματι από τον πρώην πρωθυπουργό στο πρώτο μέρος της συνέντευξής του, που προβλήθηκε σήμερα», αναφέρει ο Παύλος Μαρινάκης.

Ακόμα, παρέθεσε μια σειρά ερωτημάτων όπως γιατί κράτησε ανοιχτή τη Βουλή για να ψηφίσει έναν Ποινικό Κώδικα κατά παραγγελία συγκεκριμένων συμφερόντων ή γιατί λειτουργούσε στο Μαξίμου ένα άτυπο «παραϋπουργείο Δικαιοσύνης» ή ποιος χρηματοδοτεί «και μάλιστα πλουσιοπάροχα» το νέο κόμμα του κ. Τσίπρα, ο κ. Μαρινάκης σημειώνει πως «το κακό για εκείνον είναι ότι η συλλογική μνήμη δεν σβήνει τόσο εύκολα όσο εκείνος πιστεύει».

Η ανακοίνωση του Παύλου Μαρινάκη για τον Αλέξη Τσίπρα

«Όταν διαβάσαμε τον τίτλο «Δεν συνδιαλέχθηκα με συμφέροντα, δεν εξυπηρέτησα συμφέροντα, συγκρούστηκα με τα συμφέροντα όσο κυβέρνησα τον τόπο», συνοδευόμενο από τη φωτογραφία του Αλέξη Τσίπρα, αρχικά θεωρήσαμε ότι, λόγω εποχής, πρόκειται για κάποια νέα καλοκαιρινή επιθεώρηση.

Κι όμως, όσο κι αν ακούγεται απίστευτο, η φράση αυτή, όπως και πολλές άλλες αντίστοιχες, ειπώθηκε πράγματι από τον πρώην πρωθυπουργό στο πρώτο μέρος της συνέντευξής του, που προβλήθηκε σήμερα.

Αναμένουμε, με ενδιαφέρον, τη συνέχεια της συνέντευξης, για να δούμε αν απαντάει σε πραγματικά κρίσιμα ερωτήματα όπως:

* Ποιος άλλος πρωθυπουργός, ενώ είχε ήδη προκηρύξει εκλογές, κράτησε ανοιχτή τη Βουλή για να ψηφίσει έναν Ποινικό Κώδικα κατά παραγγελία συγκεκριμένων συμφερόντων;

* Πότε άλλοτε λειτουργούσε στο Μέγαρο Μαξίμου ένα άτυπο «παραϋπουργείο Δικαιοσύνης», όπως έχει κυνικά παραδεχθεί ο ίδιος ο υπουργός Δικαιοσύνης της κυβέρνησής του;

* Και, τελικά, αν όλα αυτά και πολλά ακόμα από τα «έργα» του, τα θεωρεί «σύγκρουση με τα συμφέροντα», τότε τί ακριβώς θα θεωρούσε συμβιβασμό;

* Επίσης, ποιός τελικά χρηματοδοτεί και μάλιστα πλουσιοπάροχα το νέο κόμμα;

Αν πάλι δεν έχει ερωτηθεί, ίσως σε κάποια επόμενη συνέντευξη πάρουν οι πολίτες τις απαντήσεις που για τόσα χρόνια αποφεύγει να δώσει ο κ. Τσίπρας.

Μέχρι τότε, ο πρώην πρωθυπουργός μπορεί να συνεχίσει να δίνει συνεντεύξεις σε προστατευμένα περιβάλλοντα με έναν και μόνο στόχο: να ξαναγράψει την ιστορία.

Το κακό για εκείνον είναι ότι η συλλογική μνήμη δεν σβήνει τόσο εύκολα όσο εκείνος πιστεύει».

Η συνέντευξη Τσίπρα

Παρουσιάζοντας το teaser της συνέντευξης, ο Αλέξης Τσίπρας θύμισε ότι «ο Ουμπέρτο Έκο έλεγε πως ο Αύγουστος δεν έχει ειδήσεις, αλλά με τη δημοσιογράφο Ελένη Στεργίου μάλλον τον διαψεύσαμε με μία διαφορετική αυγουστιάτικη συνέντευξη στην Αθήνα».

Στη συνέντευξή του ο πρώην πρωθυπουργός, μεταξύ άλλων, καταφέρεται κατά της ελληνικής Δικαιοσύνης και λέει ότι «έχουμε γίνει ο καλύτερος πελάτης της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας», υποστηρίζει ότι η ακρίβεια δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί μέσα από pass και επιδόματα και κάνει λόγο για ανάγκη σύγκρουσης με ολιγοπώλια, καρτέλ και πρακτικές αισχροκέρδειας, δηλώνει ότι σήμερα «όχι μόνο ξέρει τι θέλει, αλλά και πώς να το κάνει», περιγράφει το πολιτικό ένστικτο ως το προσωπικό του «GPS» και μιλά για τις «σειρήνες» της πολιτικής, ανάμεσά τους τη ματαιοδοξία και τον ναρκισσισμό.

Στην κορυφή των προβλημάτων της ελληνικής κοινωνίας ο Αλέξης Τσίπρας τοποθετεί την ακρίβεια, την οποία αναλύει σε τρεις βασικούς παράγοντες: στέγη, ενέργεια και τρόφιμα. Απορρίπτει την άποψη ότι πρόκειται αποκλειστικά για εισαγόμενο πρόβλημα και υποστηρίζει ότι «ένα πολύ μεγάλο μέρος οφείλεται στην αισχροκέρδεια που υπάρχει στη χώρα μας, στα καρτέλ και κυρίως στα ολιγοπώλια και στην έλλειψη πολιτικής βούλησης της κυβέρνησης να συγκρουστεί με αυτά».

Για τα τρόφιμα προτείνει τη δημιουργία Ψηφιακού Παρατηρητηρίου Τιμών, με παρακολούθηση της διαδρομής κάθε προϊόντος «από το χωράφι στο ράφι» και έλεγχο των περιθωρίων κέρδους σε κάθε κρίκο της αλυσίδας.

Κεντρική θέση στις προτάσεις του καταλαμβάνει η ενεργειακή πολιτική και ειδικότερα ο ρόλος της ΔΕΗ. Ο Αλέξης Τσίπρας υποστηρίζει ότι υπάρχει ήδη σχέδιο ώστε η επιχείρηση να μετατραπεί από μια δημόσια επιχείρηση «εξυπηρέτησης της ωφέλειας των funds και των ιδιωτικών συμφερόντων» σε μια δημόσια επιχείρηση που «θα κατευθύνει τον ανταγωνισμό προς όφελος της ελληνικής κοινωνίας και θα μειώσει τις τιμές»

Συνέχεια...

📺Επίθεση ΠΑΣΟΚ σε Τσίπρα: Ηγείται μιας ανώνυμης εταιρείας με μετόχους τους εγχώριους ολιγάρχες και τον ίδιο διευθύνοντα σύμβουλο

Με ιδιαίτερα υψηλούς τόνους απαντά το ΠΑΣΟΚ στη συνέντευξη του Αλέξη Τσίπρα στο in.gr, εξαπολύοντας προσωπική και πολιτική επίθεση στον πρώην πρωθυπουργό τόσο για τις αναφορές του περί σύγκρουσης με οικονομικά συμφέροντα όσο και για τις προγραμματικές θέσεις που παρουσίασε.

Η Χαριλάου Τρικούπη χαρακτηρίζει «αστείο» τον ισχυρισμό του κ. Τσίπρα ότι έχει συγκρουστεί και θα συνεχίσει να συγκρούεται με τα συμφέροντα και υποστηρίζει ότι ο επικεφαλής της ΕΛΑΣ «ηγείται όχι ενός κόμματος αλλά μιας ανώνυμης εταιρείας με μετόχους τους εγχώριους ολιγάρχες και αυτόν διευθύνοντα σύμβουλο».

Και συνεχίζει, στρέφοντας τα πυρά του στη χρηματοδότηση της ΕΛΑΣ: «Η, δε, δήλωσή του ότι η ΕΛΑΣ θα είναι το πιο διαφανές κόμμα στα οικονομικά του, όταν αρνείται εμμονικά να δημοσιοποιήσει τα έσοδα με τα οποία χρηματοδοτεί την καμπάνια εκατομμυρίων που κάνει, είναι το ανέκδοτο του καλοκαιριού».

Η παρέμβαση του ΠΑΣΟΚ έρχεται μετά το πρώτο μέρος της συνέντευξης του Αλέξη Τσίπρα, στο οποίο ο πρώην πρωθυπουργός δήλωσε, μεταξύ άλλων, ότι «δεν συνδιαλέχθηκα με συμφέροντα, δεν εξυπηρέτησα συμφέροντα, συγκρούστηκα με τα συμφέροντα όσο κυβέρνησα τον τόπο». Στην ίδια συνέντευξη αναφέρθηκε στην ακρίβεια, στη στέγαση και στην ενέργεια, υποστηρίζοντας ότι απαιτείται σύγκρουση με ολιγοπώλια, καρτέλ και πρακτικές αισχροκέρδειας, ενώ έθεσε και ζήτημα αλλαγής του ρόλου της ΔΕΗ.

Το ΠΑΣΟΚ ξεκινά την ανακοίνωσή του με αιχμή για την προηγούμενη κυβερνητική θητεία του Αλέξη Τσίπρα, σχολιάζοντας ότι «μας ξανασυστήθηκε ως “συμβιβασμένος Μαδούρο” ζητώντας μια δεύτερη ευκαιρία γιατί μετά από μια τετραετία ως Πρωθυπουργός με αυταπάτες και άλλη μια ως ανύπαρκτη αξιωματική αντιπολίτευση έχει πλέον … μάθει».

Παράλληλα, κατηγορεί τον πρώην πρωθυπουργό ότι υιοθετεί θέσεις που έχουν ήδη παρουσιαστεί από το ΠΑΣΟΚ. «Πιστός στην προσφιλή του τακτική του copy paste, αντέγραψε τις προτάσεις του ΠΑΣΟΚ για τη ΔΕΗ, την ακρίβεια και τη στέγαση», αναφέρει η ανακοίνωση.

Η Χαριλάου Τρικούπη ζητά ακόμη εξηγήσεις για άλλες πολιτικές επιλογές του Αλέξη Τσίπρα, σημειώνοντας: «Αναμένουμε με ενδιαφέρον να μας εξηγήσει και την ταύτισή του με τις πολιτικές της Νέας Δημοκρατίας στα κόκκινα δάνεια, τα ιδιωτικά πανεπιστήμια και την υπεραπόδοση των έμμεσων φόρων».

Η ανακοίνωση του ΠΑΣΟΚ

«Ο κ. Τσίπρας μας ξανασυστήθηκε ως "συμβιβασμένος Μαδούρο" ζητώντας μια δεύτερη ευκαιρία γιατί μετά από μια τετραετία ως Πρωθυπουργός με αυταπάτες και άλλη μια ως ανύπαρκτη αξιωματική αντιπολίτευση έχει πλέον … μάθει.

Πιστός στην προσφιλή του τακτική του copy paste, αντέγραψε τις προτάσεις του ΠΑΣΟΚ για τη ΔΕΗ, την ακρίβεια και τη στέγαση.

Αναμένουμε με ενδιαφέρον να μας εξηγήσει και την ταύτιση του με τις πολιτικές της Νέας Δημοκρατίας στα κόκκινα δάνεια, τα ιδιωτικά πανεπιστήμια και την υπεραπόδοση των έμμεσων φόρων.

Μόνο σαν αστείο ακούγεται η δήλωση του κ. Τσίπρα πως συγκρούστηκε και θα συγκρουστεί στο μέλλον με τα συμφέροντα, όταν όλοι γνωρίζουν ότι ηγείται όχι ενός κόμματος αλλα μιας ανώνυμης εταιρείας με μετόχους τους εγχώριους ολιγάρχες και αυτόν διευθύνοντα σύμβουλο. Η, δε, δήλωση του ότι η ΕΛΑΣ θα είναι το πιο διαφανές κόμμα στα οικονομικά του, όταν αρνείται εμμονικά να δημοσιοποιήσει τα έσοδα με τα οποία χρηματοδοτεί την καμπάνια εκατομμυρίων που κάνει, είναι το ανέκδοτο του καλοκαιριού.

Το μέλλον της χώρας δεν είναι ούτε ο Μητσοτάκης της διαφθοράς ούτε ο Τσίπρας της διαπλοκής. Έχουν και οι δύο δεσμεύσεις και εξαρτήσεις.»

Είχε προηγηθεί η επίθεση Μαρινάκη

Νωρίτερα, στη συνέντευξη Τσίπρα είχε απαντήσει και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης, ο οποίος χαρακτήρισε «νέα καλοκαιρινή επιθεώρηση» τη δήλωση του πρώην πρωθυπουργού ότι δεν εξυπηρέτησε συμφέροντα αλλά συγκρούστηκε μαζί τους.

Ο κ. Μαρινάκης έθεσε σειρά ερωτημάτων για την περίοδο διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, μεταξύ άλλων για τον Ποινικό Κώδικα, τη λειτουργία, όπως ανέφερε, άτυπου «παραϋπουργείου Δικαιοσύνης» στο Μέγαρο Μαξίμου και τη χρηματοδότηση του νέου κόμματος του Αλέξη Τσίπρα. «Το κακό για εκείνον είναι ότι η συλλογική μνήμη δεν σβήνει τόσο εύκολα όσο εκείνος πιστεύει», ανέφερε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος.

Η συνέντευξη Τσίπρα

Παρουσιάζοντας το teaser της συνέντευξης, ο Αλέξης Τσίπρας θύμισε ότι «ο Ουμπέρτο Έκο έλεγε πως ο Αύγουστος δεν έχει ειδήσεις, αλλά με τη δημοσιογράφο Ελένη Στεργίου μάλλον τον διαψεύσαμε με μία διαφορετική αυγουστιάτικη συνέντευξη στην Αθήνα».

Στη συνέντευξή του ο πρώην πρωθυπουργός, μεταξύ άλλων, καταφέρεται κατά της ελληνικής Δικαιοσύνης και λέει ότι «έχουμε γίνει ο καλύτερος πελάτης της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας», υποστηρίζει ότι η ακρίβεια δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί μέσα από pass και επιδόματα και κάνει λόγο για ανάγκη σύγκρουσης με ολιγοπώλια, καρτέλ και πρακτικές αισχροκέρδειας, δηλώνει ότι σήμερα «όχι μόνο ξέρει τι θέλει, αλλά και πώς να το κάνει», περιγράφει το πολιτικό ένστικτο ως το προσωπικό του «GPS» και μιλά για τις «σειρήνες» της πολιτικής, ανάμεσά τους τη ματαιοδοξία και τον ναρκισσισμό.

Στην κορυφή των προβλημάτων της ελληνικής κοινωνίας ο Αλέξης Τσίπρας τοποθετεί την ακρίβεια, την οποία αναλύει σε τρεις βασικούς παράγοντες: στέγη, ενέργεια και τρόφιμα. Απορρίπτει την άποψη ότι πρόκειται αποκλειστικά για εισαγόμενο πρόβλημα και υποστηρίζει ότι «ένα πολύ μεγάλο μέρος οφείλεται στην αισχροκέρδεια που υπάρχει στη χώρα μας, στα καρτέλ και κυρίως στα ολιγοπώλια και στην έλλειψη πολιτικής βούλησης της κυβέρνησης να συγκρουστεί με αυτά».

Για τα τρόφιμα προτείνει τη δημιουργία Ψηφιακού Παρατηρητηρίου Τιμών, με παρακολούθηση της διαδρομής κάθε προϊόντος «από το χωράφι στο ράφι» και έλεγχο των περιθωρίων κέρδους σε κάθε κρίκο της αλυσίδας.

Κεντρική θέση στις προτάσεις του καταλαμβάνει η ενεργειακή πολιτική και ειδικότερα ο ρόλος της ΔΕΗ. Ο Αλέξης Τσίπρας υποστηρίζει ότι υπάρχει ήδη σχέδιο ώστε η επιχείρηση να μετατραπεί από μια δημόσια επιχείρηση «εξυπηρέτησης της ωφέλειας των funds και των ιδιωτικών συμφερόντων» σε μια δημόσια επιχείρηση που «θα κατευθύνει τον ανταγωνισμό προς όφελος της ελληνικής κοινωνίας και θα μειώσει τις τιμές»

Συνέχεια...

📺Δείτε βίντεο: Η στιγμή που κινέζικος δορυφόρος εκρήγνυται λίγα λεπτά μετά την εκτόξευσή του

Οι κινεζικές αρχές ανακοίνωσαν ότι η εκτόξευση του δορυφόρου ChinaSat-4B με πύραυλο Long March 7A απέτυχε, αφού ο πύραυλος παρουσίασε ένα πρόβλημα κατά τη διάρκεια της πτήσης λίγο μετά την εκτόξευσή του σήμερα από το διαστημικό κέντρο εκτόξευσης Ουέτσαγκ.

Ο πύραυλος εκτοξεύθηκε στις 20:02 ώρα Πεκίνου (15:02 ώρα Ελλάδας), μετέδωσε το κρατικό πρακτορείο ειδήσεων Xinhua, προσθέτοντας ότι τα αίτια της αποτυχημένης εκτόξευσης αναλύονται.

Βίντεο που αναρτήθηκαν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης δείχνουν μια  φωτεινή λάμψη ψηλά στον νυχτερινό ουρανό μετά την εκτόξευση. 

Δείτε βίντεο

💥🇨🇳 Longue Marche 7A : un échec spectaculaire à Wenchang entraîne la perte du lanceur et de sa charge utile.

Une anomalie est survenue ce lundi 10 août 2026, environ 1 min 25 s après le décollage d’une fusée chinoise CZ-7A, entraînant la destruction du lanceur et la perte de sa… https://t.co/FS02AzTASh pic.twitter.com/I8K6Us4huB

— Xplora (@XploraSpace) August 10, 2026

The Long March 7A suffered its second launch failure a few hours ago when it explosively concluded its mission from Wenchang, reportedly carrying ChinaSat-4B

Details -> https://t.co/Xo15oGQU1q pic.twitter.com/x0WAcXZz1J

— Phazzee 🐼🚀 | 中国航天 🇨🇳 | 🇵🇸🏳️‍⚧️🏳️‍🌈 (@PhazzeeYeehaw) August 10, 2026

Η αποστολή είναι η πρώτη γνωστή αποτυχία του Long March 7A μετά την πρώτη πτήση του πυραύλου τον Μάρτιο του 2020. Ο πύραυλος επέστρεψε σε λειτουργία το 2021 και στη συνέχεια ολοκλήρωσε μια σειρά από επιτυχημένες αποστολές.

Waking up to see the loss of a Long March 7A. Really unexpected. pic.twitter.com/XnU8WveWYS

— CNSPACE (@CNSpaceflight) August 10, 2026

Συνέχεια...

Γιατί κάηκε η Αττικοβοιωτία: Υπεροπλία στον αέρα, αλλά η μάχη χάθηκε στο έδαφος-Ο Συνολάκης επισημαίνει τα κενά στο μοντέλο πυρόσβεσης

Δύο νεκρούς, πάνω από 112.000 στρέμματα δάσους καμένα και δεκάδες σπίτια κατεστραμμένα άφησε πίσω της η πυρκαγιά που ξέσπασε στις 31 Ιουλίου και επί σχεδόν πέντε ημέρες πλήγωνε τη Βοιωτία και την Αττική. Η πυρκαγιά που λόγω των ακραίων συνθηκών που επικρατούσαν, και από τις οποίες ευνοήθηκε, αλλά και της έκτασης που κάηκε, κατατάσσεται στις mega fires ανέδειξε κενά στο μοντέλο της πυρόσβεσης, στην πρόληψη, αλλά και στη διαχείριση μετά την καταστροφή, με βάση τα έως τώρα δεδομένα.

Στον δημόσιο διάλογο μπήκαν εκ νέου ερωτήματα, όπως αν η ελληνική υπεροπλία στα εναέρια μέσα αποτελεί την απάντηση για αποτελεσματική αντιμετώπιση των πυρκαγιών, ενώ επανήλθε η συζήτηση που διεξάγεται εδώ και σχεδόν 30 χρόνια και αφορά τη μεταφορά της αρμοδιότητας πυρόσβεσης στην Πυροσβεστική από τη Δασική Υπηρεσία και αν θα πρέπει να υιοθετηθούν νέα μέτρα και ποια θα είναι αυτά με βάση και τα δεδομένα που δημιουργεί η κλιματική αλλαγή.

Οι μεγα-πυρκαγιές δεν είναι καινούριο φαινόμενο για την Ελλάδα. Η φωτιά στη Δαδιά το 2023, άλλωστε, έχει καταγραφεί ως η πλέον καταστροφική σε ευρωπαϊκό έδαφος από το 2000 που γίνεται αναλυτική καταγραφή, ενώ είχε προηγηθεί το 2021 η τεράστια πυρκαγιά στην Εύβοια. Πού εντοπίζονται όμως τα κενά, και γιατί η φωτιά στη Βοιωτία δεν ελέγχθηκε άμεσα και πήρε τις διαστάσεις που πήρε;

Ο καθηγητής Φυσικών Καταστροφών Κώστας Συνολάκης επισημαίνει ότι «χωρίς πλήρη επιχειρησιακή αποτίμηση δεν μπορούμε να αποδώσουμε συγκεκριμένες ευθύνες, ούτε να γνωρίζουμε με βεβαιότητα τι συνέβη στα πρώτα κρίσιμα λεπτά. Γνωρίζουμε όμως ότι η φωτιά αναπτύχθηκε υπό εξαιρετικά δυσμενείς συνθήκες, με πολύ ισχυρούς ανέμους, εξαιρετικά ξηρή βλάστηση, πολλαπλές μεταδόσεις από καύτρες και πολύ γρήγορη επέκταση. Σε τέτοιες συνθήκες η πυρκαγιά μπορεί μέσα σε ελάχιστο χρόνο να ξεπεράσει τις δυνατότητες άμεσης προσβολής. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να εξεταστούν συγκεκριμένα κρίσιμα σημεία: πόσο γρήγορα εντοπίστηκε η αρχική εστία, ποια ήταν η χρονική απόσταση από την αναγγελία μέχρι την πρώτη ουσιαστική προσβολή, αν οι επίγειες δυνάμεις βρίσκονταν ήδη σε κατάλληλες προωθημένες θέσεις, αν υπήρχαν ασφαλείς δασικοί δρόμοι και σημεία υδροληψίας και αν η αρχική κινητοποίηση ανταποκρινόταν στο ακραίο επίπεδο κινδύνου.

Το βασικότερο κενό συνήθως είναι προγενέστερο της φωτιάς. Συνήθως απουσιάζουν τοπικά επιχειρησιακά σχέδια με χαρτογράφηση της βλάστησης, πιθανά σενάρια εξάπλωσης, θέσεις δυνάμεων πυρόσβεσης, οδοί διαφυγής και πού υπάρχει μεγαλύτερη σχετική ασφάλεια για την ανακοπή ενός μετώπου. Μία μεγάλη πυρκαγιά δεν αντιμετωπίζεται μόνο την ημέρα που ξεσπά. Αντιμετωπίζεται με τις αποφάσεις που έχουν ληφθεί μήνες και χρόνια νωρίτερα».

Το AntiNero

Οπως σημειώνει ο κ.Συνολάκης, τα τελευταία χρόνια στο επίπεδο της πρόληψης γίνονται περισσότερα από ό,τι παλαιότερα: καθαρισμοί, συντήρηση δασικών δρόμων, αντιπυρικές ζώνες και έργα του προγράμματος «Antinero». «Ο ΟΟΣΑ καταγράφει, μεταξύ άλλων, σχεδιασμό για συντήρηση ή διάνοιξη περίπου 12.000 χλμ. δασικών δρόμων και 1.600 χλμ. ζωνών, καθώς και εκπόνηση σχεδίων δασικής πυροπροστασίας, και σύμφωνα με το Google καθαρισμό περίπου 77.000 στρεμμάτων δασών». Ο ίδιος παρατηρεί ότι «το “Antinero” είναι ακόμη σε φάση υλοποίησης, αλλά δεν χρειάζεται να περιμένουμε την ολοκλήρωσή του για να δούμε την αποτελεσματικότητά του. Αν εξετάσουμε άμεσα ποιες φάσεις του “Antinero” είχαν ολοκληρωθεί στις καμένες περιοχές φέτος, μπορούμε να εξάγουμε αρχικά συμπεράσματα και να διορθώσουμε ό,τι χρειάζεται. Η αίσθησή μου είναι ότι η πρόληψη παραμένει συχνά αποσπασματική, επείγουσα και προσανατολισμένη στην αρχή της αντιπυρικής περιόδου».

Οι πυρκαγιές, όπως σημειώνουν οι επιστήμονες, είναι μια φυσιολογική λειτουργία πολλών μεσογειακών οικοσυστημάτων. Συνεπώς, δεν είναι οικολογικά σωστό να καθαριστούν οριζόντια όλα τα δάση. Οι δασολόγοι αποφασίζουν πού χρειάζονται αραιώσεις, πού πρέπει να δημιουργηθούν μωσαϊκά διαφορετικής βλάστησης και πού μπορούν να αξιοποιηθούν η βόσκηση ή οι καλλιέργειες και οι προδιαγεγραμμένες καύσεις.

«Πρέπει να μειώσουμε τις αναφλέξεις: να κάνουμε συστηματική συντήρηση των ηλεκτρικών δικτύων, έλεγχο της βλάστησης γύρω από γραμμές και στοχευμένη προληπτική διακοπή της ηλεκτροδότησης. Η κλιματική κρίση σημαίνει ότι ο σχεδιασμός ακόμη και με δεδομένα μερικών ετών πριν δεν αρκεί. Χρειαζόμαστε προετοιμασία για πυρκαγιές ταχύτερες, εντονότερες και δυσκολότερες στην άμεση προσβολή», επισημαίνει ο καθηγητής.

80 εναέρια μέσα

Το μεγάλο πρόβλημα στη φωτιά της Αττικοβοιωτίας ήταν οι ισχυροί, ακραίοι, άνεμοι που επί δύο ημέρες έβγαλαν ουσιαστικά εκτός δράσης τα εναέρια μέσα. Η Ελλάδα διαθέτει τον ισχυρότερο στόλο αεροσκαφών και ελικοπτέρων, ιδιόκτητων και μισθωμένων. Εχει προγραμματιστεί μάλιστα να ενισχυθεί ακόμη περισσότερο με την παραλαβή, σταδιακά από το 2028, των νέων Canadair. Η χώρα μας διαθέτει πάνω από 80 εναέρια μέσα, τη στιγμή που η Γερμανία, αντιμετωπίζοντας άλλες συνθήκες και ακολουθώντας διαφορετικό μοντέλο, έχει μόλις... ένα. Οι Γερμανο σε περίπτωση ανάγκης απευθύνονται στον μηχανισμό της ευρωπαϊκής Πολιτικής Προστασίας (RescEU) και ζητούν μέσω αυτού βοήθεια σε εναέρια πυροσβεστικά μέσα.

«Η Ελλάδα έχει πράγματι πολύ ισχυρό εναέριο στόλο σε σχέση με το μέγεθος και τον πληθυσμό της. Αυτό όμως δημιούργησε σταδιακά την ψευδαίσθηση ότι τα εναέρια μέσα αποτελούν την κύρια απάντηση. Δεν είναι έτσι», λέει ο κ.Συνολάκης, και εξηγεί: «Τα αεροσκάφη και τα ελικόπτερα είναι εξαιρετικά χρήσιμα για να μειώσουν προσωρινά την ένταση της φωτιάς, να υποστηρίξουν τις επίγειες δυνάμεις και να προστατεύσουν κρίσιμα σημεία. Δεν μπορούν όμως να κατασβέσουν οριστικά μια πυρκαγιά χωρίς επίγειες δυνάμεις. Επιπλέον, με ισχυρούς ανέμους, καπνό ή περιορισμένη ορατότητα, η αποτελεσματικότητά τους μειώνεται και η ασφάλεια των πληρωμάτων τίθεται σε σοβαρό κίνδυνο, όπως δυστυχώς βιώσαμε με τον πιο δραματικό τρόπο την 2α Αυγούστου». Οπως επισημαίνει, «αυτό που λείπει είναι ένα πραγματικά ισορροπημένο μοντέλο. Πρέπει να εξετάσουμε πόσο ευέλικτες είναι οι επίγειες ομάδες δασικών επιχειρήσεων, πόσο εκπαιδευμένες στη δημιουργία γραμμών ελέγχου και, όπου ενδείκνυται, στην εφαρμογή αντιπύρ ή ελεγχόμενης καύσης. Χρειαζόμαστε επίσης προωθημένη διασπορά δυνάμεων τις ημέρες ακραίου κινδύνου, νυχτερινή επιχειρησιακή δυνατότητα και ενιαία εικόνα από δορυφόρους, drones, κάμερες και μετεωρολογικά δεδομένα. Τουλάχιστον στις δορυφορικές εικόνες έχουμε κάνει τεράστια πρόοδο, και χαίρομαι που η Πολιτεία ακολούθησε τις προτάσεις μου για τη συμμετοχή της Ελλάδας σε σμήνη θερμικών και SAR δορυφόρων. Το εναέριο μέσο πρέπει να υποστηρίζει το επιχειρησιακό σχέδιο. Δεν μπορεί να είναι το ίδιο το σχέδιο».

Τα πρώτα 20 λεπτά

Για τον κ. Συνολάκη, άλλωστε, οι φωτιές σβήνονται από τις επίγειες δυνάμεις, αλλά υπό προϋποθέσεις. Τα εναέρια μέσα ρίχνουν νερό ή επιβραδυντικό υγρό και μειώνουν προσωρινά τις φλόγες, αλλά κάποιος πρέπει να φτάσει στο έδαφος, να ελέγξει την περίμετρο, να σβήσει τις μικροεστίες, να απομακρύνει την καύσιμη ύλη και να αποτρέψει τις αναζωπυρώσεις. «Υπάρχουν, όμως, φυσικά όρια. Οταν έχουμε πολύ μεγάλο μήκος φλόγας, έντονη ακτινοβολία, γρήγορη μετάδοση από καύτρες και συνεχή αλλαγή της κατεύθυνσης του ανέμου, οι πυροσβέστες δεν μπορούν να επιχειρήσουν μετωπικά χωρίς να κινδυνεύσουν. Τότε πρέπει να εργάζονται από ασφαλή σημεία, από τα πλάγια ή τα ήδη καμένα, και να αξιοποιούν δρόμους, αντιπυρικές ζώνες και φυσικά εμπόδια.

Οι δυνατότητές τους λοιπόν εξαρτώνται όχι μόνο από τον αριθμό των πυροσβεστών και των οχημάτων, αλλά και από το αν υπάρχει πρόσβαση, νερό, τοπική γνώση, αξιόπιστη επικοινωνία, κατάλληλος ατομικός εξοπλισμός και σαφές σχέδιο διαφυγής. Επίσης, συχνά χρειάζονται μικρές ευκίνητες και εξειδικευμένες ομάδες που να μπορούν να κινηθούν εκεί όπου δεν φτάνει ένα βαρύ πυροσβεστικό όχημα. Πρέπει, τέλος, να αλλάξει η αντίληψη ότι η επιτυχία μετριέται από τον αριθμό των δυνάμεων που ανακοινώνονται. Το κρίσιμο ερώτημα είναι πόσες δυνάμεις βρέθηκαν στο σωστό σημείο, με τη σωστή αποστολή, στα πρώτα 20 ή 30 λεπτά».

Επιστροφή στη Δασική Υπηρεσία;

Η φωτιά στην Αττικοβοιωτία έφερε για μία ακόμη φορά στη δημόσια συζήτηση το ερώτημα αν τελικά η μεταφορά της δασοπυρόσβεσης στην Πυροσβεστική, από τη Δασική Υπηρεσία, ήταν μια σωστή απόφαση. «Η Πυροσβεστική διαθέτει πειθαρχημένη δομή, εμπειρία στη διαχείριση κρίσεων, δυνατότητα ταχείας κινητοποίησης και σαφή επιχειρησιακή ιεραρχία. Το πρόβλημα όμως ήταν ότι η μεταφορά φαίνεται ότι έγινε χωρίς να δημιουργηθεί ένα ολοκληρωμένο σύστημα συνεργασίας με τη Δασική Υπηρεσία», επισημαίνει ο καθηγητής και συνεχίζει: «Η κατάσβεση μιας δασικής πυρκαγιάς δεν είναι απλώς μια μεγαλύτερη αστική πυρκαγιά. Απαιτεί γνώση της βλάστησης, της τοπογραφίας, της συμπεριφοράς της φωτιάς, των δασικών δρόμων και της οικολογίας κάθε περιοχής. Αυτή τη γνώση τη διαθέτουν οι δασολόγοι και οι άνθρωποι που εργάζονται στο δάσος. Επομένως, δεν είμαι σίγουρος», λέει, «ότι η λύση είναι μια απλή επιστροφή στο παρελθόν ή ένας νέος πόλεμος αρμοδιοτήτων. Η λύση είναι ενιαία διοίκηση κατά το συμβάν, αλλά μόνιμη και θεσμοθετημένη σύμπραξη Πυροσβεστικής, Δασικής Υπηρεσίας, Τοπικής Αυτοδιοίκησης, επιστημονικών φορέων και διαχειριστών υποδομών όλο τον χρόνο.

Η μεγάλη αδυναμία του ελληνικού μοντέλου είναι ότι η πρόληψη, η διαχείριση του δάσους και η καταστολή εξακολουθούν να λειτουργούν σε μεγάλο βαθμό ως ξεχωριστοί κόσμοι. Ο ΟΟΣΑ έχει επισημάνει ότι η Ελλάδα δεν διαθέτει μια ενιαία, συνολική εθνική στρατηγική διαχείρισης του κινδύνου πυρκαγιών, παρότι αναγνωρίζει ότι τα τελευταία χρόνια έχουν γίνει σημαντικά βήματα συντονισμού και προληπτικών παρεμβάσεων».

Αντιπυρική αναβάθμιση κατοικιών

Από την επόμενη μέρα της κατάσβεσης της φωτιάς στη Δυτική Αττική, τα συνεργεία ξεκίνησαν την καταγραφή των ζημιών και ήδη το απόγευμα της Πέμπτης είχε σχεδόν ολοκληρωθεί. Οι 325 έλεγχοι κατέταξαν 118 κτίρια ως κόκκινα (κατεδαφιστέα), άλλα 119 ως κίτρινα (χρήζουν επισκευών), ενώ πράσινα είναι 88. Η κυβέρνηση εξήγγειλε επιτάχυνση των διαδικασιών για την αποζημίωση των πληγέντων και μια σειρά μέτρων για την αποκατάσταση των ζημιών και του φυσικού περιβάλλοντος. Για τους ειδικούς, η μείξη αστικών και δασικών περιοχών δυσχεραίνει την κατάσβεση, ενώ τα μέτρα που έχουν ληφθεί -όπως ο υποχρεωτικός καθαρισμός των οικοπέδων- είναι προς τη σωστή κατεύθυνση, αλλά δεν είναι αρκετά. «Η διεθνής εμπειρία δείχνει ότι πρέπει να προστατεύεται συνολικά το σπίτι και όχι μόνο το οικόπεδο. Χρειάζεται μια ζώνη αμέσως γύρω από το κτίριο χωρίς εύφλεκτα υλικά, καθαρές στέγες και υδρορροές, προστατευμένα ανοίγματα, πυράντοχα ή δυσανάφλεκτα υλικά, ασφαλείς δεξαμενές καυσίμων και πρόσβαση για τα πυροσβεστικά οχήματα. Η φωτιά συχνά μεταδίδεται από καύτρες που εισέρχονται σε στέγες, αεραγωγούς ή σωρούς ξύλων», επισημαίνει ο κ. Συνολάκης, που προτείνει να εξεταστεί πρόγραμμα αντιπυρικής και αντισεισμικής αναβάθμισης υπαρχόντων κατασκευών ανάλογα με τα προγράμματα ενεργειακής αναβάθμισης. «Χρειάζεται άμεση νομοθετική ρύθμιση ώστε ό,τι αποζημιώσεις καταβληθούν για επισκευές πληγέντων κτιρίων να συμπεριλαμβάνουν αντιπυρική αναβάθμιση, αφού οι κατασκευές παραμένουν σε περιοχές υψηλού κινδύνου.

Ο πολίτης έχει ευθύνη, αλλά δεν πρέπει να μετακυλίεται σε αυτόν η συνολική ευθύνη του κράτους. Ο καθαρισμός ενός οικοπέδου δεν μπορεί να υποκαταστήσει τη διαχείριση ολόκληρου του τοπίου, τη σωστή χωροταξία και την οργανωμένη εκκένωση».

Ματίνα Ηρειώτου

ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ

Συνέχεια...

«Όχι στην ανεξέλεγκτη μετανάστευση», λένε η Τζόρτζια Μελόνι και η Μέτε Φρεντέρικσεν: Ζητούν κέντρα επαναπατρισμού σε τρίτες χώρες

Σε κοινή τους γραπτή δήλωση, η Ιταλίδα πρωθυπουργός Τζόρτζια Μελόνι και η Δανή ομόλογός της Μέτε Φρεντέρικσεν τάχθηκαν κατά μιας «ανεξέλεγκτης μετανάστευσης» η οποία έχει «θετικές επιπτώσεις στην κοινωνία».

Στο μήνυμά τους, το οποίο αναρτήθηκε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης οι μόνες δυο γυναίκες πρωθυπουργοί σε χώρες της ΕΕ, τονίζουν ότι «κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί τις αρνητικές επιπτώσεις της παράνομης μετανάστευσης στις κοινωνίες μας» διότι παράγεται «αύξηση της εγκληματικότητας, πίεση στις προσφερόμενες από το δημόσιο υπηρεσίες και μείωση του δείκτη εμπιστοσύνης των πολιτών».

«Αποτελεί χρέος μας να συνεχίσουμε να καταβάλουμε προσπάθειες με αποφασιστικότητα, ώστε να προσφέρουμε συγκεκριμένες απαντήσεις στους πολίτες -ιδίως στους πιο ευάλωτους- και να πετύχουμε μεγαλύτερη ασφάλεια και προστασία για τις κοινωνίες μας», προσθέτουν.

Μελόνι και Φρεντέρικσεν ζητούν «την δημιουργία κέντρων επαναπατρισμού σε τρίτες χώρες, όπως κι άλλες καινοτόμες λύσεις εκτός Ευρώπης» και «σεβασμό των ευρωπαϊκών αρχών και νόμων» από τους παράτυπους αλλά και νόμιμους μετανάστες που ζουν στις διάφορες χώρες της Ευρώπης.

«Και οι δυο μας είμαστε περήφανες για την πολιτιστική, χριστιανική κληρονομιά της Ευρώπης και θέλουμε να την προστατέψουμε. «Αυτό που περιμένουμε από όσους φθάνουν στις χώρες μας και επιλέγουν να μετατρέψουν την Ευρώπη σε σπίτι τους, είναι να σεβαστούν τις αξίες μας και να μην προσπαθήσουν να μας επιβάλουν πρότυπα ζωής τα οποία δεν συμμεριζόμαστε», ολοκληρώνουν οι δυο πρωθυπουργοί.

Συνέχεια...

Μητσοτάκης για την απώλεια του Στέλιου Ράμφου: «Η Ελλάδα χάνει έναν πιστό και ανυστερόβουλο υπηρέτη της»

«Η Ελλάδα και ο κόσμος της διανόησης θρηνούν από σήμερα την απώλεια ενός πιστού και ανυστερόβουλου υπηρέτη τους. Αλλά και εγώ χάνω έναν φίλο και συνομιλητή που πλούτιζε κάθε μας συζήτηση ανεξάρτητα αν συμφωνούσαμε πάντοτε και σε όλα», τόνισε σε ανάρτησή του ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης για την εκδημία του φιλόσοφου Στέλιου Ράμφου.

Ο πρωθυπουργός στην ανάρτησή του στο fb επισήμανε ότι «ο Στέλιος Ράμφος, άλλωστε, πίστευε ότι οι ιδεολογίες φυλακίζουν τις ιδέες. Γι’ αυτό και το ρήμα που προτιμούσε, συνήθως, ήταν το “νομίζω»” και όχι το “πιστεύω”». Και πρόσθεσε:

«Από τις πιο φωτεινές προσωπικότητες της προδικτατορικής Αριστεράς και, μέσω της ιστορικής “Πανσπουδαστικής”, πρωτοστάτησε στις τότε ιδεολογικές και πολιτιστικές αναζητήσεις της. Ενώ στα χρόνια της δικτατορίας, ξεκίνησε, στο Παρίσι, το μεγάλο ταξίδι του στη Φιλοσοφία. Για να το συνεχίσει, ύστερα, με επιμέλεια στην Ελλάδα της Μεταπολίτευσης μέχρι και χθες. Μακριά από δόγματα και δεσμεύσεις».

Ο κ. Μητσοτάκης ανέφερε επίσης ότι «ο Στέλιος Ράμφος μελέτησε και δίδαξε όλους τους μεγάλους διανοητές, δίνοντας νέα διάσταση στη σκέψη τους και αξιοποιώντας, παράλληλα, δεδομένα της κοινωνικής ανθρωπολογίας και της ψυχανάλυσης. Έτσι, στα περίπου 50 βιβλία που συνέγραψε τέμνει όλα τα προβλήματα της σύγχρονης ζωής. Και, μαζί της, της σύγχρονης Ελλάδας. Συνεπώς η προσφορά του δεν είναι μόνο ακαδημαϊκή. Όσο, κυρίως, κοινωνική» και κατέληξε:

«Προσέγγισε την Ορθοδοξία μέσα από ένα πρίσμα προοδευτικό. Και “διάβασε” την ιστορία της χώρας φέρνοντας στο προσκήνιο τις συνέπειες που είχε το γεγονός ότι ο τόπος μας δεν γνώρισε την Αναγέννηση μετά τον Μεσαίωνα. Μπόρεσε, με αυτόν τον τρόπο, ν’ απαντήσει σε πολλές αντιφάσεις που διαπερνούν επί δεκαετίες όχι μόνο το πολιτικό μας σύστημα. Αλλά και τις καθημερινές μας συμπεριφορές.

Με άλλα λόγια, ανάμεσα στα πολλά άλλα, ο Στέλιος Ράμφος αναδείχθηκε και σε έναν μοναδικό κριτικό παρατηρητή της δημόσιας ζωής. Προτάσσοντας πάντα τη λογική και την ευθύνη απέναντι στον λαϊκισμό. Και εξηγώντας ότι δεν υπάρχει παράδοση χωρίς εξέλιξη. Όλα αυτά, ζώντας ο ίδιος αθόρυβα και διακριτικά, συνδυάζοντας τη συνέπεια των λόγων του με εκείνη του καθημερινού βίου του.

Αποχαιρετώ με θλίψη και σεβασμό αυτόν τον λαμπρό Έλληνα και γλυκό άνθρωπο. Και στέλνω τη σκέψη μου στη γυναίκα του Ειρήνη, στις δύο κόρες του και στους χιλιάδες μαθητές και φίλους του. Πρόκειται για εθνική απώλεια. Είμαι σίγουρος, όμως, ότι όσα πρέσβευε ο Στέλιος Ράμφος θα γίνουν οδηγοί στη σκέψη και στη δράση όλων των πολιτών που θέλουν να είναι ελεύθεροι, αδέσμευτοι και χρήσιμοι στους άλλους».

Συνέχεια...

Πυροσβεστική – Άρειος Πάγος: Πανελλαδική προκαταρκτική εξέταση από τη ΔΑΕΕ για τα αιολικά πάρκα

Τη διενέργεια προκαταρκτικής εξέτασης σε πανελλαδικό επίπεδο, με αντικείμενο τη διερεύνηση τυχόν αξιόποινων πράξεων που σχετίζονται με εγκαταστάσεις αιολικών σταθμών παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, διέταξε η εποπτεύουσα Εισαγγελέας της Διεύθυνσης Αντιμετώπισης Εγκλημάτων Εμπρησμού (ΔΑΕΕ) του Πυροσβεστικού Σώματος, κατόπιν συνεννόησης με τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου.

Η εισαγγελική παραγγελία εκδόθηκε με αφορμή τη μεγάλη πυρκαγιά στη Βοιωτία, για την οποία βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη ποινική διερεύνηση, αλλά και υπό το πρίσμα άλλων περιστατικών εκδήλωσης πυρκαγιών σε εγκαταστάσεις αιολικών πάρκων.

Συγκεκριμένα, η συγκεκριμένη πυρκαγιά στη Βοιωτία εξαπλώθηκε σε μεγάλη έκταση, προκαλώντας σοβαρές συνέπειες, γεγονός που οδήγησε στην απόφαση για τη διερεύνηση αντίστοιχων εγκαταστάσεων σε ολόκληρη τη χώρα.

Στο πλαίσιο της προκαταρκτικής εξέτασης, η Δ.Α.Ε.Ε. καλείται να εξακριβώσει εάν υφίστανται και λειτουργούν ανά την Επικράτεια εγκαταστάσεις αιολικών σταθμών παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας χωρίς τις προβλεπόμενες άδειες, καθώς και εάν τηρούνται οι προβλεπόμενες τεχνικές προδιαγραφές εγκατάστασης, συντήρησης και λειτουργίας.

Ιδιαίτερο σκέλος της προκαταρκτικής εξέτασης αφορά εγκαταστάσεις αιολικών πάρκων που έχουν απασχολήσει κατά το παρελθόν τις Αρχές λόγω περιστατικών εκδήλωσης φωτιάς ή πυρκαγιάς.

Για τη συγκέντρωση του αναγκαίου αποδεικτικού υλικού θα αναζητηθούν στοιχεία από τις συναρμόδιες Αρχές και υπηρεσίες. Όπου κριθεί απαραίτητο, θα διενεργούνται πραγματογνωμοσύνες και κάθε άλλη αναγκαία ανακριτική πράξη, προκειμένου να διαπιστωθεί η τήρηση των προβλεπόμενων τεχνικών και διοικητικών απαιτήσεων και να διερευνηθεί η ύπαρξη τυχόν ποινικών ευθυνών.

Η έρευνα της Διεύθυνσης Αντιμετώπισης Εγκλημάτων Εμπρησμού βρίσκεται σε εξέλιξη.

Συνέχεια...

Στέισι Τράβερς (ελληνοαμερικανίδα τοπική γερουσιαστής της Αριζόνα): "Η Τουρκία δεν έχει αποδείξει ότι είναι άξια της εμπιστοσύνης που της δείχνει η κυβέρνηση Τραμπ"

Η Στέισι Τράβερς μιλά για έναν διαρκή γεωπολιτικό ανταγωνισμό μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων, ενώ υποστηρίζει πως οι ΗΠΑ πρέπει να αναγνωρίσουν τη στρατηγική αξία της Ελλάδας ως πυλώνα σταθερότητας

Ο Ψυχρός Πόλεμος ανάμεσα σε ΗΠΑ και Ρωσία δεν τελείωσε ποτέ, αλλά συνεχίζει να υφίσταται σαν ένα τρενάκι του λούνα παρκ, τονίζει η ελληνικής καταγωγής τοπική γερουσιαστής της πολιτείας της Αριζόνα και πρώην πράκτορας αντικατασκοπείας Ρώσων πρακτόρων Στέισι Τράβερς. Τη συναντήσαμε στην Αθήνα, στο πλαίσιο της 30ής επετείου από την ίδρυση και λειτουργία της Παγκόσμιας Διακοινοβουλευτικής Ομοσπονδίας του Ελληνισμού, μαζί με δεκάδες άλλους ελληνικής καταγωγής πολιτικούς από όλα τα σημεία του πλανήτη, που δίνουν τον δικό τους αγώνα -μεμονωμένα ή και ομαδικά- για την υπεράσπιση των ελληνικών θέσεων και της προώθησης των ελληνικών αξιών και γλώσσας. Η Τράβερς δε διστάζει να μιλήσει ανοιχτά για τις θέσεις των ΗΠΑ απέναντι σε Ρωσία και Ουκρανία, ενώ τονίζει πως η Ουάσινγκτον οφείλει να αναγνωρίσει τη σπουδαιότητα της Ελλάδας ως ενός συμμάχου-εγγυητή της σταθερότητας στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου.

Η συνέντευξη της Στέισι Τράβερς

Πώς θα αξιολογούσατε τις σχέσεις ΗΠΑ - Ελλάδας;

Είναι μια πολύ καλή σχέση. Ζούσα στην Ελλάδα τη δεκαετία του ’80, όταν οι διμερείς σχέσεις δεν ήταν τόσο θετικές. Χαίρομαι που βλέπω την ενδυνάμωση της σχέσης ΗΠΑ - Ελλάδας και την αναγνώριση της γεωπολιτικής σημασίας της Ελλάδας στην Ανατολική Μεσόγειο. Ο πρόεδρος Τραμπ ταξίδεψε στην Τουρκία για τη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ, όπου συνάντησε τον Ταγίπ Ερντογάν, για να συζητήσουν την πιθανή πώληση των F-35 στην Τουρκία. Η είδηση αυτή δεν είχε θετικό απόηχο ούτε στην Ελλάδα, την Κύπρο ή το Ισραήλ. Οι προτάσεις της κυβέρνηση Τραμπ προς την Τουρκία με προβληματίζουν. Θεωρώ ότι η Τουρκία δεν έχει αποδείξει ακόμη ότι είναι άξια της εμπιστοσύνης που της δείχνει η κυβέρνηση Τραμπ.

Ελπίζω ότι ως μια ενωμένη αντιπροσωπεία πολιτειακών νομοθετικών σωμάτων θα μπορέσουμε να συνεχίσουμε να μιλάμε με τους ομολόγους μας σε ομοσπονδιακό επίπεδο, ώστε να συνεχίσουν να τονίζουν τη σημασία της σχέσης Ελλάδας - Ανατολικής Μεσογείου, προκειμένου να διαφυλάξουμε την εμπιστοσύνη που έχουμε χτίσει και συνεχίζουμε να χτίζουμε όλα αυτά τα χρόνια. Ως νομοθέτες σε επίπεδο πολιτείας, πώς μπορείτε να επηρεάσετε τον τρόπο λήψης αποφάσεων και τα υψηλότερα επίπεδα της ιεραρχίας; Πολλοί από εμάς έχουμε πολύ καλές σχέσεις με τους ομοσπονδιακούς ομολόγους μας. Τόσο στην πολιτεία μου -την Αριζόναόσο και σε Πενσιλβάνια, Ουαϊόμινγκ και Ρόουντ Αϊλαντ οι νομοθέτες μιλάμε όλοι με τους ομοσπονδιακούς ομολόγους μας. Οντες πολύ ισχυροί εκπρόσωποι της ελληνικής Διασποράς, μας ακούν και μας συμβουλεύονται. Το βάρος των λόγων μας στη συνέχεια το μεταφέρουν στην κεντρική διοίκηση.

Σε μια περίοδο όπου οι παγκόσμιες ισορροπίες έχουν ανατραπεί, με τον πόλεμο στην Ουκρανία να βρίσκεται στον πέμπτο χρόνο, θα λέγατε ότι ζούμε σε μια νέα εποχή Ψυχρού Πολέμου;

Αν εξετάσουμε την εποχή του Ψυχρού Πολέμου στο σύνολό της, από τη δεκαετία του 1980, δεν είναι ένα σενάριο που σταματάει και διαγράφεται. Μοιάζει περισσότερο μεένα τρενάκι του λούνα παρκ, που συνεχίζει την πορεία του. Αυτή η παράξενη σχέση υπήρχε πάντα. Είναι απλώς μια σταδιακή μεταβολή. Η Ρωσία είναι μια από αυτές τις χώρες που απλώς καραδοκούν. Εκτιμώ ότι βρήκε το κατάλληλο άτομο το οποίο θα μπορούσε στη συνέχεια να χρησιμοποιήσει πλήρως, ώστε να έχει τη δυνατότητα να επιστρέψει δριμύτερη. Βρήκε μια ευκαιρία τη δεκαετία του 1980 και έπαιξε ένα μακροπρόθεσμο παιχνίδι. Τώρα η επένδυση της Ρωσίας αποδίδει καρπούς.

Αυτό, όμως, είναι σενάριο που μας γυρίζει πολύ πίσω στον χρόνο.

Η Αμερική έχει ιστορία μόλις 250 ετών. Ολοι οι άλλοι πολιτισμοί είναι πολύ μεγαλύτεροι σε ηλικία, επομένως καταλαβαίνουν ότι τα πράγματα χρειάζονται χρόνο. Αν χτίζεις τα θεμέλια για κάτι, χρειάζεται χρόνος.

Υπηρετήσατε σε καίριες θέσεις κατά την περίοδο του Ψυχρού Πολέμου, στην αντικατασκοπεία και στην παρεμβολή των ρωσικών επικοινωνιών από Ρώσους πράκτορες. Τηλεοπτικές σειρές εξιστορούν σενάρια με Ρώσους κατασκόπους να λειτουργούν υπό τον μανδύα Αμερικανών πολιτών, είτε κατά μόνας είτε ως ζευγάρια. Πού σταματάει η μυθοπλασία και πού αρχίζει η πραγματικότητα;

Αν σας έλεγα, θα έπρεπε να σας σκοτώσω! Αυτό είναι ένα μικρό αστείο που λέμε στον χώρο της αντικατασκοπείας. Η αλήθεια είναι κάπου στη μέση. Υπάρχει δόση πραγματικότητας, ακόμα και στις τηλεοπτικές σειρές. Αυτό είναι το μόνο που μπορώ πραγματικά να πω.

Θα σκεφτόσασταν ποτέ να επιστρέψετε στην ενεργό δράση της αντικατασκοπείας;

Ναι, θα το έκανα. Κάποιος µε ρώτησε κάποτε ποιο ήταν το πιο ενδιαφέρον κοµµάτι της δουλειάς µου. Απάντησα ότι ήταν η συνειδητοποίηση πως οι άνθρωποι είναι ίδιοι παντού στον κόσµο, ανεξάρτητα από την καταγωγή ή τη χώρα τους, ειδικά αν οι άνθρωποι έχουν την ελευθερία να µιλούν και να είναι ο εαυτός τους. Οι άνθρωποι έχουν τις ίδιες ανησυχίες, ανεξάρτητα από τη θρησκεία ή τη γλώσσα που µιλάνε. Θέλουν να αγαπούν.

Θέλουν να προστατεύσουν τις οικογένειές τους. Θέλουν τα παιδιά τους να είναι επιτυχηµένα και να έχουν ευτυχισµένη ζωή. Το µεγαλύτερο µέρος της δουλειάς αυτής αφορά την ανθρώπινη φύση. Ανεξάρτητα από το πού ζει κανείς στον κόσµο, αυτό δεν πρόκειται ποτέ να αλλάξει. ∆εν έχει σηµασία σε τι πολιτισµό µεγάλωσες ή τι µουσική ακούς ή τι τηλεοπτικές εκποµπές βλέπεις. Οι βασικές ανθρώπινες ανάγκες είναι όλες ίδιες παντού στον κόσµο. Και µου άρεσε που είχα την ευκαιρία να τα παρατηρήσω αυτά.

Αλλά δεν υπήρξατε µια τυχαία παρατηρήτρια. Το κάνατε για συγκεκριµένο σκοπό...

Ναι, αλλά υπήρχαν και άλλες πτυχές της παρατήρησης, όχι απαραίτητα ενταγµένες στο πλαίσιο της στρατιωτικής ή γεωπολιτικής στρατηγικής. Μερικές φορές η παρατήρηση αφορούσε απλώς τους ανθρώπους και µόνο ως ανθρώπινη ύπαρξη. Και αυτή ήταν για µένα η πιο συναρπαστική πτυχή της δουλειάς.

Θέλετε να µοιραστείτε µαζί µας µια εµπειρία από την υπηρεσία σας; 

Υπήρξε µια περίπτωση παρακολούθησης ενός κυρίου που µιλούσε στο τηλέφωνο στη γυναίκα του. Ακουγόταν πολύ δυστυχισµένος, σε βαθµό κατάθλιψης, άτονος. Πέντε λεπτά αργότερα, άρχισε να µιλάει στην ερωµένη του. Και είχε πολλή ενέργεια, χαµογελούσε και αστειευόταν. Σε αυτές τις λίγες στιγµές, µεταλλάχθηκε σε µια εντελώς διαφορετική προσωπικότητα. Αν απλώς κάθεσαι αναπαυτικά και παρακολουθείς, ακούς ή παρατηρείς τους ανθρώπους, η οµοιότητα είναι κοινή, ανεξάρτητα από το αν αυτοί βρίσκονται στην πρώην Σοβιετική Ενωση, στις ΗΠΑ ή στην Ελλάδα.

Σπαταλάµε τόσο πολύ χρόνο δυσφηµώντας άλλους ανθρώπους, είτε είναι µουσουλµάνοι είτε Εβραίοι είτε Ρώσοι. Αλλά, στο τέλος της ηµέρας, εξακολουθούν να συµπεριφέρονται µε τον ίδιο τρόπο. Αυτό ήταν πάντα ένα από τα πιο ενδιαφέροντα πράγµατα.

Με τον τρόπο αυτόν ουσιαστικά εισβάλλατε κρυφά στις ζωές των ανθρώπων;

Νοµίζω ότι όλοι το κάνουµε σε κάποιο επίπεδο, είτε πρόκειται για δουλειά είτε όχι. Καθόµαστε σε ένα εστιατόριο και, κάποια στιγµή, αν είµαστε και οι δύο πολύ ήσυχοι, µπορούµε να ακούσουµε τις συζητήσεις των ανθρώπων. Νοµίζω ότι είναι απλώς µέρος της ανθρώπινης φύσης να είµαστε περίεργοι. Μπορεί να υπάρχει µια λέξη ή κάτι που απλώς να σου κεντρίσει το ενδιαφέρον. ∆εν ξέρω αν διαφέρει από τη γενική περιέργεια που έχουν οι άνθρωποι, ειδικά αν βρισκόµαστε σε έναν κοινό χώρο µαζί.

Σε ποια φάση των σχέσεων βρισκόµαστε αυτή τη στιγµή όσον αφορά τις ΗΠΑ, τη Ρωσία και την Ουκρανία και, από την άλλη πλευρά, τη Μέση Ανατολή;

Νοµίζω ότι είναι δική µας ευθύνη ως Αµερική να αναγνωρίσουµε την ευθύνη που έχουµε απέναντι στην Ουκρανία και λυπάµαι που δεν αναγνωρίζουµε τον αντίκτυπο που είχαµε προς αυτήν τη χώρα, µετά την αποσταθεροποίηση της πρώην Σοβιετικής Ενωσης. Πιστεύω ότι τους έχουµε αφήσει στο περιθώριο και δεν ξέρω αν, παρούσης της τρέχουσας κυβέρνησης, γνωρίζουµε τι να κάνουµε για να το διορθώσουµε.

Οταν η πρώην Σοβιετική Ενωση κατέρρευσε, υποσχεθήκαµε στην Ουκρανία ότι, αν απέρριπτε τα πυρηνικά της, θα την υποστηρίζαµε. Αν είµαστε, λοιπόν, µια χώρα που λέει ότι αγωνίζεται για τη δηµοκρατία, την τιµή και την ακεραιότητα και όλες εκείνες τις αξίες για τις οποίες αγωνιστήκαµε στον Β’ Παγκόσµιο Πόλεµο, τότε πρέπει να υποστηρίξουµε την Ουκρανία τώρα, που δέχεται επίθεση από τη Ρωσία. Οσον αφορά τη Μέση Ανατολή, θεωρώ ότι η Αµερική δεν πρόκειται να δώσει προτεραιότητα σε αυτό το µέρος του πλανήτη.

Η θητεία σας στην αντικατασκοπεία απέναντι σε Ρώσους πράκτορες πώς επηρέασε την κατανόησή σας για το σύγχρονο περιβάλλον ασφαλείας;

∆εν νοµίζω ότι έχει αλλάξει κάτι, εκτός ίσως από τις τεχνικές. Η τεχνολογία έχει βελτιωθεί, αλλά η στρατηγική αποστολή δεν έχει αλλάξει εδώ και 30 χρόνια.

Γεννηθήκατε στην Ελλάδα, µεγαλώσατε εδώ και µετακοµίσατε στις ΗΠΑ.Πώς έχει επηρεάσει η ανατροφή σας µεταξύ Ελλάδας και ΗΠΑ την κοσµοθεωρία σας ως ατόµου αλλά και ως επαγγελµατία;

Μου επιτρέπει να έχω πολλή ενσυναίσθηση, καθώς ζούσα ανάµεσα σε δύο διαφορετικούς κόσµους. Οταν ήµουν στην Αµερική, δεν ένιωσα ποτέ εντελώς Αµερικανίδα και, όταν ήµουν στην Ελλάδα, δεν ένιωσα ποτέ τελείως Ελληνίδα. Καθώς µεγαλώνεις, µαθαίνεις ότι τίποτα δεν είναι άσπρο-µαύρο. Ολος ο κόσµος λειτουργεί σε αποχρώσεις του γκρι. Αυτή την ενσυναίσθηση χρειαζόµαστε περισσότερο, ώστε να µπορέσουµε να συνεχίσουµε να πορευόµαστε ως κοινωνία. Είµαι πολύ περήφανη για την ελληνική µου καταγωγή, αλλά κλαίω επίσης όταν ακούω τον εθνικό ύµνο των Ηνωµένων Πολιτειών και δεν θα µπορούσα να φανταστώ τον εαυτό µου ως κοµµάτι οποιασδήποτε άλλης κουλτούρας ή άλλης κοινωνίας.

Πώς πιστεύετε ότι οι ΗΠΑ θα έπρεπε να ενισχύσουν τη συνεργασία τους µε την Ελλάδα εν µέσω της αυξανόµενης αστάθειας στην Ανατολική Μεσόγειο;

Οι Ηνωµένες Πολιτείες πρέπει να αναγνωρίσουν τη σηµασία τού να έχουν την Ελλάδα ως σύµµαχο στην Ανατολική Μεσόγειο. Είµαστε η πιο σταθερή από τις χώρες γύρω από την Ανατολική Μεσόγειο. Εχουµε µια ειλικρινή επιθυµία να προωθήσουµε την κοινωνία µας.

Όσα κάναµε µετά την οικονοµική κρίση, δεδοµένης της κατάστασης στην οποία βρεθήκαµε, το γεγονός ότι ξεπεράσαµε την κρίση και αναγεννηθήκαµε από τις στάχτες µας σαν φοίνικας, θα πρέπει να αποτελέσουν δείγµατα της ανθεκτικότητας και της καινοτοµίας της Ελλάδας. Πρέπει να συνεχίσουµε να ενισχύουµε αυτούς τους δεσµούς. Βλέπουµε ήδη βήµατα να γίνονται, όπως η δηµιουργία των υποδοµών του Κάθετου ∆ιαδρόµου και η ένταξη στην Πρωτοβουλία των Τριών Θαλασσών µε τη Ρουµανία και τα βαλκανικά κράτη µέχρι την Ουκρανία.

Γιαννης Μουτσιος

Δημοσιεύθηκε στα Παραπολιτικά

Συνέχεια...

📺Iσπανία: Πανικός σε παραλία με λουόμενους να μπερδεύουν έναν τεράστιο τόνο με… καρχαρία και να τρέχουν να σωθούν (Βίντεο)

Πανικός επικράτησε σε παραλία στην Ισπανία όταν έκανε την εμφάνισή του ένας τεράστιος τόνος και οι λουόμενοι νόμιζαν ότι ήταν καρχαρίας

Σκηνές πανικού επικράτησαν στην παραλία Άνκον της Μαρμπέγια, στην Ισπανία, όταν έκανε την εμφάνισή του στην ακτή ένας τεράστιος τόνος με τους λουόμενους να μπερδεύονται, να νομίζουν ότι είναι καρχαρίας και να τρέχουν να σωθούν.

Ο τόνος σπαρταρούσε και οι λουόμενοι τρόμαξαν

Το τεράστιο ψάρι έχασε τον προσανατολισμό του και βγήκε στην ακτή, ενώ στην προσπάθειά του να επιστρέψει στα ανοιχτά σπαρταρούσε, γεγονός που μπέρδεψε τους λουόμενους που βλέποντας αυτήν τη σκηνή νόμιζαν ότι είναι καρχαρίας και κινείται επιθετικά προς το μέρος τους. Ένας που έκανε το μπάνιο του τρόμαξε και προσπαθούσε να αποφύγει τον τόνο, ενώ άλλοι που ήταν στην ακτή άρχισαν να τρέχουν προς διαφορετική κατεύθυνση. Κάποιοι βέβαια πλησίασαν κοντά για να δουν περί τίνος επρόκειτο.

Τελικά, όπως αποδείχτηκε, το τεράστιο ψάρι, σύμφωνα με τη Daily Mail, ήταν ένας τόνος βάρους 294 κιλών ο οποίος προσπαθούσε να επιστρέψει στα ανοιχτά, ενώ ήταν και τραυματισμένος, καθώς αιμορραγούσε. Όταν οι λουόμενοι κατάλαβαν ότι δεν κινδυνεύουν προσπάθησαν να βοηθήσουν το ψάρι να επιστρέψει στα ανοιχτά.

Συνέχεια...

📺Γροιλανδία: Γιγαντιαίο παγόβουνο αναποδογύρισε προκαλώντας τεράστια κύματα – Εντυπωσιακό βίντεο

Ένα εντυπωσιακό φυσικό φαινόμενο, καταγράφηκε στα ανοιχτά της Ιλουλισάτ στη Γροιλανδία, όταν ένα γιγαντιαίο παγόβουνο αναποδογύρισε ολοκληρωτικά, προκαλώντας αναταραχή στην επιφάνεια της θάλασσας και στέλνοντας  τεράστια κύματα προς την ακτή.

Η ανατροπή ενός τόσο μεγάλου όγκου πάγου, αποτελεί ένα ιδιαίτερα εντυπωσιακό θέαμα, αλλά και μια υπενθύμιση της τεράστιας μάζας που κρύβεται κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας. Το μεγαλύτερο μέρος ενός παγόβουνου δεν είναι ορατό από την επιφάνεια: μόλις περίπου το 11% του συνολικού όγκου του προεξέχει πάνω από το νερό, ενώ το υπόλοιπο 89% παραμένει βυθισμένο.

Η στιγμή της ανατροπής καταγράφηκε από κάμερα που βρισκόταν στην περιοχή, αποτυπώνοντας τη θεαματική μετακίνηση του παγόβουνου και τα κύματα που ακολούθησαν. Η ξαφνική αλλαγή ισορροπίας μπορεί να συμβεί όταν ένα παγόβουνο χάνει μέρος της μάζας του, λιώνει ή μεταβάλλεται η κατανομή του βάρους του, με αποτέλεσμα να περιστραφεί ώστε να βρει μια νέα, πιο σταθερή θέση μέσα στο νερό.

Το φαινόμενο αναδεικνύει με εντυπωσιακό τρόπο το γεγονός, ότι αυτό που βλέπουμε στην επιφάνεια ενός παγόβουνου αποτελεί μόνο ένα μικρό τμήμα της πραγματικής του διάστασης.

Συνέχεια...

Φλωρίδης για Τσίπρα: Ο νόμος Παρασκευόπουλου ήταν εντολή του, αποφυλακίστηκαν δολοφόνοι, βιαστές και χιλιάδες κατάδικοι

Με αιχμή τον νόμο Παρασκευόπουλου και αναφορές στους χειρισμούς της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ στη Δικαιοσύνη, ο Γιώργος Φλωρίδης απαντά στον Αλέξη Τσίπρα, με αφορμή όσα ανέφερε ο πρώην πρωθυπουργός σε συνέντευξή του στο in.gr για τη σημερινή ηγεσία της Δικαιοσύνης.

Συγκεκριμένα, αφορμή για την παρέμβαση του κ. Φλωρίδη αποτέλεσε η αναφορά του Αλέξη Τσίπρα ότι η ηγεσία της Δικαιοσύνης «χειραγωγείται από την κυβέρνηση, επειδή διορίζεται από αυτήν». 

Ο υπουργός Δικαιοσύνης, μεταξύ άλλων, αναφερόμενος στον νόμο Παρασκευόπουλου του 2015, τόνισε ότι αποτέλεσε «εντολή Τσίπρα» και ότι είχε ως αποτέλεσμα την αποφυλάκιση  δολοφόνων, βιαστών, παιδοβιαστών, ληστών, εμπόρων ναρκωτικών και χιλιάδων άλλων κατάδικων οι οποίοι βγαίνοντας από την φυλακή, σε ποσοστό 80% επέστρεψαν στην βαριά εγκληματικότητα εναντίον της ελληνικής κοινωνίας.

Παράλληλα, ο κ. Φλωρίδης έστρεψε τα πυρά του κατά του πρώην πρωθυπουργού για την υπόθεση Novartis και τις τηλεοπτικές άδειες. «Η τελευταία ωμή παρέμβαση του Αλέξη Τσίπρα στη Δικαιοσύνη, ήταν όταν παρέτεινε τη λειτουργία της Βουλής λίγο πριν τις εκλογές του 2019 που ο ίδιος ανήγγειλε, προκειμένου να ψηφιστούν σε μία μέρα, περισσότερα από 1.100 άρθρα στον Ποινικό Κώδικα και στον Κώδικα Ποινικής Δικονομίας» πρόσθεσε.

Δείτε την ανάρτηση του κ. Φλωρίδη:

Αναλυτικά η ανάρτηση του κ. Φλωρίδη: 

«Τσίπρας και Δικαιοσύνη

Μετά από όσα διέπραξε ως Πρωθυπουργός ο Α. Τσίπρας, θα έλεγε κάποιος ότι ήταν λογικό να απέφευγε κάθε αναφορά στη Δικαιοσύνη, όπως ο διάβολος το λιβάνι!

Διάλεξε όμως να ξεκινήσει την Αυγουστιάτικη συνέντευξή του στο in.gr, με επίθεση στην Δικαιοσύνη, η «ηγεσία της οποίας χειραγωγείται από την Κυβέρνηση, επειδή διορίζεται από αυτήν», όπως τονίζει. Ας θυμηθούμε λοιπόν τα πεπραγμένα αυτής της Κυβέρνησης όσον αφορά την εκλογή της Ηγεσίας της Δικαιοσύνης και την «χειραγώγησή της».

Το 2024, η Κυβέρνηση του Κ. Μητσοτάκη, ψήφισε νόμο (ν. 5123/2024, άρθρο 27), με τον οποίο για πρώτη φορά στην ιστορία του νέου Ελληνικού Κράτους, οι Ολομέλειες των Ανωτάτων Δικαστηρίων της χώρας, συνέρχονται και ψηφίζουν σε μυστική ψηφοφορία τους Δικαστές που θεωρούν ότι πρέπει να ηγηθούν των Ανωτάτων Δικαστηρίων (Συμβουλίου της Επικρατείας, Αρείου Πάγου και Ελεγκτικού Συνεδρίου).

Ο νόμος αυτός οδήγησε στο να αφαιρεθεί οριστικά από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η μόνιμη εδώ και πολλά χρόνια, σύσταση προς τη χώρα μας, για τον τρόπο επιλογής των ηγεσιών των Ανωτάτων Δικαστηρίων, ενώ χαιρετίστηκε από τις Ενώσεις Δικαστών και Εισαγγελέων και από την Ολομέλεια των Δικηγορικών Συλλόγων.

Φέτος, ήταν η δεύτερη χρονιά εφαρμογής του νόμου αυτού.

Η Ολομέλεια του Αρείου Πάγου συνήλθε σε συνεδρίαση και με μυστική ψηφοφορία κατέληξε στην πρότασή της για τον Πρόεδρο και των Εισαγγελέα του Ανωτάτου Δικαστηρίου.

Στη συνέχεια η διάσκεψη των Προέδρων της Βουλής των Ελλήνων, με μυστική ψηφοφορία, διαμόρφωσε τη δική της πρόταση, η οποία ήταν όμοια με την πρόταση των Δικαστών.

Το Υπουργικό Συμβούλιο, επέλεξε ως Πρόεδρο και Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, αυτούς που ήρθαν ΠΡΩΤΟΙ στην ψηφοφορία των Δικαστών και την όμοια ψηφοφορία της Βουλής.

Η ίδια διαδικασία ακολουθήθηκε για την επιλογή του Γενικού Επιτρόπου των Τακτικών Διοικητικών Δικαστηρίων και του Γενικού Επιτρόπου του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Το Υπουργικό Συμβούλιου επέλεξε τους ΠΡΩΤΟΥΣ, δηλαδή αυτούς που ψήφισαν οι Δικαστές.

Το ίδιο έγινε και για τους Αντιπροέδρους του Συμβουλίου της Επικρατείας και του Αρείου Πάγου. Άρα, στην πραγματικότητα, η Κυβέρνηση επικύρωσε τις αποφάσεις πρωτίστως των Δικαστών και της Βουλής.

Ένα χρόνιο αίτημα των Δικαστών και εν γένει του νομικού κόσμου, έγινε αποδεκτό στην πράξη από αυτήν την κυβέρνηση.

Αυτά, βέβαια, είναι ψιλά γράμματα για τον Α. Τσίπρα, που κυβερνώντας 4,5 χρόνια, ούτε καν του πέρασε από το μυαλό, ότι μπορούσε να τα κάνει.

Αντίθετα, τον Φεβρουάριο του 2020, μερικούς μήνες μετά από την ήττα του στις εκλογές του 2019, το μόνο που βρήκε να πει ήταν ότι η «δεύτερη φορά αριστερά στην κυβέρνηση, εκτός από την εκτελεστική εξουσία, θα ελέγξει και τη Δικαστική (οι περίφημοι αρμοί της εξουσίας)». Κάτι που ανέλαβε να επεξηγήσει ο Πολάκης λέγοντας ότι «θα διώξουμε τους Δικαστές και θα κάνουμε μια δική μας Σχολή Δικαστών (για να βάλουμε φυλακή τους αντιπάλους μας, όπως είχε πει το 2018)».

Η σχέση του Α. Τσίπρα με τη Δικαιοσύνη, σημαδεύτηκε ανεξίτηλα όταν τέσσερις μόλις μήνες μετά την ανάληψη της διακυβέρνησης με συνεταίρο τον Π. Καμμένο, τον Απρίλιο του 2015, έφερε στην Βουλή τον περιβόητο «νόμο Παρασκευόπουλου», (που ατυχώς χρεώνεται μόνο στον κ. Παρασκευόπουλο, ενώ ήταν εντολή Τσίπρα), με τον οποίο αποφυλακίστηκαν δολοφόνοι, βιαστές, παιδοβιαστές, ληστές, έμποροι ναρκωτικών και χιλιάδες άλλοι κατάδικοι, οι οποίοι βγαίνοντας από την φυλακή, σε ποσοστό 80% επέστρεψαν στην βαριά εγκληματικότητα εναντίον της ελληνικής κοινωνίας.

Η συνέχεια δόθηκε με την οργάνωση της σκευωρίας Novartis, με την οποία επιχειρήθηκε να οδηγηθούν στη φυλακή οι κορυφαίοι πολιτικοί αντίπαλοι του Τσίπρα. Ήταν η πρώτη και ίσως μοναδική στην ιστορία των Δυτικών Δημοκρατιών, απόπειρα να εφαρμοστούν σταλινικές μέθοδοι εξόντωσης των πολιτικών αντιπάλων της κυβέρνησης Τσίπρα-Καμμένου. Ο Αναπληρωτής Υπουργός Δικαιοσύνης του Τσίπρα, καταδικάστηκε αμετάκλητα από το Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο για το ατιμωτικό αδίκημα της παράβασης καθήκοντος για την σκευωρία αυτή.

Θα μείνει στις μαύρες σελίδες της πολιτικής ιστορίας της χώρας, η ωμή απόπειρα του Α. Τσίπρα να εκβιάσει την Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας, για το θέμα της συνταγματικότητας του νόμου για τις τηλεοπτικές άδειες, με την ομιλία στη Θεσσαλονίκη, όπου προσπάθησε να υπαγορεύσει στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Το Δικαστήριο δεν υπέκυψε στον ωμό εκβιασμό και ο νόμος κρίθηκε αντισυνταγματικός. Ο Υπουργός του Τσίπρα που χειρίστηκε την υπόθεση των τηλεοπτικών αδειών, καταδικάστηκε αμετάκλητα από το Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο για το ατιμωτικό αδίκημα της παράβασης καθήκοντος.

Η τελευταία ωμή παρέμβαση του Α. Τσίπρα στη Δικαιοσύνη, ήταν όταν παρέτεινε τη λειτουργία της Βουλής λίγο πριν τις εκλογές του 2019 που ο ίδιος ανήγγειλε, προκειμένου να ψηφιστούν σε μία μέρα, περισσότερα από 1.100 άρθρα στον Ποινικό Κώδικα και στον Κώδικα Ποινικής Δικονομίας.

Μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα, έκαναν κυριολεκτικά πάρτι με τις αλλαγές αυτές των Ποινικών Κωδίκων. Δικαστήρια που μετά από πολύμηνες δίκες και ομολογίες κατηγορουμένων για σοβαρά κακουργήματα, επρόκειτο να εκδόσουν τις αποφάσεις τους και μάλιστα σε υποθέσεις που οι προβλεπόμενες ποινές ήταν ισόβια κάθειρξη, δεν ολοκλήρωσαν τις δίκες γιατί οι Ποινικοί Κώδικες του Τσίπρα, οδήγησαν τις υποθέσεις σε παραγραφή.

Αυτά προς το παρόν. Εδώ είμαστε για να επανέλθουμε».

Συνέχεια...

Forbes: Οι καλύτεροι προορισμοί στον κόσμο για να ζήσεις μετά την σύνταξη, ανάμεσά τους και τέσσερις πόλεις της Ελλάδας

Η αναζήτηση μιας πιο οικονομικής και ποιοτικής ζωής μετά τη συνταξιοδότηση οδηγεί ολοένα και περισσότερους Αμερικανούς εκτός των Ηνωμένων Πολιτειών, με την Ελλάδα να βρίσκεται ανάμεσα στις χώρες που ξεχωρίζει το Forbes για το 2026.

Το αμερικανικό περιοδικό παρουσιάζει 96 προορισμούς σε 24 χώρες και πέντε ηπείρους, αξιολογώντας όχι μόνο το κόστος ζωής, αλλά και το κόστος της υγειονομικής περίθαλψης, τη φορολογία, την ασφάλεια, την πολιτική σταθερότητα, τις δυνατότητες μακροχρόνιας διαμονής, τις μετακινήσεις προς τις ΗΠΑ, τη γλώσσα, αλλά και την έκθεση κάθε χώρας στην κλιματική αλλαγή και τις φυσικές καταστροφές.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που επικαλείται το Forbes, στα τέλη του 2024, περίπου 712.000 Αμερικανοί συνταξιούχοι λάμβαναν παροχές Κοινωνικής Ασφάλισης ενώ ζούσαν εκτός ΗΠΑ, αριθμός αυξημένος κατά 20% σε διάστημα 13 ετών.

Ένας από τους βασικούς λόγους είναι το χαμηλότερο κόστος ζωής. Σε αρκετές χώρες, η στέγαση, η καθημερινότητα και οι υπηρεσίες υγείας κοστίζουν σημαντικά λιγότερο σε σχέση με τις ΗΠΑ.

Τι γράφει το Forbes για την Ελλάδα

Ιδιαίτερη θέση στη λίστα όπως καταλαμβάνει η Ελλάδα, την οποία το Forbes χαρακτηρίζει «αρχαίο πολιτιστικό διαμάντι στην ηλιόλουστη Μεσόγειο». Οι τέσσερις ελληνικοί προορισμοί που προτείνει στους Αμερικανούς συνταξιούχους είναι η Αθήνα, η Κέρκυρα, η Καλαμάτα και η Θεσσαλονίκη.

Ένα από τα σημαντικότερα πλεονεκτήματα της χώρας, σύμφωνα με το δημοσίευμα, είναι το κόστος ζωής. Το Forbes το χαρακτηρίζει σημαντικά χαμηλότερο από τον μέσο όρο των ΗΠΑ, σημειώνοντας ότι στις περισσότερες περιοχές της Ελλάδας —και ιδιαίτερα εκτός Αθήνας— μπορεί να είναι κατά ένα τρίτο ή και περισσότερο χαμηλότερο.

Υγεία, ασφάλεια και καθημερινότητα

Θετική είναι η αξιολόγηση και στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης. Το περιοδικό χαρακτηρίζει τις υπηρεσίες υγείας στην Ελλάδα καλές και οικονομικά προσιτές, επισημαίνοντας ωστόσο ότι για τους Αμερικανούς συνταξιούχους απαιτείται ιδιωτική ασφάλιση υγείας.

Στο ζήτημα της ασφάλειας, το δημοσίευμα καταγράφει χαμηλό ποσοστό σοβαρής εγκληματικότητας.

Υπάρχει όμως και ένας τομέας στον οποίο το αμερικανικό οικονομικό περιοδικό εντοπίζει αυξημένο κίνδυνο: η κλιματική αλλαγή και οι φυσικές καταστροφές. Η έκθεση της Ελλάδας σε φαινόμενα όπως οι δασικές πυρκαγιές χαρακτηρίζεται σημαντική και αποτελεί παράγοντα που οι υποψήφιοι κάτοικοι καλούνται να συνυπολογίσουν στην επιλογή περιοχής.

Οι 24 χώρες και οι περιοχές που ξεχωρίζει το Forbes

Στη λίστα με τους καλύτερους προορισμούς για συνταξιοδότηση στο εξωτερικό το 2026 περιλαμβάνονται:

-Αλβανία: Τίρανα, Δυρράχιο, Άγιοι Σαράντα, Αυλώνα

-Αργεντινή: Μπουένος Άιρες, Κόρδοβα, Μεντόσα, Ροζάριο

-Αυστρία: Βιέννη, Γκρατς, Ίνσμπρουκ, Σάλτσμπουργκ

-Μπελίζ: Άμπεργκρις Κέι, Κοροζάλ, Κέι Κόλκερ, Πλασένσια

-Καναδάς: Κάλγκαρι, Μόνκτον, Νιαγάρα-ον-δε-Λέικ, Βικτώρια

-Κολομβία: Μπογκοτά, Καρταχένα, Μεντεγίν, Περέιρα

-Κόστα Ρίκα: Σαν Χοσέ, Σέντραλ Βάλει (Κεντρική Κοιλάδα), Ατένας, Σάντα Κρουζ

-Κύπρος: Λεμεσός, Πάφος, Πύργος, Λάρνακα

-Γαλλία: Παρίσι, Λυών, Νίκαια, Πο

-Ελλάδα: Αθήνα, Κέρκυρα, Καλαμάτα, Θεσσαλονίκη

-Ιρλανδία: Δουβλίνο, Κορκ, Κιλάρνεϊ, Γουότερφορντ

-Ιταλία: Φλωρεντία, Μπολόνια, Μάρκε, Λομβαρδία

-Μαλαισία: Κουάλα Λουμπούρ, Τζορτζ Τάουν, Ίπο, Μελάκα

-Μάλτα: Βαλέτα, Γκόζο, Σεντ Πολς Μπέι (Όρμος Αγίου Παύλου), Κάουρα

-Μαυρίκιος: Πορ Λουί, Γκραν Μπέι, Φλικ-εν-Φλακ, Ταμαρίν

-Μεξικό: Μέριδα, Οαχάκα, Πουέρτο Βαγιάρτα, Σαν Μιγκέλ ντε Αγιέντε

-Μαυροβούνιο: Ποντγκόριτσα, Μπαρ, Περάστ, Τίβατ

-Παναμάς: Πόλη του Παναμά, Μποκέτε, Κορονάδο, Νταβίντ

-Πορτογαλία: Λισαβόνα, Αλγκάρβε, Κασκάις, Πόρτο

-Σλοβενία: Λιουμπλιάνα, Μπλεντ, Πιράν, Τσέλιε

-Ισπανία: Βαρκελώνη, Μπιλμπάο, Κανάρια Νησιά, Σεβίλλη

-Ταϊλάνδη: Μπανγκόκ, Τσιάνγκ Μάι, Κο Σαμούι, Πουκέτ

-Ουρουγουάη: Μοντεβιδέο, Ατλάντιδα, Κολόνια, Πούντα ντελ Έστε

-Βιετνάμ: Ανόι, Ντα Νανγκ, Χο Τσι Μινχ, Χόι Αν

Συνέχεια...

Βουλγαράκης: Η αριθμητική της επόμενης Βουλής και η Θεωρία Παιγνίων

Οι δημοσκοπήσεις αποτυπώνουν τις διαθέσεις της κοινής γνώμης τη στιγμή που πραγματοποιούνται. Δεν προβλέπουν με βεβαιότητα το εκλογικό αποτέλεσμα και ακόμη λιγότερο μπορούν να προβλέψουν ποια κυβέρνηση θα προκύψει από αυτό. Μπορούν όμως, όταν παρουσιάζουν μια σχετική σταθερότητα, να μας βοηθήσουν να εξετάσουμε τους πιθανούς πολιτικούς συσχετισμούς και, κυρίως, να καταλάβουμε πόσο εύκολη ή δύσκολη θα είναι η επόμενη ημέρα.

Ο σημερινός δημοσκοπικός χάρτης παρουσιάζει ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό. Υπάρχει πρώτο κόμμα με σαφή απόσταση από το δεύτερο, αλλά όχι με ποσοστό που, με τα σημερινά δεδομένα, να το φέρνει κοντά στην αυτοδυναμία. Ταυτόχρονα, πίσω του διαμορφώνεται ένας αρκετά κατακερματισμένος χώρος, με περισσότερα κόμματα να διεκδικούν σημαντικό τμήμα του εκλογικού σώματος χωρίς κάποιο από αυτά να εμφανίζεται, τουλάχιστον μέχρι στιγμής, ικανό να συγκροτήσει μόνο του έναν δεύτερο ισχυρό κυβερνητικό πόλο.

Με βάση τον σταθμισμένο μέσο όρο των δημοσκοπήσεων που εξετάζουμε, η Νέα Δημοκρατία κινείται περίπου στο 29%-30%, η Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη στην περιοχή του 14,5%-15,5%, το ΠΑΣΟΚ στο 11,5%-12,5% και η Ελπίδα για τη Δημοκρατία στο 9,5%-10,5%. Ακολουθούν η Ελληνική Λύση, η Πλεύση Ελευθερίας και το ΚΚΕ, ενώ η Φωνή Λογικής βρίσκεται κοντά στο όριο εισόδου στη Βουλή.

Αν αυτοί οι συσχετισμοί μεταφέρονταν αυτούσιοι στην κάλπη, το βασικό πολιτικό πρόβλημα θα ήταν εμφανές: υπάρχει πιθανός εκλογικός νικητής, αλλά δεν προκύπτει εύκολα κυβερνητική πλειοψηφία. Να σημειωθεί στο σημείο αυτό ότι δεν έχει υπολογιστεί το κόμμα που αναμένεται – σύμφωνα με τις πληροφορίες του τύπου να ιδρύσει ο Αντώνης Σαμαράς.

Ο εκλογικός νόμος αλλάζει την αξία των ποσοστών

Για να διαβάσει κανείς σωστά αυτή την εικόνα, δεν αρκεί να προσθέσει τα ποσοστά των κομμάτων. Πρέπει να λάβει υπόψη τον τρόπο με τον οποίο αυτά μετατρέπονται σε κοινοβουλευτικές έδρες.

Το ισχύον σύστημα της ενισχυμένης αναλογικής προβλέπει κλιμακωτή πριμοδότηση εδρών (seat bonus) για το πρώτο κόμμα. Από το 25% αρχίζει η πρόσθετη ενίσχυση, η οποία αυξάνεται όσο ανεβαίνει το ποσοστό του πρώτου κόμματος και μπορεί να φτάσει τις 50 έδρες όταν αυτό προσεγγίσει το 40%.

Υπάρχει όμως μία ακόμη μεταβλητή, η οποία συχνά υποτιμάται στη δημόσια συζήτηση: το συνολικό ποσοστό των κομμάτων που δεν θα περάσουν το όριο του 3%.

Οι ψήφοι αυτές δεν συμμετέχουν στην αναλογική κατανομή των κοινοβουλευτικών εδρών. Επομένως, όσο μεγαλύτερο είναι το ποσοστό που μένει εκτός Βουλής, τόσο μεγαλύτερη γίνεται η κοινοβουλευτική αξία των ψήφων των κομμάτων που περνούν το 3%.

Αν, για παράδειγμα, ένα 10% των ψήφων μείνει εκτός Βουλής, η αναλογική κατανομή πραγματοποιείται ουσιαστικά μεταξύ των κομμάτων που συγκέντρωσαν το υπόλοιπο 90%.

Αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία για το πρώτο κόμμα. Όχι μόνο λαμβάνει την προβλεπόμενη πριμοδότηση, αλλά επωφελείται και από την ανακατανομή των ψήφων που δεν εκπροσωπούνται κοινοβουλευτικά.

Γι’ αυτό και ο πήχης της αυτοδυναμίας δεν είναι ένας σταθερός αριθμός. Με υψηλό ποσοστό κομμάτων εκτός Βουλής μπορεί να κινηθεί κοντά στο 37%-38%, ενώ όσο περισσότερα κόμματα περνούν το 3%, μπορεί να πλησιάσει ή ακόμη και να ξεπεράσει το 39%.

Με πρώτο κόμμα, όμως, στην περιοχή του 29,5%, η απόσταση παραμένει πολύ μεγάλη. Η αυτοδυναμία, με τους σημερινούς συσχετισμούς, δεν αποτελεί ρεαλιστικό σενάριο.

Και εδώ αρχίζει το πραγματικά ενδιαφέρον μέρος της συζήτησης.

Από την εκλογική αριθμητική στη Θεωρία Παιγνίων

Η Θεωρία Παιγνίων (Game Theory) δεν εξετάζει απλώς τι μπορούν να κάνουν οι πολιτικοί παίκτες. Εξετάζει τι τους συμφέρει να κάνουν, γνωρίζοντας ότι κάθε δική τους επιλογή επηρεάζεται από τις πιθανές επιλογές των υπολοίπων.

Ο σχηματισμός κυβέρνησης μπορεί έτσι να αντιμετωπιστεί ως Παίγνιο Συνασπισμών (Coalitional Game). Για να υπάρξει κυβέρνηση που στηρίζεται σε κοινοβουλευτική πλειοψηφία απαιτούνται τουλάχιστον 151 έδρες. Το κρίσιμο ερώτημα, επομένως, δεν είναι μόνο ποια κόμματα μπορούν αριθμητικά να φτάσουν τις 151, αλλά ποια έχουν πολιτικό κίνητρο να το κάνουν.

Και τα δύο δεν συμπίπτουν πάντοτε.

Ένας συνασπισμός μπορεί να είναι μαθηματικά εφικτός και πολιτικά αδύνατος. Αντίστροφα, ένας συνασπισμός που σήμερα μοιάζει πολιτικά απίθανος μπορεί να γίνει αναγκαίος όταν οι διαθέσιμες εναλλακτικές περιοριστούν.

Στη Θεωρία Παιγνίων ιδιαίτερη σημασία αποκτά ο Κομβικός Παίκτης (Pivot Player): το κόμμα δηλαδή χωρίς το οποίο ένας πιθανός συνασπισμός δεν μπορεί να αποκτήσει πλειοψηφία.

Η πολιτική του ισχύς μπορεί τότε να είναι πολύ μεγαλύτερη από το εκλογικό του ποσοστό.

Αυτό είναι πιθανό να αποτελέσει ένα από τα σημαντικότερα χαρακτηριστικά της επόμενης εκλογικής αναμέτρησης.

Το πρόβλημα του μικρότερου κυβερνητικού εταίρου

Ας πάρουμε το περισσότερο προφανές αριθμητικά σενάριο: μια συνεργασία Νέας Δημοκρατίας και ΠΑΣΟΚ.

Με τις σημερινές εκτιμήσεις εδρών, ένας τέτοιος συνασπισμός μπορεί να βρεθεί κοντά στην κοινοβουλευτική πλειοψηφία, χωρίς να είναι βέβαιο ότι θα την εξασφαλίζει. Η αριθμητική, όμως, είναι μόνο η μία πλευρά.

Η άλλη είναι το λεγόμενο Δίλημμα του Μικρού Εταίρου (Junior Partner’s Dilemma).

Ένα μικρότερο κόμμα που συμμετέχει σε κυβέρνηση υπό ένα πολύ ισχυρότερο κόμμα αποκτά κυβερνητική εξουσία, αλλά αναλαμβάνει ταυτόχρονα σημαντικό πολιτικό κίνδυνο. Καλείται να μοιραστεί το κόστος των κυβερνητικών αποφάσεων, ενώ το μεγαλύτερο κόμμα έχει συνήθως περισσότερες δυνατότητες να πιστωθεί τις επιτυχίες.

Για το ΠΑΣΟΚ, επομένως, η απόφαση δεν θα κριθεί μόνο από το εάν «βγαίνουν οι έδρες». Θα κριθεί και από την αναμενόμενη πολιτική απόδοση (expected payoff), τι κερδίζει από τη συμμετοχή του στην κυβέρνηση και τι κινδυνεύει να χάσει στις επόμενες εκλογές.

Όσο μεγαλύτερος είναι αυτός ο κίνδυνος, τόσο υψηλότερο γίνεται και το τίμημα της συνεργασίας.

Υπάρχει εναλλακτική πλειοψηφία χωρίς το πρώτο κόμμα;

Θεωρητικά, θα μπορούσε να αναζητηθεί ένας ευρύς συνασπισμός κομμάτων απέναντι στη Νέα Δημοκρατία. Στην πράξη, όμως, εδώ εμφανίζεται το αντίθετο πρόβλημα.

Χρειάζονται πολλά κόμματα για να συγκεντρωθούν 151 έδρες και όσο αυξάνεται ο αριθμός των εταίρων τόσο αυξάνεται και η δυσκολία συμφωνίας.

Δεν αρκεί να συμφωνήσουν στο ποιον δεν θέλουν στην κυβέρνηση. Πρέπει να συμφωνήσουν στο ποιος θα κυβερνήσει, με ποιον πρωθυπουργό, με ποιο πρόγραμμα, με ποια κατανομή αρμοδιοτήτων και, κυρίως, σε ποια βασικά ζητήματα πολιτικής.

Επιπλέον, υπάρχουν κόμματα, όπως το ΚΚΕ, των οποίων η μέχρι σήμερα πολιτική στρατηγική δεν περιλαμβάνει συμμετοχή σε έναν τέτοιο κυβερνητικό συνασπισμό. Συνεπώς, μια αριθμητική πρόσθεση των εδρών του σε ένα υποθετικό αντι-ΝΔ μέτωπο θα δημιουργούσε περισσότερο μια μαθηματική κατασκευή παρά ένα πιθανό κυβερνητικό σενάριο.

Έτσι δημιουργείται μια ιδιόμορφη κατάσταση: το πρώτο κόμμα δεν μπορεί εύκολα να κυβερνήσει μόνο του, αλλά ούτε οι αντίπαλοί του μπορούν εύκολα να κυβερνήσουν χωρίς αυτό.

Οι δεύτερες κάλπες ως στρατηγική επιλογή

Σε ένα τέτοιο περιβάλλον, η πιθανότητα δεύτερης εκλογικής αναμέτρησης αυξάνεται.

Για το πρώτο κόμμα, η άμεση αποδοχή ενός δυσμενούς συμβιβασμού μετά τις πρώτες εκλογές μπορεί να είναι λιγότερο ελκυστική από μια νέα προσφυγή στις κάλπες. Η λογική είναι σαφής: ένα δίλημμα κυβερνησιμότητας μπορεί να οδηγήσει μέρος των ψηφοφόρων σε Στρατηγική Ψήφο (Strategic Voting), δηλαδή στην επιλογή όχι απαραίτητα του κόμματος που προτιμούν περισσότερο, αλλά εκείνου που θεωρούν ότι μπορεί να εξασφαλίσει σταθερότερη κυβέρνηση.

Η δεύτερη κάλπη, όμως, δεν αποτελεί χωρίς κόστος στρατηγική.

Το πρώτο κόμμα μπορεί να ενισχυθεί, μπορεί όμως και να υποχωρήσει. Οι μικρότεροι σχηματισμοί μπορεί να συμπιεστούν, μπορεί όμως και να συσπειρωθούν. Και ένα εκλογικό σώμα που θεωρεί ότι οδηγείται ξανά στις κάλπες για λόγους κομματικής τακτικής μπορεί να αντιδράσει διαφορετικά από αυτό που υπολογίζουν τα κομματικά επιτελεία.

Εδώ ταιριάζει περισσότερο η λογική του Παιγνίου του Δειλού (Game of Chicken). Σύμφωνα με αυτό, δύο ή περισσότεροι παίκτες επιμένουν στις θέσεις τους περιμένοντας ότι ο άλλος θα υποχωρήσει πρώτος. Όσο κανείς δεν υποχωρεί, όμως, αυξάνεται το κόστος για όλους.

Και αν ούτε η δεύτερη κάλπη δώσει λύση;

Τότε αλλάζει ολόκληρη η διαπραγμάτευση.

Αν η Νέα Δημοκρατία εξακολουθεί να απέχει από την αυτοδυναμία και δεν υπάρχει εναλλακτική πλειοψηφία χωρίς αυτήν, οι πιθανοί εταίροι αποκτούν μεγαλύτερη διαπραγματευτική δύναμη.

Σε αυτή τη φάση μπορεί να τεθούν στο τραπέζι ζητήματα που πριν από τις εκλογές θα φαίνονταν δύσκολα: σαφής προγραμματική συμφωνία, κατανομή κρίσιμων υπουργείων, συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα μεταρρυθμίσεων ή ακόμη και το πρόσωπο του πρωθυπουργού.

Ένα πρόσωπο κοινής αποδοχής θα μπορούσε, υπό πολύ συγκεκριμένες συνθήκες, να λειτουργήσει ως Σημείο Συντονισμού (Focal Point ή Schelling Point): μια λύση γύρω από την οποία μπορούν να συναντηθούν διαφορετικοί παίκτες όταν καμία από τις αρχικές τους επιλογές δεν μπορεί να επικρατήσει.

Δεν σημαίνει ότι αυτό είναι το πιθανότερο αποτέλεσμα. Σημαίνει ότι όσο μειώνονται οι διαθέσιμες επιλογές, λύσεις που αρχικά θεωρούνταν πολιτικά απαγορευτικές αποκτούν διαφορετική αξία.

Τρία σενάρια για την επόμενη ημέρα

Με τα σημερινά δεδομένα, τρεις δρόμοι φαίνονται περισσότερο άξιοι παρακολούθησης.

Ο πρώτος είναι μια δεύτερη εκλογική αναμέτρηση, με το πρώτο κόμμα να επιχειρεί να αυξήσει το ποσοστό του μέσα από την πόλωση και το αίτημα της κυβερνητικής σταθερότητας. Δεν χρειάζεται κατ’ ανάγκη να φτάσει στην αυτοδυναμία. Αρκεί να βελτιώσει αρκετά τη θέση του ώστε η επόμενη διαπραγμάτευση να γίνει με ευνοϊκότερους όρους.

Ο δεύτερος είναι μια κυβέρνηση συνεργασίας με κορμό το πρώτο κόμμα. Εφόσον κανείς δεν μπορεί να σχηματίσει κυβέρνηση χωρίς αυτό και η νέα προσφυγή στις κάλπες θεωρηθεί πολιτικά ή οικονομικά επιζήμια, η πίεση για συμφωνία θα αυξηθεί. Το πραγματικό ερώτημα τότε δεν θα είναι εάν υπάρχει δυνατότητα συνεργασίας, αλλά με ποιους όρους θα δεχθεί να συμμετάσχει ο μικρότερος εταίρος.

Ο τρίτος είναι το παρατεταμένο αδιέξοδο. Εάν ούτε το πρώτο κόμμα ενισχυθεί αρκετά ούτε ένας βιώσιμος συνασπισμός καταστεί δυνατός, το σύστημα μπορεί να οδηγηθεί σε νέα εκλογική αναμέτρηση ή, υπό εξαιρετικές συνθήκες, στην αναζήτηση μιας περιορισμένης κυβέρνησης ειδικού σκοπού ή άλλης μεταβατικής πολιτικής λύσης.

Το πραγματικό παιχνίδι αρχίζει μετά την κάλπη

Για πολλά χρόνια η ελληνική πολιτική ήταν οργανωμένη γύρω από ένα σχετικά απλό ερώτημα: ποιο κόμμα θα κερδίσει τις εκλογές;

Η επόμενη αναμέτρηση μπορεί να θέσει ένα διαφορετικό ερώτημα: ποιος μπορεί να κυβερνήσει μετά τις εκλογές;

Η διαφορά είναι ουσιαστική.

Σε ένα κατακερματισμένο κομματικό σύστημα, η εκλογική δύναμη και η κυβερνητική δύναμη δεν είναι το ίδιο πράγμα. Ένα κόμμα μπορεί να διαθέτει πολύ περισσότερες έδρες από οποιονδήποτε ανταγωνιστή του και παρ’ όλα αυτά να εξαρτάται από έναν μικρότερο παίκτη για να σχηματίσει κυβέρνηση. Και ένα μικρότερο κόμμα μπορεί, ακριβώς επειδή βρίσκεται ανάμεσα σε διαφορετικές πιθανές πλειοψηφίες, να αποκτήσει διαπραγματευτική ισχύ δυσανάλογη προς το ποσοστό του.

Αυτή είναι ίσως η σημαντικότερη αλλαγή που υποδηλώνουν σήμερα οι αριθμοί.

Η χώρα δεν βρίσκεται ακόμη μπροστά σε ένα συγκεκριμένο κυβερνητικό αδιέξοδο. Οι εκλογές δεν έχουν γίνει και οι δημοσκοπήσεις δεν είναι αποτελέσματα. Αν όμως οι σημερινοί συσχετισμοί επιβιώσουν μέχρι την κάλπη, η επόμενη ημέρα δύσκολα θα κριθεί μόνο από τον νικητή.

Θα κριθεί από τις εναλλακτικές που διαθέτει ο καθένας, από το κόστος της άρνησης, από την ικανότητα των κομμάτων να διαπραγματευτούν και από το σημείο στο οποίο ένας συμβιβασμός θα γίνει λιγότερο δαπανηρός από τη συνέχιση της σύγκρουσης.

Στη γλώσσα της Θεωρίας Παιγνίων, η ισχύς ενός παίκτη δεν μετριέται μόνο από όσα κατέχει. Μετριέται και από το πόσο τον χρειάζονται οι υπόλοιποι.

Και αυτή τη φορά, ίσως εκεί να βρίσκεται το πραγματικό κλειδί της επόμενης κυβέρνησης.

Γιώργος Βουλγαράκης

liberal.gr

Συνέχεια...

«Τίμησε»… με σορτσάκι αυτούς που «με τσιγάρο φεύγουνε στα χείλη» για την πατρίδα

Γιάννης Σιδέρης

«Σήμερα μεταγγίσαμε αίμα στο συρματόπλεγμα να ζωντανέψει και να φύγει/ Σήμερα μεταγγίσαμε αίμα στον ιστό της σημαίας να δρασκελήσει τη γραμμή να λεφτερώσει τον Πενταδάκτυλο», γράφει στο «Αντίδωρο» ο Κύπριος ποιητής Ανδ. Χατζηλαμπής, για τη δολοφονία από τους Τούρκους, των δύο Κύπριων νέων, του Τάσου Ισαάκ και του Σολωμού Σολωμού.

Ήταν θα έλεγες, μια συνέχεια του Κόστα Μόντη για τον Ευαγόρα Παλληκαρίδη: «Όταν εμείς εξακολουθούσαμε να γράφουμε στίχους, εκείνος διέκοπτε κι ανέβαινε στην αγχόνη».

Ο Κύπριος ευρωβουλευτής Φειδίας Παναγιώτου δεν γράφει στίχους. Κάνει φιλορωσικές δηλώσεις ενώ ξευτελίζει την απόδοση τιμής στους ήρωες, όπως έγινε το Σάββατο κατά την εκδήλωση μνήμης για τους Τάσο Ισαάκ και Σολωμό Σολωμού, όπου παρουσιάστηκε με λευκό σορτσάκι!

Θυμίζουμε ότι ο 24χρονος Ισαάκ τον Αύγουστο του 1996, συμμετέχοντας σε διεθνή πορεία μοτοσικλετιστών κατά της τουρκικής κατοχής, ενεπλάκη προσπαθώντας να βοηθήσει άλλο σε συγκρούσεις μεταξύ «Γκρίζων Λύκων» και Κυπρίων διαδηλωτών. Μπλέχτηκε στο συρματόπλεγμα, δέχτηκε άγριο ξυλοδαρμό με πέτρες και ρόπαλα, και από τουρκοκύπριους αστυνομικούς. Πέθανε επί τόπου στην ουδέτερη ζώνη, 95 μέτρα από την ελληνοκυπριακή πλευρά.

Λίγες ημέρες αργότερα ο εξάδερφός του Σολωμός Σολωμού, την ημέρα της κηδείας του Τάσου, με ομάδα διαδηλωτών επέστρεψε στη νεκρή ζώνη. Ο Σολωμού κοντά στο τουρκικό φυλάκιο προσπάθησε να ανέβει στον ιστό για να κατεβάσει την τουρκική σημαία. Πυροβολήθηκε από Τούρκους στρατιώτες και ελεύθερους σκοπευτές. Τον θάνατό του είδαμε σε ζωντανή μετάδοση ανεβασμένο στο κοντάρι της σημαίας, καθώς «με τσιγάρο φεύγουνε στα χείλη».

Τη μνήμη αυτών των δύο, για την συμπλήρωση 30 χρόνων από τη δολοφονία τους, θέλησαν να τιμήσουν σε ειδική εκδήλωση στο Παραλίμνι της Κύπρου.

Εκλήθη και ο ευρωβουλευτής Φειδίας Παναγιώτου. Το… καμάρι της Κύπρου, που δεν φτάνει που τον ψήφισαν για ευρωβουλευτή με ποσοστό 19,4%, έμειναν τόσο ευχαριστημένοι από την προάσπιση των κυπριακών συμφερόντων, που το 2026 τον εξέλεγξαν και βουλευτή με το κόμμα του «Άμεση Δημοκρατία». Φυσικά προτίμησε να παραμείνει στην Ευρωβουλή αφού εκεί είναι η καλή κονόμα.

Ο εν λόγω παρέστη στην εκδήλωση μνήμης (ευρωβουλευτής ων θυμίζουμε) με… κοντό σορτσάκι, σαν να πήγαινε στην παραλία. Τόσο τιμά τους ήρωες της μαρτυρικής πατρίδας του, ή τόσο καταλαβαίνει το βάρος των στιγμών (το πιθανότερο).

Το κελεπούρι αυτό, τον Μάιο του 2025 ταξίδεψε στη Μόσχα μαζί με άλλους ευρωβουλευτές. Σε δηλώσεις του επέκρινε την ΕΕ ότι στέλνει όπλα και χρήματα στην Ουκρανία χωρίς να επιδιώκει διάλογο με την Ρωσία. Έχει δε, χαρακτηρίσει «παράλογη και απάνθρωπη» την συνέχιση της ευρωπαϊκής στήριξης προς την Ουκρανία, υποστηρίζοντας ότι «το Κίεβο δεν πρόκειται να κερδίσει ποτέ στο πεδίο της μάχης».

Επανειλημμένως έχει ταχθεί υπέρ της διακοπής της στρατιωτικής βοήθειας προς την Ουκρανία και της αποκατάστασης των διπλωματικών σχέσεων με τη Ρωσία λέγοντας «οι Ρώσοι είναι αδέλφια μας» λόγω κοινής θρησκείας και αξιών.

Το… ωραιότερο: Ψήφισε «κατά» (και μετά άλλαξε την ψήφο του σε αποχή), σε ψήφισμα του Ευρωκοινοβουλίου που ζητούσε την επιστροφή των χιλιάδων παιδιών που απήγαγε η Ρωσία από την Ουρανία, αφού κατά τη γνώμη του «Κάποια παιδιά θέλουν να μείνουν στη Ρωσία»!

Και ο φιλορωσικός οίστρος του είναι το λιγότερο. Ανάλογο οίστρο δείχνει και για την Τουρκία. Τον Αύγουστο του 2024, ανήμερα της δεύτερης φάσης της εισβολής και της επετείου δολοφονίας του Σολωμού, δημοσίευσε βίντεο με Τουρκοκύπριο influencer, στο οποίο δήλωσε: «Σε αυτή την πλευρά μου δίδαξαν τη μισή ιστορία και με έχουν χειραγωγήσει για να μισώ».

Οι δηλώσεις ως ήταν φυσικό αναπαρήχθησαν από το ψευδοκράτος ως παραδοχή Ελληνοκύπριου ευρωβουλευτή για τις βαρβαρότητες των Ελλήνων (σημ. βαρβαρότητες από παντού έχουν υπάρξει. Όμως ο εν λόγω δεν είναι ιστορικός ή πολιτικός αναλυτής. Δεν αντιλαμβάνεται ότι η θέση του ευρωβουλευτή λειτουργεί ως μεγεθυντικός φακός και προσδίδει εκμεταλλεύσιμη βαρύτητα στις δηλώσεις του).

Όχι δεν είναι προδότης. Οι προδότες είναι συνειδητοί ως τέτοιοι. Ένας ελαφρούτσικος τύπος είναι, που η διάθεση των Κυπρίων για χαβαλέ, και ιδιαίτερα της νέας γενιάς, του έδωσε αξίωμα μεγαλύτερο της αξίας του. Και για να τον επιβραβεύσουν έβαλαν και το κόμμα του στη Βουλή με 4 έδρες!

liberal.gr

Συνέχεια...

Φαήλος Κρανιδιώτης: Δεν χρειαζόμαστε «ανέγγιχτους»

Στη χώρα μας η μόνη άτυπη αριστοκρατία είναι οι Ηρωες του Εθνους μας. Δεν υπάρχει χώρος για άλλη, καλοταϊσμένη και ασύδοτη, υπεράνω των νόμων

Οι εκλογές είναι ποσοτική και όχι ποιοτική διαδικασία, χαρακτηριστικό που έχει σαν αποτέλεσμα, ενίοτε, να κάθονται στα βουλευτικά έδρανα δραπέτες/ισσες του Ψυχιατρείου, που δεν θα τους εμπιστευόσουν ούτε τον σκύλο σου να πάνε βόλτα, ή υποψήφιοι τρόφιμοι των φυλακών.

Συχνές εικόνες από τη Βουλή ή δημόσιες συζητήσεις, δηλώσεις και γεγονότα αποκαλύπτουν τον χαρακτήρα ορισμένων ανθρώπων παντελώς ακατάλληλων για οποιαδήποτε δημόσια θέση, που χρήζουν ακούσιου εγκλεισμού για αξιολόγηση στο Δρομοκαΐτειο ή είναι τόσο πρόδηλα απατεώνες, με βρόμικο μάτι, που ενστικτωδώς, όταν μιλούν, πιάνεις το πορτοφόλι σου, για να σιγουρευτείς πως δεν σ’ το τσούρνεψαν.

Η υπερπροβολή, ο νεποτισμός, άλλοτε η κομματοσκυλίαση ή η πίεση συγκεκριμένων συμφερόντων έχουν οδηγήσει στα βουλευτικά ή υπουργικά έδρανα κάτι «φρούτα», που θα τα περιγράφουμε στα εγγόνια μας και δεν θα μας πιστεύουν. Η δε κατάχρηση της βουλευτικής ασυλίας είναι μια συνεχής αθλιότητα, που έχει, σε μερικές περιπτώσεις, φέρει σε δύσκολη θέση αδικούμενους πολίτες, αστυνομικά όργανα και δικαστές ή Εισαγγελείς.

Η δική μου άποψη είναι πως όποιος αδικείται, π.χ. βιντεοσκοπείται κακουργηματικώς παράνομα, έχει το δικαίωμα να αμυνθεί τραβώντας μια ανάποδη σε αυτόν/ή που νομίζει πως είναι πάνω από τον νόμο και καταχράται των βουλευτικών προνομίων.

Θα ήταν όμως χρήσιμη μια εγκύκλιος του κ. Εισαγγελέως του Αρείου Πάγου, ώστε να ξεκαθαρίσουν τα όρια, ειδικά προς τα αστυνομικά όργανα, να διαλυθεί η αμηχανία τους, όταν ο δράστης φέρει τη βουλευτική ιδιότητα. Είναι αδιανόητο να τελείται κακούργημα και οι αστυνομικοί να κοιτούν, να συνεχίζεται η προσβολή της έννομης τάξης και των δικαιωμάτων των θυμάτων και να αφήνεται το έγκλημα ανενόχλητο να ολοκληρωθεί, αναμένοντας μόνον την μακρά διαδικασία της άρσης ασυλίας.

Θα δώσω ένα ακραίο παράδειγμα. Εάν ένας βουλευτής επιτεθεί σε πολίτη με ένα όπλο, αποπειρώμενος να τον σκοτώσει -κακούργημα-, ο πολίτης έχει δικαίωμα στη νόμιμη άμυνα, να χρησιμοποιήσει την απαραίτητη βία για να σταματήσει την προβολή. Εάν η επίθεση γίνει παρουσία αστυνομικών, οι αστυνομικοί έχουν το καθήκον να ασκήσουν την απαραίτητη βία για να σταματήσουν το έγκλημα και να προστατεύουν το θύμα.

Το ίδιο πρέπει να ισχύει για οποιοδήποτε αδίκημα, να αμύνεται ο πολίτης και να επεμβαίνει δυναμικά η Αστυνομία στο αυτόφωρο πλημμέλημα ή κακούργημα που τελούν πολιτικά πρόσωπα με εκ του νόμου ασυλία και μετά να ακολουθήσουν οι υπόλοιπες διαδικασίες για την άρση της ασυλίας.

Είναι αδιανόητο να έχουμε κάστα «ανέγγιχτων», όχι όπως η κατώτατη κάστα της Ινδίας, αλλά… ανώτατη, ένα είδος πολιτών που είναι «πιο ίσοι από τους άλλους».

Είναι μια στρέβλωση που απονομιμοποιεί την κοινοβουλευτική δημοκρατία στα μάτια των πολιτών. Και φυσικά υπάρχει και ένα άλλο ζήτημα, εσωτερικό του κοινοβουλίου. Δεν γνωρίζω παρά ακροθιγώς τα του πειθαρχικού ελέγχου σε βάρος βουλευτών, αλλά δεν έχω ακούσει κάποια συνέπεια που να συμμόρφωσε οποιονδήποτε ή οποιαδήποτε βουλευτή που υπέπεσε σε αναξιοπρεπή, χυδαία, αξιόποινη συμπεριφορά.

Είναι δυνατόν να παραμένεις μέλος του κοινοβουλίου, οτιδήποτε κι αν κάνεις, όσο παράνομο, βάναυσο ή ανισόρροπο και αν είναι; Πάντοτε ήμουν υπέρ της κατάργησης της ασυλίας, η οποία να ισχύει μόνον για όσα έχουν να κάνουν αμιγώς με την πολιτική – κοινοβουλευτική δράση, π.χ. όσα λες στις τοποθετήσεις σου, στις ομιλίες σου στη Βουλή. Για οτιδήποτε άλλο, η μεταχείριση θα πρέπει να είναι όπως για τον οποιονδήποτε πολίτη της χώρας.

Σύλληψη για αυτόφωρα αδικήματα, προσαγωγή στον Εισαγγελέα και παραπομπή στο Δικαστήριο ή στον Ανακριτή, αν είναι κακούργημα, με το ίδιο ερώτημα που ισχύει για οποιονδήποτε κατηγορούμενο/η πολίτη: προσωρινή κράτηση ή ελεύθερος/η με ή χωρίς όρους. Στη χώρα μας η μόνη άτυπη αριστοκρατία, είναι οι Ηρωες του Εθνους μας. Δεν χρειαζόμαστε άλλη, καλοταϊσμένη και ασύδοτη, υπεράνω των νόμων.

Φαήλος Κρανιδιώτης

*Δικηγόρος, Πρόεδρος της Νέας Δεξιάς

Συνέχεια...

«Η μαύρη αντίδραση ανάβει τη φωτιά του εμφυλίου»

Σάκης Μουμτζής

Αυτός είναι ο τίτλος της φιλοεαμικής εφημερίδας «Ελευθερία» της Θεσσαλονίκης, την 1η Δεκεμβρίου 1944, ευθύς ως έγινε γνωστό πως ο Σκόμπι ζήτησε μέχρι την 10η Δεκεμβρίου τον αφοπλισμό των όλων ανταρτικών σωμάτων, καθώς εθεωρούντο εθελοντικοί σχηματισμοί.

Αυτός ο πύρινος τίτλος είχε και τη συνέχεια του προσαρμοσμένη στα της πόλης μας. Εκφραστής της «μαύρης αντίδρασης» ήταν ο συνήθης ύποπτος, ο στρατιωτικός διοικητής Χρήστος Αβραμίδης. Αυτός εξοπλίζει φασίστες αξιωματικούς, όπως καταγγέλλει η εφημερίδα. Ο Στέφανος Σαράφης παρενέβη και υπογράμμισε πως αρμόδια για τη διάλυση των αντάρτικων δυνάμεων ήταν μόνον η κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας, αγνοώντας πως αυτή η κυβέρνηση, στην οποία συμμετείχε και το ΚΚΕ—ΕΑΜ, εκχώρησε τη συγκεκριμένη αρμοδιότητα στον στρατηγό Σκόμπι. 

Μερικές μέρες πριν, στις 22 Νοεμβρίου, έφτασε στη Θεσσαλονίκη ο Σκόμπι συνοδευόμενος από τον υπουργό Εσωτερικών της κυβέρνησης Φίλιππο Μανουηλίδη, εκ των εμπίστων του πρωθυπουργού Γεωργίου Παπανδρέου. Συναντήθηκε με τον Ευριπίδη Μπακιρτζή και του έθεσε το αντικείμενο της έκτακτης επίσκεψής του στη Θεσσαλονίκη. Αφορούσε τις αυθαιρεσίες στις οποίες προέβαινε η Πολιτοφυλακή και ζήτησε από τον Μπακιρτζή να σεβαστεί τη νομιμότητα, που είχε παραβεί ήδη ο ΕΛΑΣ εισερχόμενος στη Θεσσαλονίκη. Η συζήτηση έγινε παρόντος του Βρετανού προξένου Ραπ, ο οποίος επιβεβαίωσε τις έκνομες δραστηριότητες των οργανώσεων του ΚΚΕ. Ο Μπακιρτζής για να καθησυχάσει τον Σκόμπιτον διαβεβαίωσε ότι θα εκδώσει σχετική διαταγή. 

Τι είχε συμβεί που ανάγκασε τους Σκόμπι και Μανουηλίδη να έρθουν στη Θεσσαλονίκη; Βουλευτές του κόμματος Φιλελευθέρων συνεχώς κατήγγειλαν για τις συλλήψεις και τις εκτελέσεις πολιτών οι οποίοι δεν είχαν ίχνος συνεργασίας με τους κατακτητές. Απλώς το ΚΚΕ τους θεωρούσε ως εν δυνάμει αντιπάλους και έπρεπε να τους εξουδετερώσει. Επικεφαλής αυτών των βουλευτών ήταν ο Λεβαντής. Αψευδής μάρτυρας των καταγγελιών ήταν ένα γεγονός που συνέβη ενώ ο Σκόμπι βρισκόταν στη Θεσσαλονίκη. Δύο πολιτοφύλακες, ενώ διεξάγονταν οι παραπάνω συνομιλίες, εισέβαλαν στο σπίτι ενός συνεργάτη του στρατιωτικού διοικητή Αβραμίδη για να τον συλλάβουν. Η φρουρά του Αβραμίδη συνέλαβε τους πολιτοφύλακες, ενημέρωσε τους Βρετανούς οι οποίοι ζήτησαν από τον Γ. Μόδη εξουσιοδότηση για να τους φυλακίσουν. Ο Αβραμίδης για να αποφύγει μια περαιτέρω όξυνση στις σχέσεις του με το ΕΑΜ—ΚΚΕ παρέδωσε τους δύο πολιτοφύλακες στον ΕΛΑΣ για «ασφαλή φύλαξη». Αγνοούσε ότι τέτοιες χειρονομίες δε φέρνουν κανένα αποτέλεσμα, αφού ο ίδιος αποτελούσε το «κόκκινο πανί» για το ΚΚΕ. 

Ο Σκόμπι αναχώρησε αυθημερόν για Αθήνα, ενώ ο Μανουηλίδης συνέχισε τον κύκλο των επαφών του ώστε να ομαλοποιηθεί η ζωή στη Θεσσαλονίκη, καθώς για το πρόβλημα έκανε δήλωση και ο πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου. Βέβαια, το ΚΚΕ αρνείτο πως η κατάσταση ήταν έκρυθμη και απέδιδε τις σχετικές φήμες στους «γνωστούς κύκλους της αντίδρασης», σύμφωνα με την απάντηση του «Ριζοσπάστη», ενώ υπενθύμισε στον πρωθυπουργό πως ο ΕΛΑΣ και η Πολιτοφυλακή είναι βραχίονες της Εθνικής Κυβέρνησης. 

Αλλά οι περιπέτειες του Αβραμίδη συνεχίζονταν, όταν συνέλαβε πέντε πολιτοφύλακες, κάτι που προκάλεσε την παρέμβαση του ίδιου του επικεφαλής της Εθνικής Πολιτοφυλακής Βενετσανόπουλου. Ο Αβραμίδης τον απέπεμψε με τη συμβουλή να «μην ανακατώνεται στις υποθέσεις του». Και σα να μην έφταναν όλα αυτά ο πλωτάρχης που διόρισε για να επιβλέψει την κατάταξη των ναυτών της κλάσης 1936,απέπεμπε τους κομμουνιστές που προσέρχονταν, επικαλούμενος εντολή του Αβραμίδη. Ως γνωστόν, όταν προκηρύχθηκε η σύσταση του σώματος της Εθνοφυλακής (κλάση 1936) από την κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας, ο Γ. Σιάντος, στις 22 Νοεμβρίου 1944, κάλεσε τα μέλη του ΚΚΕ, του ΕΛΑΣ και της Πολιτοφυλακής να καταταγούν, αφού προηγουμένως λάμβαναν οδηγίες για τα καθήκοντά τους. Οι Βρετανοί εκτιμούσαν πως με τη σύσταση αυτού του σώματος με τους εφέδρους του 1936 οι Μόδης και Αβραμίδης θα αποκτούσαν την απαραίτητη ισχύ. 

Τελικά τίποτα από αυτά δε συνέβη. Αμφότεροι, ευθύς ως ξέσπασαν οι συγκρούσεις στην Αθήνα, καθαιρέθηκαν για να επανέλθουν πανηγυρικά μετά την 17η Ιανουαρίου 1945. Το πρόβλημα της αποστράτευσης των ανταρτών ή το πρόβλημα του πώς θα συγκροτηθεί ο Εθνικός Στρατός αφορούσε σε τελική ανάλυση τον έλεγχο των μετέπειτα εξελίξεων. 

https://www.makedonikanea.gr/arthrografia/i-mayri-antidrasi-anabei-ti-fotia-toy-emfylioy

Συνέχεια...