26 Μαΐου 2026

📺Ένα μπράβο που δεν μάσησε από μπράβους, στον Δημητριάδη είπαμε;😆😆ΒΙΝΤΕΟ


Ένα μπράβο στον Δημητριάδη που δεν μάσησε και έκανε τον περιστοιχισμένο από καταδιασμένους μέχρι και για δολοφονία μπράβους, νταβατζη Βαγγέλα Μαρινάκη, να μπεί έτσι...


και να βγει απ'το ΟΑΚΑ με τα βυζιά έξω...


Εν τω μεταξύ ο χοντρός συνέχισε να προκαλεί και μετά που του άλλαξαν βρακί... ε μπλούζα: "Π@@τανας γιος είσαι" φώναζε αλλά από απόσταση ασφαλείας και κρυμμένος πίσω από καταδικασμένους μπράβους...


Όσο για το μαγκάκο της φακής γιο του... κρυμμένος πίσω από μπράβους όσο ο πατέρας του έτρωγε φάπες στο τέλος πέταξε ένα μπουκάλι νερό στον Δημητριάδη από τα 15 μέτρα🤡😆μόνο στη Φουρέιρα όταν ήταν ντίρλα ήξερε να κάνει τις αλητείες του και να την παρενοχλεί...

Tags ,

📺ΕΛΑ ΠΕΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ! "ΕΙΣΑΙ Η ΕΛΠΙΔΑ ΜΑΣ, ΠΗΔΑ ΜΑΣ" ΣΟΥ ΕΛΕΓΑΝ😜😝 Τσίπρας: Μου έλεγαν «κάνε κάτι επιτέλους, ανακοίνωσέ το» και ανακοίνωσε το ΕΛΑΣ... ΣΚΕΤΟ ΧΩΡΙΣ ΕΑΜ με λογότυπο Βενεζουέλας


«ΕΛΑΣ - Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη», το όνομα του κόμματος του Αλέξη Τσίπρα και η αριστερή μεριά του λογότυπου εμπνευσμένη από τη σημαία της Βενεζουέλας...

Την ιδρυτική διακήρυξη του νέου πολιτικού φορέα παρουσίασε στο Θησείο ο Αλέξης Τσίπρας, περιγράφοντας την πρωτοβουλία ως «το πρώτο βήμα για μια νέα κοινωνική πλειοψηφία» και αποτυπώνοντας, όπως είπε, μια «Πυξίδα για τη Νέα Ελλάδα».

Μετά την ολοκλήρωση της ομιλίας και την προβολή του promo βίντεο του κόμματος και στο τέλος της διαδικασίας, ο κ. Τσίπρας έλαβε ένα χαρτάκι από ένα μικρό κοριτσάκι ντυμένο στα λευκά.

Αυτό, έγραφε το όνομα του κόμματος με την ονομασία «ΕΛΑΣ – Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη».

Στην εισαγωγή της ομιλίας του, ο Αλέξης Τσίπρας έθεσε ως αφετηρία το αίτημα που, όπως ανέφερε, του μετέφεραν πολίτες το προηγούμενο διάστημα.

«Η μεγάλη μέρα έφτασε. Η αναμονή τελείωσε. Εδώ και καιρό χιλιάδες άνθρωποι σε κάθε γωνιά της Ελλάδας μας έλεγαν το ίδιο πράγμα: “Κάντε κάτι”! “Προχωρήστε”! “Βγείτε μπροστά να πιστέψουμε ξανά ότι κάτι μπορεί να αλλάξει” “Μην αφήνετε τη χώρα να βυθιστεί κι άλλο”. “Ανακοίνωσέ το επιτέλους”!», είπε, για να προσθέσει: «Σήμερα είμαστε εδώ γιατί αποφασίσαμε να ανταποκριθούμε σε αυτό το κάλεσμα. Όχι, από κάποια φιλοδοξία. Αλλά γιατί δεν γίνεται να παρακολουθούμε αμέτοχοι μια κοινωνία να ασφυκτιά».

Ο πρώην πρωθυπουργός ανέφερε ότι ο στόχος, όπως τον περιέγραψε, δεν εξαντλείται σε εναλλαγή εξουσίας. «Σήμερα αποχαιρετούμε την απογοήτευση. Την αδράνεια και την αποχή. Το στερεότυπο ότι τίποτε δεν αλλάζει σε αυτή τη χώρα. Σήμερα γεννιέται μια νέα πολιτική δύναμη με στόχο όχι μόνο την πολιτική αλλαγή αλλά και την αλλαγή πολιτικής», είπε, συνοψίζοντας το κεντρικό στίγμα με τη διατύπωση: «Δεν πάμε μόνο για πολιτική αλλαγή, πάμε για αλλαγή πολιτικής».

Σημαντικό μέρος της τοποθέτησης αφορούσε τη διεθνή συγκυρία και τις εξελίξεις στην ευρύτερη περιοχή. «Δεν κάνουμε τσιμουδιά όσο πέφτουνε κορμιά στην Ουκρανία. Δεν σωπαίνουμε μπροστά στη γενοκτονία των Παλαιστινίων στη Γάζα από την κυβέρνηση Νετανιάχου. Δεν μπορούμε να δεχτούμε τους βομβαρδισμούς του Ισραήλ στον Λίβανο και την επιβολή διά της βίας των δικών του όρων σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή», είπε.

Στο εσωτερικό μέτωπο, ο Αλέξης Τσίπρας υποστήριξε ότι η χώρα «ολοένα οπισθοχωρεί και αποκλίνει από αυτό που ονομάστηκε ευρωπαϊκό κεκτημένο», αναφερόμενος, μεταξύ άλλων, σε «υποκλοπές», «διαφθορά», «Τέμπη», «συγκάλυψη» και «περιφρόνηση του κράτους δικαίου», καθώς και σε «χειραγώγηση των θεσμών και της Δικαιοσύνης».

Στην ίδια ενότητα έκανε λόγο για «διεθνή εξευτελισμό με τον ΟΠΕΚΕΠΕ» και για «έκπτωση της πατρίδας μας σε τακτικό πελάτη των ευρωπαϊκών δικαστηρίων», ενώ συνέδεσε τα παραπάνω με «καταστροφή της εμπιστοσύνης και της κοινωνικής συνοχής». «Όσο κι αν προσπαθούν να μας πείσουν δεν είναι ούτε κανονικότητα ούτε σταθερότητα», πρόσθεσε, αποδίδοντας τα φαινόμενα αυτά «στο ύφος αλλά και το ήθος, της σημερινής διακυβέρνησης».

Ο κ. Τσίπρας παρουσίασε την κοινωνική και οικονομική κατάσταση με έμφαση στις ανισότητες, στη λειτουργία της αγοράς εργασίας και στο ζήτημα της στέγης.

Αναφέρθηκε σε «αγορά χωρίς κανόνες και ουσιαστικές εγγυήσεις για τους εργαζόμενους», σε «εξαντλητικά ωράρια», «ελαστικές σχέσεις εργασίας» και «ανεπαρκείς κανόνες ασφάλειας», ενώ παρέπεμψε σε προβληματισμούς που, όπως είπε, άκουσε σε περιοδείες του. Για τη στέγη, είπε ότι «το τελευταίο καταφύγιο κάθε οικογένειας έχει γίνει μακρινό και απλησίαστο όνειρο», κάνοντας λόγο για «όργιο κερδοσκοπίας στις τιμές αγοράς και στα ενοίκια» και για δυσκολίες που, όπως υποστήριξε, επηρεάζουν νέους ανθρώπους και οικογένειες, σε συνθήκες όπου «το δημογραφικό πρόβλημα αποτελεί υπαρξιακή απειλή για τη χώρα μας».

Στο ίδιο πλαίσιο, υποστήριξε ότι «το κράτος έχει πέσει στα χέρια μιας κάστας που το αντιμετωπίζει σαν λάφυρο», αναφερόμενος σε «ευρωπαϊκά κονδύλια» και σε «πόρους του Ταμείου Ανάκαμψης», καθώς και σε «δισεκατομμύρια από την υπερφορολόγηση των πολλών». Επίσης, έκανε αναφορά σε «εξωθεσμικά κέντρα συμφερόντων» που, κατά τη διατύπωσή του, «επηρεάζουν ή και ελέγχουν ακόμα πολιτικά κόμματα και κυβερνήσεις».

Στο κομματικό πεδίο, συνέδεσε την «κρίση εμπιστοσύνης» με «τα δύο παλιά κόμματα της Μεταπολίτευσης τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ», αναφερόμενος και στα οικονομικά τους, λέγοντας ότι «τα χρέη και των δύο ξεπερνούν το ένα δισεκατομμύριο ευρώ».

Περνώντας στη νέα ιδρυτική διακήρυξη, ο Αλέξης Τσίπρας την περιέγραψε ως «η δική μας Πυξίδα για τη Νέα Ελλάδα», μιλώντας για «ένα δημοκρατικό σχέδιο για τον 21ο αιώνα», «την Ηθική Επανάσταση» και «έναν νέο πατριωτισμό που συνδέεται άρρηκτα με την Κοινωνική Δικαιοσύνη». Ανέπτυξε επίσης το σχήμα «δημοκρατία και δικαιοσύνη», λέγοντας: «η δημοκρατία εκφυλίζεται χωρίς δικαιοσύνη. Και η δικαιοσύνη πραγματώνεται μόνο με δημοκρατία», και πρόσθεσε ότι η χώρα χρειάζεται «ένα σοκ εντιμότητας και δημοκρατίας. Μια Νέα Μεταπολίτευση».

Ο πρώην πρωθυπουργός παρουσίασε ως κεντρικό κορμό της ιδρυτικής διακήρυξης «7 βασικές Δεσμεύσεις». Όπως είπε: «Πρώτον: Δεσμευόμαστε για Ζωή με Αξιοπρέπεια. Δεύτερον: Δεσμευόμαστε για ισχυρή Δημοκρατία χωρίς Ασυλίες. Για διαφάνεια και έλεγχο σε κάθε επίπεδο της εξουσίας και του δημόσιου χρήματος. Τρίτον: Δεσμευόμαστε για μια ισχυρή Οικονομία Δίκαιης Ανάπτυξης και Αξιοπρέπειας. Για αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου με έμφαση στην αγροτική παραγωγή και τη μεταποίηση. Τέταρτον: Δεσμευόμαστε για Κοινωνικό Κράτος Δικαιωμάτων απέναντι στην κερδοσκοπία… Πέμπτον: Δεσμευόμαστε για μια Ανθεκτική Ελλάδα σε έναν Κόσμο Διαρκών Κρίσεων… Έκτον: Δεσμευόμαστε για Ψηφιακή Δημοκρατία και Κυριαρχία… Έβδομον: Δεσμευόμαστε για μια Ισχυρή Ελλάδα που Θωρακίζει τα Δικαιώματά της και Χτίζει Γέφυρες Ειρήνης…».

Στην καταληκτική του τοποθέτηση, ο Αλέξης Τσίπρας μίλησε για «μια νέα συλλογική προσπάθεια» και για «τη δημιουργία μιας μεγάλης Προοδευτικής Συμπαράταξης», περιγράφοντας ως στόχο «τη σύγκλιση των τριών ιστορικών ρευμάτων του προοδευτικού χώρου»: «Της Ριζοσπαστικής Αριστεράς, της Σοσιαλδημοκρατίας, και της Πολιτικής Οικολογίας».

Παράλληλα, κάλεσε «όλες τις Ελληνίδες και όλους τους Έλληνες να υπογράψουν τη Διακήρυξή μας», απευθυνόμενος «στον κόσμο της Αριστεράς της Δημοκρατίας και της Προόδου», αλλά και σε πολίτες «που δεν εντάχθηκαν ποτέ μέχρι σήμερα σε κόμματα». 

Οι επτά δεσμεύσεις

"Με τη σημερινή μας Διακήρυξη απευθυνόμαστε σε όλες τις Ελληνίδες και σε όλους τους Έλληνες και καταθέτουμε ενώπιον τους 7 βασικές Δεσμεύσεις ανέφερε ο Α. Τσίπρας και ανέλυσε:  

Πρώτον: Δεσμευόμαστε για Ζωή με Αξιοπρέπεια

Δεύτερον: Δεσμευόμαστε για ισχυρή Δημοκρατία χωρίς Ασυλίες Για διαφάνεια και έλεγχο σε κάθε επίπεδο της εξουσίας και του δημόσιου χρήματος.

Τρίτον: Δεσμευόμαστε για μια ισχυρή Οικονομία Δίκαιης Ανάπτυξης και ΑξιοπρέπειαςΓια αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου με έμφαση στην αγροτική παραγωγή και τη μεταποίηση.

Τέταρτον: Δεσμευόμαστε για Κοινωνικό Κράτος Δικαιωμάτων απέναντι στη κερδοσκοπία.Για να γίνουν ξανά δικαίωμα για όλους και όχι προνόμια για λίγους η υγεία, η παιδεία, η κοινωνική προστασία, η στέγη και ο πολιτισμός.

Πέμπτον: Δεσμευόμαστε για μια Ανθεκτική Ελλάδα σε έναν Κόσμο Διαρκών ΚρίσεωνΓια προστασία και ασφάλεια απέναντι στις κρίσεις την ενεργειακή ανασφάλεια και τις ακραίες συνέπειες της κλιματικής αλλαγής.

Έκτον: Δεσμευόμαστε για Ψηφιακή Δημοκρατία και Κυριαρχία.Για Εθνικές τεχνολογικές υποδομές με ρήτρες κυριαρχίας.

Έβδομον: Δεσμευόμαστε για μια Ισχυρή Ελλάδα που Θωρακίζει τα Δικαιώματά της και Χτίζει Γέφυρες Ειρήνης.Για Νέα Εθνική Πυξίδα με επιστροφή στην πολυδιάστατη και ενεργητική εξωτερική πολιτική."

Κουβαλάμε την κληρονομιά των μεγάλων ρευμάτων του προοδευτικού κινήματος

"Βασιζόμαστε πάνω στις μεγάλες προοδευτικές πολιτικές και εθνικές παραδόσεις αυτού του τόπου στους εθνικούς και κοινωνικούς αγώνες που διαμόρφωσαν τη σύγχρονη Ελλάδα. Κουβαλάμε την κληρονομιά των μεγάλων ρευμάτων του προοδευτικού κινήματος: του ΕΑΜ, της Εθνικής Αντίστασης, της ΕΔΑ, των αγώνων για Δημοκρατία και Ειρήνη, του ΠΑΣΟΚ, των πρώτων χρόνων της Αλλαγής, του ΣΥΡΙΖΑ, της Πρώτης Φοράς Αριστερά" τόνισε και μετά το τέλος της ομιλίας του ένα κοριτσάκι του έφερε ένα σκονάκι με το όνομα του κόμματος το οποίο είναι Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη δηλ. ΕΛΑΣ ΣΚΕΤΟ ΧΩΡΙΣ ΕΑΜ


Tags ,

📺Η Γκίλφοϊλ στη Μύκονο: Η συνάντηση με τον πελεκάνο, το ατύχημα και... η γνωστή κακή ελληνική λέξη - Δείτε βίντεο


Στη Μύκονο βρίσκεται από το Σάββατο η Κίμπερλι Γκιλφόιλ. Η Αμερικανίδα πρέσβης στην Ελλάδα συναντήθηκε με τον δήμαρχο Χρήστο Βερώνη από τον οποίο ενημερώθηκε για τα έργα υποδομής και ανάπτυξης που έχουν προγραμματιστεί το προσεχές διάστημα στο νησί ενώ συζήτησαν και για θέματα τουρισμού αλλά και για τους ισχυρούς δεσμούς που συνδέουν τις δύο χώρες επιβεβαιώνοντας ότι η γοητεία της Μυκόνου αποτελεί σταθερό πόλο έλξης για τους Αμερικανούς τουρίστες.

Μετά τη συνάντηση που πραγματοποιήθηκε σε εγκάρδιο κλίμα η κα Γκιλφόιλ επισκέφθηκε τον Άγιο Νικολάκη που βρίσκεται απέναντι από το δημαρχείο προκειμένου να ανάψει ένα κερί. Εξερχόμενη από το εκκλησάκι είχε μια απροσδόκητη συνάντηση με τον Πέτρο τον πελεκάνο, τη διάσημη μασκότ του νησιού.

Η Αμερικανίδα αξιωματούχος εντυπωσιάστηκε και δεν έχασε την ευκαιρία να βγάλει φωτογραφίες μαζί με τον πελεκάνο και την Ειρήνη που πάντα είναι στο πλευρό του, τον φροντίζει και τον προσέχει αφιλοκερδώς. Όταν μετά τις φωτογραφίες ένας συνεργάτης της πήγε να χαϊδέψει στο ράμφος τον πελεκάνο, το συμπαθές πτηνό τον δάγκωσε. Τότε η πρέσβης των ΗΠΑ που παρακολουθούσε το σκηνικό αποκάλεσε τον συνεργάτη της μ@λ@κ@! Φαίνεται πως η Κίμπερλι Γκιλφόιλ παρότι δεν βρίσκεται πολύ καιρό στην Ελλάδα έχει αποκτήσει ήδη ελληνικό ταμπεραμέντο!


Tags ,

📺Γελάει όλος ο πλανήτης με τους καραγκιόζηδες φλοτίλες🤡🤡ΒΙΝΤΕΟ


Έφυγαν από το Ισραήλ μες στην τρελή χαρά με πτήση για Κωνσταντινούπολη, οι Τούρκοι τους έβαλαν σε φορεία να παριστάνουν τις βιασμένες και κακοποιημένες.... και μετά πάλι μες στα πανηγύρια και την τρελή χαρά φτάνοντας στις πστρίδες τους





Tags ,

Το Ελεγκτικό Συνέδριο «έκοψε» την αγορά 25 Air Tractor κόστους €155 εκατ.


Οριστικά μπλόκαρε το Ελεγκτικό Συνέδριο την υπογραφή σύμβασης για την προμήθεια 25 αμφίβιων αεροσκαφών πυρόσβεσης (Turboprop) για τα νησιωτικά συμπλέγματα, δαπάνης 154.858.600 ευρώ, καθώς η υποψήφια ανάδοχος εταιρεία απέκρυψε ότι ο διευθυντής και διευθύνων σύμβουλός της είχε καταδικαστεί από δικαστήριο της Ισπανίας κατά συρροή για αθέμιτο ανταγωνισμό, σύσταση καρτέλ, δωροδοκία, υπεξαίρεση, παραποίηση επίσημων εγγράφων κ.λπ.

Τον Νοέμβριο του 2023, με απόφαση του υπουργού Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας, εγκρίθηκε η διενέργεια διεθνούς ανοικτού ηλεκτρονικού διαγωνισμού για την προμήθεια 25 αμφίβιων μονοκινητήριων (Turboprop) αεροσκαφών και ειδικότερα 19 μονοθέσιων και 6 διθέσιων. Κριτήριο ανάθεσης ήταν η πλέον συμφέρουσα από οικονομική άποψη προσφορά βάσει της βέλτιστης σχέσης ποιότητας-τιμής.

Ο ανάδοχος είχε την υποχρέωση να παραδώσει τα αεροσκάφη μέσα σε 5 χρόνια και συγκεκριμένα τα πρώτα πέντε (3 διθέσια και 2 μονοθέσια) τον πρώτο χρόνο, έξι (3 διθέσια και 3 μονοθέσια) τον δεύτερο, έξι (μονοθέσια) τον τρίτο, άλλα έξι (μονοθέσια) τον τέταρτο και δύο (μονοθέσια) τον πέμπτο χρόνο.

Η δαπάνη προμήθειας ανερχόταν στα 154.858.600 ευρώ (απαλλασσόμενης ΦΠΑ) και ήταν συγχρηματοδοτούμενη από το Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας, το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης και το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων μέσω δανείου από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα.

Προσωρινή ανάδοχος

Προσωρινή ανάδοχος αναδείχθηκε η εταιρεία Air Tractor Europe (πολύ πρόσφατα μετονομάστηκε), η οποία είναι αποκλειστικός διανομέας των Air Tractor σε Ευρώπη, Βόρεια Αφρική και Μέση Ανατολή και οι εγκαταστάσεις της είναι στη Βαλένθια της Ισπανίας.

Ωστόσο, με πράξη του ΣΤ' Κλιμακίου του Ελεγκτικού Συνεδρίου του περασμένου έτους, κρίθηκε ότι κωλύεται η υπογραφή του προς έλεγχο σχεδίου σύμβασης, καθώς υπάρχει απόκρυψη πληροφοριών εκ μέρους του υποψηφίου αναδόχου, κάτι που σύμφωνα με τον νόμο 4412/2016 συνιστά αυτοτελή λόγο αποκλεισμού. Κατά της απόφασης του Κλιμακίου ασκήθηκε προσφυγή και επιλήφθηκε της υπόθεσης το 7ο Τμήμα του Ανωτάτου Δημοσιονομικού Δικαστηρίου.

Οι σύμβουλοι του Τμήματος, συνταυτιζόμενοι με τη θέση του Κλιμακίου, υπογραμμίζουν ότι «η Επιτροπή Διαγωνισμού δεν αξιολόγησε, ως όφειλε, τα πραγματικά περιστατικά που στοιχειοθετούν τις παραβάσεις της συνέργειας για τον καθορισμό τιμών σε δημόσιους διαγωνισμούς, της δωροδοκίας, της στρεψοδικίας, της υπεξαίρεσης και παραποίησης επισήμων εγγράφων που αποδόθηκαν στον πρώην διευθυντή και διευθύνοντα σύμβουλο της εταιρείας με την απόφαση ισπανικού δικαστηρίου, σε συνδυασμό με τη μακρά διάρκεια τέλεσης των αξιόποινων αυτών πράξεων (1999-2018), καθώς και την έκταση και ένταση της παραβίασης του δικαίου του ανταγωνισμού από την εν λόγω εταιρεία».

Σύμφωνα με την απόφαση των ισπανικών δικαστηρίων, ο διευθυντής καταδικάστηκε για συνέργεια στον καθορισμό τιμών σε δημόσιους διαγωνισμούς, δωροδοκία, στρεψοδικία, υπεξαίρεση και παραποίηση επισήμων εγγράφων κατά συρροή. Μάλιστα, του αναγνωρίστηκε «η ελαφρυντική περίσταση της εκ των υστέρων ομολογίας», καθώς «έδωσε» και άλλα μέλη του καρτέλ.

Στην απόφαση του ισπανικού δικαστηρίου αναφέρεται χαρακτηριστικά ότι μεταξύ των ετών 1999 και 2018, μια ομάδα επιχειρηματιών στον τομέα της αεροναυτιλίας, ανέπτυξε παράνομες πρακτικές μέσω καρτέλ εταιρειών (γνωστό ως «καρτέλ της φωτιάς»), στην οποία συμμετείχε σε δεσπόζουσα θέση η προμηθεύτρια εταιρεία των αεροσκαφών.

Κατά τους Ισπανούς δικαστές, «οι κατηγορούμενοι επιχειρηματίες ενήργησαν στις διαδικασίες ανάθεσης με τρόπο δόλιο, ο οποίος εμφάνιζε την εικόνα ελεύθερου ανταγωνισμού, μέσω του οποίου όμως εξασφάλιζαν την ανάθεση της σύμβασης στον φορέα που εκείνοι είχαν προκαθορίσει». Επιπλέον, ενεργούσαν συντονισμένα έτσι ώστε να παρεμποδιζόταν η αγορά αεροσκαφών από άλλον προμηθευτή εκτός της ομάδας τους. Σε άλλο σημείο της ισπανικής απόφασης, η πρακτική των επιχειρηματιών συνίστατο στην ίδρυση και σταθερή λειτουργία «ένωσης» ομίλου εταιρειών, η οποία «με προηγούμενες μυστικές συμφωνίες και με σκοπό το κέρδος, επέβαλε στις αναθέτουσες αρχές τιμές υψηλότερες από εκείνες που θα προέκυπταν από τον ελεύθερο και διαφανή ανταγωνισμό».

Και αυτό γινόταν «μέσω του δόλιου επιμερισμού της αγοράς, της συμμετοχής εκ περιτροπής των κατηγορούμενων συνεταίρων σε διαγωνισμούς και με προσφορές εκ των προτέρων συμφωνημένες μεταξύ τους ή μέσω της συμμετοχής μόνο ενός εκ των συμμετεχόντων στο συμπαιγνιακό καθεστώς».

Παράλληλα, το Ελεγκτικό Συνέδριο υπογραμμίζει ότι «η εγκληματική δραστηριότητα της συμπαιγνίας για την εξασφάλιση της ανάθεσης της πλειοψηφίας των δημοσίων διαγωνισμών που προκηρύχθηκαν στον τομέα των πυροσβεστικών αεροσκαφών διήρκεσε σχεδόν 20 χρόνια, η οποία ισοδυναμεί στην πράξη με την απόκτηση δεσπόζουσας θέσης στην αγορά στον τομέα αυτό και με τη συστηματική εξάλειψη του ελεύθερου ανταγωνισμού στους δημόσιους διαγωνισμούς που προκηρύχθηκαν».

Τελικά, κρίθηκε ότι η διενεργούσα τον διαγωνισμό αρχή «δεν προέβη, ως όφειλε, σε εκτίμηση της συμπεριφοράς της προσωρινής αναδόχου και της δανείζουσας ικανότητα εταιρείας - υπεργολάβου, οι οποίες υπέβαλαν, κατά τη διάρκεια του διαγωνισμού, τις από 8.4.2025 υπεύθυνες δηλώσεις τους περί μη συνδρομής υποχρεωτικών και δυνητικών λόγων αποκλεισμού στο πρόσωπό τους, ενώ είχε ήδη εκδοθεί η απόφαση του ισπανικού δικαστηρίου και είχε ήδη ασκηθεί έφεση κατ’ αυτής».

Ουσιώδης πλημμέλεια

Συνεπώς, κατά το Ελεγκτικό Συνέδριο, «η παράλειψη της διενεργούσας τον διαγωνισμό αρχής να εκτιμήσει και να αιτιολογήσει ρητώς και ειδικώς εάν συντρέχει ή όχι ο λόγος αποκλεισμού που αφορά στην απόκρυψη πληροφοριών, πέραν ότι καθιστά ανέφικτο τον έλεγχο της νομιμότητας της εκτίμησης αυτής από το δικαστήριο, αποτελεί ουσιώδη πλημμέλεια, που πλήττει την αντικειμενική ακεραιότητα της ελεγχόμενης διαγωνιστικής διαδικασίας».

Τελικά, το 7ο Τμήμα του Ε.Σ. απέρριψε την προσφυγή ανάκλησης και επικύρωσε την απόφαση του Κλιμακίου.

Tags

📺ΤΑ'ΧΕΙ ΑΥΤΑ Ο ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ😝😝Ρουμπίνια, διαμάντια και πολυτελή ρολόγια στο χρηματοκιβώτιο του Θαπατέρο που ερευνάται για διαφθορά: «Ετοιμαζόταν να φύγει για Καράκας»


Νέα πολιτική θύελλα έχει ξεσπάσει στην Ισπανία γύρω από τον πρώην πρωθυπουργό Χοσέ Λουίς Ροδρίγκεθ Θαπατέρο, ο οποίος βρίσκεται στο επίκεντρο μεγάλης έρευνας για φερόμενη εμπλοκή σε κύκλωμα δωροδοκιών, εικονικών συμβάσεων και ξεπλύματος χρήματος με διασυνδέσεις στη Βενεζουέλα και την Κίνα.

Σύμφωνα με την Corriere della Sera, στο χρηματοκιβώτιο του γραφείου του πρώην πρωθυπουργού εντοπίστηκαν περισσότερα από 100 αντικείμενα υψηλής αξίας, μεταξύ των οποίων κοσμήματα, πολυτελή ρολόγια, συνολικής εκτιμώμενης αξίας από δύο έως τρία εκατομμύρια ευρώ. Οι ερευνητές κατέγραψαν επίσης ρουμπίνια, σμαράγδια και ζαφείρια, σκουλαρίκια, μενταγιόν, βραχιόλια με διαμάντια, καθώς και συλλεκτικά ρολόγια των οίκων Omega και Longines.

Η γραμματέας του πρώην πρωθυπουργού υποστήριξε, σύμφωνα με το δημόσιο τηλεοπτικό δίκτυο RTVE, ότι το χρηματοκιβώτιο «ανήκει στην οικογένεια Θαπατέρο» και ότι ορισμένα από τα κοσμήματα ήταν «κληρονομιές ή δώρα από ταξίδια».

Ο πρώην πρωθυπουργός, που ηγήθηκε της ισπανικής κυβέρνησης από το 2004 έως το 2011, ερευνάται στο πλαίσιο της υπόθεσης «Plus Ultra», η οποία αφορά τη διάσωση της αεροπορικής εταιρείας Plus Ultra Líneas Aéreas με κρατικά κεφάλαια και τις φερόμενες διασυνδέσεις της με τη Βενεζουέλα.

Η Μονάδα Οικονομικού και Φορολογικού Εγκλήματος παρέδωσε στον ανακριτή Χοσέ Λουίς Καλάμα δικογραφία άνω των 4.000 σελίδων, στην οποία περιλαμβάνονται στοιχεία για οικονομικές συναλλαγές, πληρωμές και εταιρικές διασυνδέσεις. Οι ερευνητές θεωρούν ότι ο Θαπατέρο βρισκόταν στην κορυφή δικτύου που εκτεινόταν από την Ισπανία έως τη Λατινική Αμερική, με οικονομικές και επιχειρηματικές επαφές που φτάνουν μέχρι την Κίνα.

Σύμφωνα με το υλικό της έρευνας, ο πρώην σοσιαλιστής πρωθυπουργός φέρεται να έλαβε τουλάχιστον 2,6 εκατομμύρια ευρώ μέσα σε πέντε χρόνια από εταιρείες που βρίσκονται υπό διερεύνηση ή συνδέονται με κινεζικά κεφάλαια.

Την περασμένη εβδομάδα οι Aρχές προχώρησαν στην επιχείρηση με την κωδική ονομασία «Tibet». Αστυνομικοί έφτασαν νωρίς το πρωί στην κατοικία του πρώην πρωθυπουργού για να του κοινοποιήσουν την απαγγελία κατηγοριών στο πλαίσιο της υπόθεσης Plus Ultra, ενώ ταυτόχρονα διεξάγονταν έρευνες στο επαγγελματικό του γραφείο στην οδό Φεράθ της Μαδρίτης, όπου βρίσκονται και τα κεντρικά γραφεία του Σοσιαλιστικού Κόμματος, καθώς και στα γραφεία της εταιρείας επικοινωνίας Whathefav S.L., που ανήκει στις κόρες του, Λάουρα και Άλμπα Ροδρίγκεθ Εσπινόσα.


Ισπανικά μέσα ενημέρωσης ανέφεραν ότι ο Θαπατέρο είχε αγοράσει αεροπορικό εισιτήριο για τον Άγιο Δομίνικο λίγες ημέρες πριν από την επιχείρηση των Αρχών, με σχεδιασμό να συνεχίσει στη συνέχεια προς το Καράκας με ιδιωτικό αεροσκάφος. Σύμφωνα με την El Confidencial, το ταξίδι δεν εμφανιζόταν σε επίσημη ατζέντα και φέρεται να οργανώθηκε σε σύντομο χρονικό διάστημα.

Η έρευνα ξεκίνησε μετά από καταγγελία της ισπανικής Εισαγγελίας κατά της Διαφθοράς τον Οκτώβριο του 2024, έπειτα από πληροφορίες που είχαν διαβιβάσει οι ελβετικές και γαλλικές Αρχές σχετικά με πιθανό δίκτυο ξεπλύματος χρήματος προερχόμενου από τη Βενεζουέλα.

Το δικαστήριο της Μαδρίτης που χειρίζεται την υπόθεση επικεντρώθηκε στη χρήση 53 εκατομμυρίων ευρώ που είχαν διατεθεί από το ισπανικό κράτος για τη διάσωση της Plus Ultra, εταιρείας που συνδεόταν με τον επιχειρηματία Χούλιο Μαρτίνεθ, ο οποίος συνελήφθη τον Δεκέμβριο του 2025.

Σύμφωνα με τους ερευνητές, ο Μαρτίνεθ εισέπραξε μέσω της συμβουλευτικής εταιρείας Analisis Relevante περισσότερα από 300.000 ευρώ από την Plus Ultra και στη συνέχεια κατέβαλε περίπου 490.000 ευρώ στον Θαπατέρο και σχεδόν 240.000 ευρώ στην εταιρεία που έχουν οι κόρες του, μέσω εικονικών τιμολογίων, μεταξύ 2020 και 2024.

Η υπεράσπιση του πρώην πρωθυπουργού απορρίπτει τις κατηγορίες, υποστηρίζοντας ότι οι πληρωμές αφορούσαν πραγματικές συμβουλευτικές υπηρεσίες που παρείχαν τόσο ο ίδιος όσο και οι κόρες του.

Οι Αρχές εξετάζουν επίσης τη δραστηριότητα της εταιρείας Inteligencia Prospectiva, που ιδρύθηκε το 2020 από δύο αδέλφια από τη Βενεζουέλα και φέρεται να μετέφερε περίπου ένα εκατομμύριο ευρώ στην εταιρεία που έχουν οι κόρες του Θαπατέρο, στην Analisis Relevante και στο think tank Gate Center, του οποίου προεδρεύει ο πρώην πρωθυπουργός.

Κατά την έρευνα, οι Αρχές εξετάζουν επίσης πιθανές διασυνδέσεις της εταιρείας με επιχειρηματικά και πολιτικά δίκτυα που σχετίζονται με κινεζικά συμφέροντα, ενώ διερευνάται αν ο Θαπατέρο λειτουργούσε ως διαμεσολαβητής σε συμφωνίες αγοράς και πώλησης πετρελαίου της Βενεζουέλας, ενώ επισήμως συμμετείχε σε διαδικασίες πολιτικής διαμεσολάβησης για τη δημοκρατική μετάβαση της χώρας.

Παρά τις αποκαλύψεις, ο πρωθυπουργός της Ισπανίας Πέδρο Σάντσεθ εξακολουθεί να στηρίζει δημόσια τον προκάτοχό του, δηλώνοντας στους δημοσιογράφους ότι αισθάνεται «ήρεμος» απέναντι στις εξελίξεις.

Tags ,

Ε ΠΕΣ ΤΟΥ ΚΑΜΙΑ ΚΟΥΒΕΝΤΑ! ΚΟΥΜΠΑΡΟΣ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ Ο ΕΡΝΤΟΓΑΝ😝😝Καραμανλής: Εξωφρενικός ο νόμος που ετοιμάζει η Τουρκία – Πρέπει να μας προβληματίσει η αποτελεσματικότητα της πολιτικής των «ήρεμων νερών»


Η Ελλάδα οφείλει να διαβάσει σωστά τις εξελίξεις και να χαράξει την πορεία εκείνη που θα μεγιστοποιήσει τα οφέλη της, θα τη θέσει σε πλεονεκτική θέση στο γεωπολιτικό χάρτη και θα την προστατεύσει από τις βλέψεις άλλων, τόνισε ο Κώστας Καραμανλής σε ομιλία που απηύθυνε στην εκδήλωση παρουσίασης του βιβλίου των Κων/νου Αρβανιτόπουλου και Κων/νου Φίλη
«Η νέα παγκόσμια τάξη. Το δίκαιο της ισχύος», στο Μέγαρο Μουσικής.

Ο πρώην πρωθυπουργός τόνισε ότι «το πολυπολικό σύστημα που αναδεικνύεται υπαγορεύει μια πιο περίπλοκη και πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική απαλλαγμένη από τις αυστηρές διαχωριστικές γραμμές του παρελθόντος», ενώ υπογράμμισε πως «ασφαλώς και η Ελλάδα είναι κατά της βίας και του αναθεωρητισμού, αλλά θα πρέπει αυτό το δόγμα να έχει καθολική εφαρμογή». Θα πρέπει να γίνει κατανοητό, πρόσθεσε, ότι «Ελλάδα και Κύπρος φυλάμε τα νοτιοανατολικά σύνορα της Ευρώπης από κινδύνους υπαρκτούς και υπαρξιακούς που απειλούν την εδαφική ακεραιότητα της ΕΕ».

Ο Κώστας Καραμανλής αναφέρθηκε και στο τουρκικό νομοσχέδιο για τη «Γαλάζια Πατρίδα», σημειώνοντας ότι θέμα είναι πολύ σοβαρό και ότι ο νόμος, σύμφωνα με τα όσα έχουν διαρρεύσει «είναι εξωφρενικός». «Το αδιανόητο “Δόγμα της Γαλάζιας Πατρίδας” που πολλοί θεωρούν ότι προορίζεται για εσωτερική κατανάλωση, αφού πλέον διδάσκεται στα σχολεία και γαλουχεί, παραπλανά και φανατίζει τις νέες γενιές, τώρα παίρνει την πλέον επίσημη μορφή και γίνεται νόμος του κράτους, προκειμένου να δεσμεύει και όλες τις επόμενες κυβερνήσεις. Να δεσμεύει το ίδιο το κράτος. Φυσικά και δεν έχει καμία νομική αξία για την επιβολή τετελεσμένων, αλλά δεν αφήνει πλέον καμία αμφιβολία για τις απαράδεκτες αξιώσεις της Τουρκίας στο μισό Αιγαίο και δεσμεύει το κράτος της Τουρκίας για επιβολή του νόμου αυτού στο πεδίο. Και πάντως αποτελεί αδιαμφισβήτητη απόδειξη ότι η Τουρκία, μεθοδικά και συστηματικά, προωθεί την αναθεωρητική ατζέντα της και επιχειρεί να μεθοδεύσει σταδιακά τη διαμόρφωση ευνοϊκών γι’ αυτήν συνθηκών».

Με αυτά τα δεδομένα, συνέχισε ο πρώην πρωθυπουργός, «πρέπει να μας προβληματίσει η αποτελεσματικότητα της πολιτικής των “ήρεμων νερών”. Διότι, όσο κατανοητή και αν είναι η προσπάθεια αποφυγής εντάσεων, εφ’ όσον η συμπεριφορά αυτή παρερμηνεύεται ως υποχωρητικότητα στην άσκηση και του παραμικρού δικαιώματός μας, ακόμα και στην καρδιά του Αιγαίου, ή απαλλάσσει την Τουρκία από το βάρος της επιθετικής της συμπεριφοράς στα μάτια των τρίτων – υποκριτικά βέβαια, γιατί τους βολεύει –, το κόστος καθίσταται δυσανάλογα μεγαλύτερο από το επιδιωκόμενο υποτιθέμενο όφελος».

Εξέφρασε την άποψη ότι σωστά ενισχύεται η αμυντική και αποτρεπτική ικανότητα της χώρας, «πιστεύω όμως ότι ήρθε η ώρα να καταδειχθεί πλέον σε εταίρους και συμμάχους, ακόμα και με μια διαρκή εκστρατεία δημόσιας διπλωματίας και με τρόπο επίμονο και σαφή, το αδιανόητο των τουρκικών βλέψεων και το μέγεθος της τουρκικής επεκτατικότητας και επιθετικότητας. Και προς την Τουρκία, καθαρά και ξάστερα το μήνυμα ότι κανείς στην Ελλάδα δεν προσφέρεται για εκπτώσεις σε ζητήματα διεθνώς κατοχυρωμένων Δικαίων και δικαιωμάτων της χώρας».

Σημειώνεται ότι στην εκδήλωση παρίστανται, μεταξύ άλλων, ο Αντώνης Σαμαράς, ο Προκόπης Παυλόπουλος, ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης, ο Χρήστος Σταϊκούρας, ο Ευάγγελος Αποστολάκης και ο Κώστας Σκρέκας.

Η ομιλία του Κώστα Καραμανλή
Κυρίες και Κύριοι,

Το βιβλίο των Αρβανιτόπουλου και Φίλη είναι μια ακριβής απεικόνιση της νέας πραγματικότητας που βιώνουμε πλέον στο διεθνές σύστημα, της «Νέας Παγκόσμιας Τάξης», όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται στον τίτλο, κατ’ ευφημισμόν, στην πραγματικότητα ΑΤΑΞΙΑΣ, και μια πολύ εύστοχη διερεύνηση των στοιχείων που την ερμηνεύουν. Οι συγγραφείς εμβαθύνουν σε όλες τις παραμέτρους που διαφοροποιούν αυτήν την κατάσταση σε σχέση με το μεταπολεμικό διεθνές σύστημα και αποκρυσταλλώνουν τις νέες παραμέτρους, με τις οποίες ερχόμαστε πλέον αντιμέτωποι. Ως συνισταμένη των δεδομένων που χαρακτηρίζουν αυτήν την νέα πραγματικότητα, οι συγγραφείς προσδιορίζουν «Το Δίκαιο της Ισχύος», σε αντιδιαστολή με τη φιλελεύθερη δημοκρατική δικαιοκρατική τάξη που, διακηρυκτικά έστω, ταυτοποιούσε τον δυτικό μεταπολεμικό κόσμο. Η κωδικοποίηση αυτή είναι εξ ορισμού ένα πολύ χρήσιμο εργαλείο για την κατανόηση του νέου διεθνούς συστήματος που αναδύεται.

Ο σημερινός κόσμος απομακρύνεται οριστικά από τα δεδομένα της μεταπολεμικής τάξης πραγμάτων. Τόσο ο διπολικός κόσμος της εποχής του Ψυχρού Πολέμου όσο και η ηγεμονία της μοναδικής υπερδύναμης στα χρόνια που ακολούθησαν την κατάρρευση του σοβιετικού μπλοκ, πρόσφεραν ένα σημαντικό βαθμό σταθερότητας. Σίγουρα ο κόσμος δεν ήταν ειδυλλιακός, υπήρχαν εντάσεις, συγκρούσεις, περιφερειακοί πόλεμοι, αλλά το σύστημα ήταν σχετικά σταθερό. Σήμερα, ωστόσο, αυτός ο παράγοντας της σταθερότητας αλλάζει ταχύτατα και σε βάθος. Ένας νέος πολυπολικός κόσμος αναδύεται. Βεβαίως οι ΗΠΑ εξακολουθούν να είναι η ηγετική δύναμη στον κόσμο, κυρίως σε κάποιους τομείς (στρατιωτικό), ωστόσο δυσκολεύονται να επιβάλουν τη θέλησή τους, όπως αποδεικνύεται συχνά τα τελευταία χρόνια. Αυτό, σε συνδυασμό με την απογοητευτική αδυναμία της ΕΕ να αναλάβει ένα διεθνή ρόλο ανάλογο με την πραγματική της δυνατότητα, οδηγεί στο να διολισθαίνει η Δύση προοδευτικά σε θέση αμηχανίας. Παράλληλα, βρίσκεται υπό κατάρρευση η παραδοσιακή συνοχή της Δύσης. Στο παρελθόν, ΗΠΑ και ΕΕ είχαν μεν πάντα διαφορές, αλλά πλέον αυτές φαίνονται αγεφύρωτες. Αυτή η πραγματικότητα επιτρέπει σε άλλες δυνάμεις να γεμίσουν το κενό ή τουλάχιστον να το εκμεταλλευτούν. Αμφισβητώντας ολοένα και περισσότερο την πρωτοκαθεδρία της Δύσης και την τάξη που βασίζεται σε κανόνες που αυτή έχει επιβάλει στο διεθνές σύστημα, η Κίνα, η Ρωσία, αλλά και μικρότεροι παίκτες, όπως το Ιράν, η Τουρκία και άλλοι, επιδεικνύουν μια συνεχώς αυξανόμενη δραστηριοποίηση και παρεμβατικότητα, στην προσπάθειά τους να προωθήσουν τα συμφέροντα και την επιρροή τους. Άλλωστε, την υποτιθέμενη αυτή τάξη ακυρώνει λεκτικά και έμπρακτα ο ίδιος ο μεταπολεμικός αρχιτέκτονάς της, δηλαδή οι ΗΠΑ.


Η διεθνής σκηνή είναι πολύ πιο ασταθής σε σχέση με οποιαδήποτε άλλη φάση, μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Έχουμε εισέλθει σε μια φάση αυξανόμενης αβεβαιότητας. Στο πλαίσιο αυτό, το διεθνές σύστημα επιστρέφει σε μια realpolitik σφαιρών επιρροής και ωμής βίας ως μέσο επίλυσης διεθνών διαφορών, με πλήρη αδιαφορία για το κράτος δικαίου και τις διεθνείς συνθήκες και οργανισμούς. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται στο βιβλίο, ακόμη και ο ΟΗΕ επιχειρείται να αποδομηθεί από την ίδια τη Δύση, καθώς οι ΗΠΑ προσβλέπουν στην αντικατάστασή του με ένα προσωποπαγές όργανο ηγετών και φίλων με ισχύ και παρόμοιες αναθεωρητικές βλέψεις, το λεγόμενο Συμβούλιο Ειρήνης. Πρόκειται, επομένως, για έναν κόσμο που ολισθαίνει σε μια κατάσταση διεθνούς αναρχίας, με τη βία να επιβάλλει το δίκαιο του ισχυρότερου και να χαρακτηρίζεται από κατακερματισμό, αναθεωρητισμό και ηγεμονικές φιλοδοξίες. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο πόλεμος στην Ουκρανία έχει φέρει ξανά στην καρδιά της Ευρώπης έναν πόλεμο μεγάλης έντασης και διάρκειας. Αυτό, σε συνδυασμό με τον παρατεταμένο πόλεμο στη Μέση Ανατολή και τη σύγκρουση με το Ιράν, οδηγούν σε διαρκή παγκόσμια αστάθεια και μακροχρόνιους οικονομικούς και κοινωνικούς κλυδωνισμούς στο εσωτερικό των χωρών της Δύσης.

Εύστοχα υποστηρίζουν οι συγγραφείς ότι το αναδυόμενο σκηνικό θα λειτουργεί στη βάση σφαιρών επιρροής και αυξανόμενης χρήσης απροκάλυπτης βίας, ή απειλής χρήσης της, με ολοένα και μεγαλύτερη απαξίωση των θεσμών και κανόνων του μεταπολεμικού κόσμου και του Διεθνούς Δικαίου. Οι ΗΠΑ προσπαθούν να διατηρήσουν την πρωτοκαθεδρία τους, στηριζόμενες και στη συντριπτική στρατιωτική υπεροχή τους, όχι όμως με ιδιαίτερη επιτυχία. Οι άλλοι πρωταγωνιστές της διεθνούς σκηνής επιχειρούν να αναβαθμίσουν το ρόλο τους, να αυξήσουν την επιρροή τους και σταδιακά να ανατρέψουν το μεταπολεμικό καθεστώς που οικοδομήθηκε από τη Δύση, κατά τη δική τους εκτίμηση προς ίδιον όφελος. Μεσαίοι παίκτες αισθάνονται ότι έχουν το περιθώριο μεγαλύτερων πρωτοβουλιών και ευχέρειας κινήσεων για να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντά τους, ειδικά όσοι έχουν αναθεωρητικές βλέψεις (όπως η Τουρκία). Η ΕΕ αδυνατεί να παίξει ουσιαστικό ρόλο, όχι μόνο λόγω απροθυμίας ή έλλειψης σοβαρής ηγεσίας, αλλά και λόγω των αδυναμιών της σε ότι αφορά την ταχεία λήψη αποφάσεων και τη διαμόρφωση ενιαίας στρατηγικής μεταξύ των κρατών μελών.

Ο, δυστυχώς, παρατεινόμενος και αιματηρός πόλεμος της Ουκρανίας αναδεικνύει ανάγλυφα πολλές από τις αντιφάσεις της διεθνούς ζωής. Η Ρωσία αδίκως και παρανόμως εισβάλλει στην Ουκρανία. Η συμπεριφορά της συλλογικής Δύσης προηγουμένως δεν είναι αναμάρτητη, αφού ποικιλοτρόπως επιχείρησε να εντάξει την Ουκρανία στο δυτικό στρατόπεδο. Με την εισβολή, η Δύση, υπό την ηγεσία των ΗΠΑ, στηρίζει με κάθε τρόπο την Ουκρανία, μέχρι την αλλαγή κυβέρνησης στις ΗΠΑ, οπότε επέρχεται η πλήρης ανατροπή των δεδομένων. Οι ΗΠΑ προσεγγίζουν τη Ρωσία, πιέζουν την Ουκρανία να δεχθεί επώδυνη γι’ αυτήν διευθέτηση και οι Ευρωπαίοι μένουν αποσβολωμένοι στα κρύα του λουτρού.

Μία από τις σημαντικότερες ίσως διαπιστώσεις του βιβλίου είναι ότι η ανάδυση της Κίνας θα εξισορροπήσει ή και θα υπερακοντίσει μακροπρόθεσμα τις ΗΠΑ. Προς το παρόν η Κίνα, χρησιμοποιεί την οικονομική διπλωματία για να εδραιώσει την επιρροή της στον κόσμο και οικοδομεί περιφερειακούς οικονομικούς οργανισμούς και συμμαχίες, επενδύοντας σε μία συμπεριφορά που χαρακτηρίζεται από συνέπεια, αλλά και προσήλωση στην αρχή της μη επεμβατικότητας. Όσο, όμως, οι δυνατότητές της μεγαλώνουν τόσο θα επεκτείνονται και οι φιλοδοξίες της. Δεν πέρασε απαρατήρητη η αναφορά στη λεγόμενη «παγίδα του Θουκυδίδη», με εμφανή τον υπαινιγμό ότι η αλλαγή των συσχετισμών μπορεί να οδηγήσει στην αντίδραση του σημερινού πρωταγωνιστή από τον φόβο ότι η ανερχόμενη δύναμη απειλεί την πρωτοκαθεδρία του.

Στο μέτωπο της Μέσης Ανατολής, ο πόλεμος έχει καταδείξει, περισσότερο ίσως και από αυτόν στην Ουκρανία, πώς αλληλεπιδρούν πλέον μεταξύ τους οι πόλοι αυτού του παγκόσμιου πολυπολικού συστήματος. Οι ΗΠΑ διατηρούν ακόμα τον πρώτο ρόλο, αλλά δυσκολεύονται να επιβάλλουν τη βούλησή τους, Ρωσία, Κίνα, καθώς και άλλοι μικρότεροι δρώντες, παίζουν το δικό τους ρόλο επιρροής στις εξελίξεις, συνομιλώντας ταυτοχρόνως με τις ΗΠΑ και αλληλεπιδρώντας με αυτές. Τη στιγμή που, για πρώτη ίσως φορά, κανένα ευρωπαϊκό κράτος δεν έχει σταθεί στο πλευρό των ΗΠΑ και το Ευρω-Ατλαντικό χάσμα δείχνει αγεφύρωτο όσο ποτέ. Ενώ και πάλι η ΕΕ, παρά το γεγονός ότι σωστά δεν εμπλέκεται στον πόλεμο, δεν καταφέρνει ωστόσο να εμφανιστεί ως σημαίνων δρών.

Μία καίρια επισήμανση του βιβλίου είναι ότι το τοπίο για τη Δύση επιβαρύνεται πολύ από τις αρνητικές επιπτώσεις της παγκοσμιοποίησης, των κοινωνικών ανισοτήτων και του μεταναστευτικού στις κοινωνίες των δυτικών χωρών. Στην Ευρώπη, ο ευρωσκεπτικισμός αμφισβητεί τις αρχές της ενιαίας αγοράς και της οικονομικής ολοκλήρωσης και, στις ΗΠΑ, τα πλεονεκτήματα του ελεύθερου εμπορίου αμφισβητούνται ανοιχτά. Το γεγονός ότι όλο και περισσότερος πλούτος συσσωρεύεται στα χέρια λιγότερων ατόμων και το χάσμα μεταξύ των εχόντων και των μη εχόντων διαρκώς διευρύνεται είναι ανησυχητικό, όσον αφορά την κοινωνική συνοχή, την πολιτική σταθερότητα και την ποιότητα των δυτικών δημοκρατιών. Αυτό που κάνει, ωστόσο, τις κοινωνικές ανισότητες μια μεγάλη και πιεστική παγκόσμια πρόκληση της εποχής μας είναι η προοπτική ότι, εξαιτίας των οικονομικών εξελίξεων και των τεχνολογικών ανακαλύψεων, πιθανότατα θα κλιμακωθούν δραματικά. Είναι ένα μεγάλο ερώτημα ποιό ποσοστό του πληθυσμού θα έχει τις δεξιότητες για να συμμετέχει ενεργά στη διαδικασία παραγωγής, τις χρηματοοικονομικές συναλλαγές και την επαγγελματική κινητικότητα στο εγγύς μέλλον. Και ποιό θα μπορεί να εξασφαλίσει πρόσβαση στις σύγχρονες υπηρεσίες υγείας, ιατροφαρμακευτικής κάλυψης και παιδείας. Παράλληλα, εκπτώσεις σε δημοκρατικές αξίες αποσταθεροποιούν την κοινωνική συνοχή και το αξιακό σύστημα της μεταπολεμικής Δύσης. Ο ρόλος των μέσων μαζικής ενημέρωσης και το ζήτημα της ακριβούς και αμερόληπτης πληροφόρησης είναι καθοριστικής σημασίας. Όταν οι πληροφορίες εξυπηρετούν κατεστημένα συμφέροντα ή καταντούν απροκάλυπτη απόπειρα χειραγώγησης, η Δημοκρατία πλήττεται. Παράνομες ή τυπικά νομιμοφανείς παρακολουθήσεις πλήττουν επίσης τη Δημοκρατία. Το μεγαλύτερο ίσως πλήγμα είναι η διευρυνόμενη βεβαιότητα της μεγάλης πλειοψηφίας των πολιτών ότι οι θεσμοί, πρωτίστως μάλιστα η Δικαιοσύνη ως το θεμέλιο της ελεύθερης και δημοκρατικής κοινωνίας, χειραγωγούνται. Όλα αυτά ανατρέπουν το αφήγημα της Δυτικής υπεροχής. Όμως, αντί συγκροτημένης προσπάθειας ανάσχεσης των αρνητικών συνεπειών τους, βλέπουμε συχνά την εμμονή των κρατούντων στις εκπτώσεις αυτές. Καταφεύγουν με ευκολία στην προσπάθεια μείωσης και συκοφάντησης εκείνων που τολμούν να αμφισβητήσουν το δικό τους αφήγημα. Συχνά, μάλιστα, με καθοδηγούμενες, αλλά ανώνυμες πέννες του διαδικτύου. Πως να απορεί κανείς, λοιπόν, με την εκρηκτική ενδυνάμωση αντισυστημικών τάσεων.

Σε αυτό το νέο σκηνικό που διαμορφώνεται, είναι ζωτικής σημασίας να δούμε τα της ηπείρου μας και κυρίως τα της ΕΕ. Σήμερα, η ΕΕ πρέπει να καταλάβει ότι η περίοδος χάριτος έχει τελειώσει και ότι δεν μπορεί να συνεχίσει να βασίζεται στις αμερικανικές δυνάμεις για την ασφάλειά της, ούτε, φυσικά, να περιμένει ότι μια αλλαγή κυβέρνησης στις ΗΠΑ θα της εξασφαλίσει ξανά την αμυντική κάλυψη, την οποία της παρείχε μέχρι τώρα η Ουάσιγκτον. Πρέπει να αποδεχτεί ότι δεν υπάρχει γυρισμός και να προωθήσει άμεσα τις απαραίτητες πρωτοβουλίες που θα της επιτρέψουν να είναι αυτάρκης στον αμυντικό τομέα. Και πρέπει να συνειδητοποιήσει ότι οι κίνδυνοι στην περιοχή της είναι πολύ περισσότεροι από ό,τι αντιλαμβάνεται και δεν προέρχονται μόνο από την ανατολή, αλλά και από το νότο, δηλαδή από την Τουρκία και άλλους παράγοντες αστάθειας στα νότια σύνορά της.

Επιπλέον, δεν έχει επιτευχθεί ακόμη πλήρως η Ευρωπαϊκή αλληλεγγύη ως η πιο κρίσιμη ίσως έννοια της Ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Η αλληλεγγύη με την έννοια, όχι μόνο της αμοιβαίας βοήθειας, αλλά και της αντιμετώπισης των προβλημάτων όλων των κρατών μελών ως κοινών ευρωπαϊκών προβλημάτων. Η αλληλεγγύη, όχι απαραίτητα μόνο ως ηθική αξία, αλλά ως ρεαλιστική συνειδητοποίηση ότι τα ιδιαίτερα συμφέροντα του καθενός εξυπηρετούνται καλύτερα όταν ολόκληρο το οικοδόμημα είναι ισχυρό. Ενώ η υπεράσπιση των μικροσυμφερόντων των μεμονωμένων κρατών μελών έχει επικρατήσει έναντι της υπεράσπισης του συνολικού συμφέροντος.

Προκειμένου, όμως, η αμυντική ικανότητα της ΕΕ να είναι αποτελεσματική θα πρέπει να αποφύγει κάθε είδους εξαρτήσεις. Είναι απολύτως απαραίτητο η ΕΕ να αποκτήσει αυτόνομη αμυντική ικανότητα που δεν θα εξαρτάται από τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ. Το ίδιο ισχύει και για τυχόν εξαρτήσεις από τους λεγόμενους ομοϊδεάτες εκτός ΕΕ εταίρους. Δηλαδή, η συζήτηση που γίνεται για αμυντική συνεργασία με τη Βρετανία, την Ουκρανία ή την Τουρκία δείχνει την, ακόμη και τώρα, πεισματική άρνηση και αδυναμία της ΕΕ να στηριχτεί στις δικές της δυνάμεις.

Σε ότι αφορά την Ελλάδα ειδικά, είναι κραυγαλέες οι αντιφάσεις της ΕΕ στο θέμα της ενιαίας ασφάλειας και άμυνας. Τη στιγμή που η Τουρκία έχει αναθεωρητικούς στόχους απέναντι σε ένα κράτος μέλος, την Ελλάδα, μας απειλεί συνεχώς με πόλεμο και συχνά καταφεύγει στη βία για να υποστηρίξει τις φιλοδοξίες της, η Άγκυρα θεωρείται πολύτιμος εταίρος και σύμμαχος από τα περισσότερα άλλα κράτη μέλη. Ειδικά όσον αφορά την Κύπρο, ένα ακόμη κράτος μέλος της ΕΕ, υπάρχει μια προκλητική αντίφαση στη στάση των περισσότερων συμμάχων και εταίρων. Δηλαδή, ενώ η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία καταδικάζεται, επιβάλλονται κυρώσεις και ενισχύεται με κάθε τρόπο ο αμυνόμενος, τα αντίστοιχα βάσανα της Κύπρου, που συνεχίζονται εδώ και σχεδόν μισό αιώνα, δεν αντιμετωπίζονται. Ακόμα χειρότερα, καταβάλλονται προσπάθειες για την εξεύρεση λύσεων που θέτουν τον επιτιθέμενο και το θύμα σε ισότιμη βάση ή που νομιμοποιούν την παράνομη κατοχή και θέτουν την Κύπρο σε κατάσταση ομηρίας απέναντι στην Τουρκία, σε πλήρη ασυμφωνία με το ευρωπαϊκό κεκτημένο. Αυτή η αναντιστοιχία εκθέτει σοβαρά όσους ισχυρίζονται ότι αγωνίζονται για αξίες και αρχές και εγείρει την υποψία ότι η υποστήριξη προς την Ουκρανία δεν υπαγορεύεται από αρχές αλλά από γεωπολιτικές επιδιώξεις. Στην πραγματικότητα, αποδυναμώνει την πολιτική, νομική και ηθική ανωτερότητα του δυτικού αφηγήματος.

Κυρίες και Κύριοι,

Μέσα στην νέα αυτή πραγματικότητα, η Ελλάδα οφείλει να διαβάσει σωστά τις εξελίξεις και να χαράξει την πορεία εκείνη που θα μεγιστοποιήσει τα οφέλη της, θα τη θέσει σε πλεονεκτική θέση στο γεωπολιτικό χάρτη και θα την προστατεύσει από τις βλέψεις άλλων. Το πολυπολικό σύστημα που αναδεικνύεται υπαγορεύει μια πιο περίπλοκη και πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική απαλλαγμένη από τις αυστηρές διαχωριστικές γραμμές του παρελθόντος. Ασφαλώς και η Ελλάδα είναι ταγμένη με τη Δύση, αλλά η ίδια η Δύση πλέον μεταλλάσσεται ή και διχάζεται και μέρος αυτής συνομιλεί με τη Ρωσία και την Κίνα. Όχι μόνο οι ΗΠΑ. Πρόσφατα ακούστηκαν φωνές και εντός της ΕΕ που προτρέπουν σε συνομιλίες με τη Ρωσία. Ασφαλώς και η Ελλάδα είναι κατά της βίας και του αναθεωρητισμού, αλλά θα πρέπει αυτό το δόγμα να έχει καθολική εφαρμογή. Δεν μπορεί εμείς να τασσόμαστε με όλες μας τις δυνάμεις στο πλευρό του αμυνόμενου και η υπόλοιπη Ευρώπη, αλλά – προσέξτε – ακόμα ακόμα και αυτός ο αμυνόμενος, να μην τάσσεται στο δικό μας πλευρό όταν απειλούμαστε! Θα πρέπει, λοιπόν, να γίνει κατανοητό ότι Ελλάδα και Κύπρος φυλάμε τα νοτιοανατολικά σύνορα της Ευρώπης από κινδύνους υπαρκτούς και υπαρξιακούς που απειλούν την εδαφική ακεραιότητα της ΕΕ. Μάλιστα, εκτός από την τουρκική επεκτατικότητα, πρόσφατα έγινε κατανοητό ότι το τόξο Ελλάδας-Κύπρου αποτελεί τον προμαχώνα της ΕΕ στα νοτιοανατολικά της σύνορα απέναντι σε απειλές που προέρχονται και πέρα από την Ανατολική Μεσόγειο.

Και εδώ θα ήθελα να πω δυο λόγια για ένα θέμα που θεωρώ πολύ σοβαρό. Ο νόμος που ετοιμάζει η Τουρκία, σύμφωνα με πρόσφατες διαρροές, είναι εξωφρενικός. Το αδιανόητο «Δόγμα της Γαλάζιας Πατρίδας» που πολλοί θεωρούν ότι προορίζεται για εσωτερική κατανάλωση, αφού πλέον διδάσκεται στα σχολεία και γαλουχεί, παραπλανά και φανατίζει τις νέες γενιές, τώρα παίρνει την πλέον επίσημη μορφή και γίνεται νόμος του κράτους, προκειμένου να δεσμεύει και όλες τις επόμενες κυβερνήσεις. Να δεσμεύει το ίδιο το κράτος. Φυσικά και δεν έχει καμία νομική αξία για την επιβολή τετελεσμένων, αλλά δεν αφήνει πλέον καμία αμφιβολία για τις απαράδεκτες αξιώσεις της Τουρκίας στο μισό Αιγαίο και δεσμεύει το κράτος της Τουρκίας για επιβολή του νόμου αυτού στο πεδίο. Και πάντως αποτελεί αδιαμφισβήτητη απόδειξη ότι η Τουρκία, μεθοδικά και συστηματικά, προωθεί την αναθεωρητική ατζέντα της και επιχειρεί να μεθοδεύσει σταδιακά τη διαμόρφωση ευνοϊκών γι’ αυτήν συνθηκών. Με αυτά τα δεδομένα, πρέπει να μας προβληματίσει η αποτελεσματικότητα της πολιτικής των «ήρεμων νερών». Διότι, όσο κατανοητή και αν είναι η προσπάθεια αποφυγής εντάσεων, εφ’ όσον η συμπεριφορά αυτή παρερμηνεύεται ως υποχωρητικότητα στην άσκηση και του παραμικρού δικαιώματός μας, ακόμα και στην καρδιά του Αιγαίου, ή απαλλάσσει την Τουρκία από το βάρος της επιθετικής της συμπεριφοράς στα μάτια των τρίτων – υποκριτικά βέβαια, γιατί τους βολεύει –, το κόστος καθίσταται δυσανάλογα μεγαλύτερο από το επιδιωκόμενο υποτιθέμενο όφελος. Σωστά, λοιπόν, ενισχύεται η αμυντική και αποτρεπτική ικανότητα της χώρας, πιστεύω όμως ότι ήρθε η ώρα να καταδειχθεί πλέον σε εταίρους και συμμάχους, ακόμα και με μια διαρκή εκστρατεία δημόσιας διπλωματίας και με τρόπο επίμονο και σαφή, το αδιανόητο των τουρκικών βλέψεων και το μέγεθος της τουρκικής επεκτατικότητας και επιθετικότητας. Και προς την Τουρκία, καθαρά και ξάστερα το μήνυμα ότι κανείς στην Ελλάδα δεν προσφέρεται για εκπτώσεις σε ζητήματα διεθνώς κατοχυρωμένων Δικαίων και δικαιωμάτων της χώρας.

Καλοτάξιδο το βιβλίο!

Tags

📺Ε και;🤡🤡ΒΙΝΤΕΟ


Μιχαηλίδης στο ότι διέρρευσαν τους διαλόγους από απόρρητη επιτροπή της Βουλής: "So what και που ο άλλος είναι διοικητής της ΕΥΠ;;; ....

αν και δεν μετέφεραν αποσπάσματα αλλά έκαναν πολιτική αξιολόγηση οπότε όλα ΟΚ όπως μας λέει η Λιακούλη...


Tags , ,

Το ύπουλο παιχνίδι των Βρετανών με την Κρήτη: Οι «ένοπλοι αιχμάλωτοι» Γερμανοί και Ιταλοί στη Μεγαλόνησο έως τον Ιούλιο του 1945


Η παραμονή Γερμανών και Ιταλών στην Κρήτη, ενώ είχαν αποχωρήσει από την υπόλοιπη χώρα - Οι ένοπλοι Γερμανοί που έμειναν στην Κρήτη και μετά τη συνθηκολόγηση του Γ' Ράιχ - Οι συγκρούσεις τους με τους Κρητικούς - 4 Σεπτεμβρίου 1945, οι τελευταίοι Γερμανοί καταθέτουν τα όπλα στην Αρκτική

Πριν από 85 χρόνια, τέτοιες μέρες διεξαγόταν στην Κρήτη μια από τις συγκλονιστικότερες μάχες του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, καθώς οι Γερμανοί συνάντησαν σκληρή αντίσταση από ντόπιους, άντρες και γυναίκες, Έλληνες Χωροφύλακες και αξιωματικούς που μόλις είχαν αποφοιτήσει από τη Σχολή Ευελπίδων, Βρετανούς και Νεοζηλανδούς.

Το καμάρι του Γερμανικού Στρατού, οι αλεξιπτωτιστές υπέστησαν τεράστια πανωλεθρία. Η εκδρομή στην Κρήτη, που τους είχαν υποσχεθεί κατέληξε σε βατερλό και ανάγκασε τον Χίτλερ να διατάξει την μη χρησιμοποίησή τους ξανά σε επιχειρήσεις από αέρος, αλλά στη συνέχιση της συμμετοχής τους στον Β' ΠΠ, ως ένα είδος επίλεκτων δυνάμεων του Στρατού Ξηράς. Αν η Μεραρχία Κρητών που είχε δώσει σκληρές μάχες στη Βόρειο Ήπειρο είχε καταφέρει να φτάσει στη Μεγαλόνησο, οι ναζί μάλλον θα δυσκολεύονταν να την καταλάβουν, ακόμα περισσότερο.

Και βέβαια η εξέλιξη του πολέμου σε μια τέτοια περίπτωση θα ήταν διαφορετική. Θα επιμείνουμε, ότι η καθυστέρηση της κατάληψης της Κρήτης ήταν καθοριστικής σημασίας για τον Β' ΠΠ. Οι Γερμανοί καθυστέρησαν να επιτεθούν στην ΕΣΣΔ, τους πρόλαβε στη συνέχεια ο βαρύς ρωσικός χειμώνας με τα γνωστά αποτελέσματα.


Γερμανοί στην Κρήτη το 1943

Καθώς με τη μάχη της Κρήτης έχουμε ασχοληθεί αρκετές φορές στο παρελθόν, θα ασχοληθούμε σήμερα με το τουλάχιστον παράδοξο γεγονός της παραμονής των Γερμανών και Ιταλών αιχμαλώτων στην Κρήτη, ακόμα και μετά τη συνθηκολόγηση των ναζί! Δεν επρόκειτο για άοπλους αιχμαλώτους κρατούμενους σε κάποιο στρατόπεδο, αλλά για ένοπλους αιχμαλώτους (!), περιορισμένους βέβαια σε μια έκταση οι οποίοι όμως ασκούσαν αστυνομικά καθήκοντα, έκαιγαν χωριά, εμπλέκονταν σε μάχες με Κρητικούς, σκοτώνοντας κάποιους κ.λπ.

Είναι χαρακτηριστικό, ότι οι τελευταίοι Γερμανοί έφυγαν από την Κρήτη στις 20 Ιουλίου 1945 (!), όταν από την υπόλοιπη Ελλάδα είχαν αποχωρήσει τμηματικά ως τον Οκτώβριο του 1944! Η Κρήτη πιθανότατα είναι το προτελευταίο μέρος από το οποίο αποχώρησαν οι Γερμανοί. Το τελευταίο, όπως θα δούμε στη συνέχεια, σημείο όπου παρέμειναν ναζί, ήταν ένα νησί της Νορβηγίας στην Αρκτική. Παραδόθηκαν στις 4 Σεπτεμβρίου 1945!

Τα άγνωστα, μέχρι πρόσφατα γεγονότα στην Κρήτη, ακόμα και μετά τη συνθηκολόγηση του Γ' Ράιχ έφερε στο φως αναλυτικά, ο Καθηγητής Ευρωπαϊκής και Ελληνικής Ιστορίας (από το 2016) στο Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης του Πανεπιστημίου Κρήτης, Γιάννης Σκαλιδάκης. Τα καταγράφει αναλυτικά στο βιβλίο του "Η ΚΡΗΤΗ ΣΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ (1941-1945)", ΕΚΔΟΣΕΙΣ Ασίνη 2023.

Είναι χαρακτηριστικό, ότι η Κρήτη αναφέρεται σε όλες σχεδόν τις γερμανικές πηγές ως "Festung Kreta", "Φρούριο (ή Οχυρό) Κρήτη". Αε δούμε περισσότερες λεπτομέρειες για την παραμονή στην Κρήτη ένοπλων Γερμανών και Ιταλών από τις 9 Μαΐου 1945 ως τις 20 Ιουλίου 1945!

Η συνθηκολόγηση των Γερμανών στην Κρήτη (9/5/1945)

Στις 30 Απριλίου 1945 αυτοκτόνησε στο υπόγειο καταφύγιό του (Fuhrerbunker) στο Βερολίνοο Χίτλερ, καθώς πλησίαζε ο Κόκκινος Στρατός στη γερμανική πρωτεύουσα. Ο Χίτλερ, αυτοκτόνησε με μια σφαίρα στο κεφάλι, με το πιστόλι του, Walther PPK των 7,6 mm, ενώ ταυτόχρονα κατανάλωσε και δηλητήριο (κυάνιο), κάτι που έκανε και η σύζυγός του Εύα Μπράουν. Στις 6 Μαΐου 1945, Κυριακή του Πάσχα, δημοσιεύθηκε στον "Παρατηρητή", πρωτοσέλιδη προκήρυξη του Γερμανού στρατιωτικού διοικητή Μπένταγκ, προς τον πληθυσμό των Χανίων, όπου ανήγγειλε τον θάνατο του Χίτλερ.

Αμετανόητος ο Μπένταγκ δήλωνε πως το έργο του Χίτλερ θα έσωζε την Ευρώπη από το χείλος της αβύσσου στο οποίο παρέπαιε. Αυτό το χείλος ήταν ο μπολσεβικισμός. Η Κρήτη, κατά τον Μπένταγκ ήταν τυχερή, γιατί είχε γερμανικό στρατό κατοχής. Η Γερμανία ήταν κοιτίδα της τάξεως και ταυτόχρονα ο τόπος του Σοσιαλισμού που ήταν άξιος των ανθρώπων (η διατύπωση του Μπένταγκ "πραγματικής αξίου των ανθρώπων Σοσιαλισμού" είναι προβληματική στη διατύπωσή της). Προφανώς, ο Μπένταγκ θεωρούσε ότι ο... άλλος Σοσιαλισμός ήταν ανάξιος των ανθρώπων.


Γερμανοί στρατιώτες στην Κρήτη, επιχρωματισμένη φωτογραφία

Ο Μπένταγκ έκλεινε την προκήρυξη με δήλωση πίστης στο "σύμβολο" που ήταν ο, νεκρός πλέον, Αδόλφος Χίτλερ. Σε λίγες, στριμωγμένες αράδες στο τέλος της προκήρυξης υπήρχε δήλωση του "Υπουργού Γενικού Διοικητού Κρήτης", Επισκόπου Κυδωνίας και Αποκορώνου Αγαθάγγελου Ξηρουχάκη, στην οποία τόνιζε ότι η τάξη θα διατηρούνταν όσο καιρό θα παρέμεναν στο νησί τα στρατεύματα κατοχής. Καλούσε δε τον λαό να παραμείνει ήσυχος και να ασχοληθεί με τα ειρηνικά του έργα.

Στις 9 Μαΐου 1945, στις 22.30 υπογράφηκε στο Ηράκλειο, στη Βίλα Αριάδνη η συνθηκολόγηση των Γερμανών στην Κρήτη. Ο Β' ΠΠ είχε λήξει επίσημα μια μέρα πριν... Τη συνθηκολόγηση υπέγραψαν οι: Hans - Georg Benthack, Γερμανός διοικητής του "Φρουρίου Κρήτη", ο Βρετανός Στρατηγός Sidney Kirkman, ο εκπρόσωπος του Ανώτατου Διοικητή των Συμμαχικών Δυνάμεων στη Μεσόγειο Harold Alexander και ο Υποστράτηγος Γεώργιος Φουντουλάκης, Στρατιωτικός Διοικητής Κρήτης.

Την προηγούμενη μέρα είχε συγκροτηθεί Διασυμμαχική Επιτροπή για την καλή εφαρμογή των όρων της συνθηκολόγησης. Από την Ελλάδα, ορίστηκαν ο Αντισυνταγματάρχης Γ. Δόβας από το ΓΕΣ και ο Λοχαγός Γ. Κάββος από τη Στρατιωτική Διοίκηση Κρήτης (μαζί με Βρετανούς αξιωματικούς, εκπροσώπους διαφόρων υπηρεσιών). Όπως όμως γράφει ο Γ. Κάββος, οι Βρετανοί δεν τήρησαν κανένα όρο των Συμφωνιών.

Η επιτροπή δεν λειτούργησε ποτέ και οι Βρετανοί δεν είχαν καμία πρόθεση να τηρήσουν τους όρους που είχαν συμφωνηθεί. Η επιτροπή δεν λειτούργησε ποτέ και οι Βρετανοί συγκέντρωσαν τους Γερμανούς σε μια ζώνη του νομού Χανίων, όπου απαγορευόταν η είσοδος στους Έλληνες (οι ναζί είχαν αποχωρήσει από τις υπόλοιπες περιοχής της Κρήτης, τους προηγούμενους μήνες). Καθώς η παραμονή των Γερμανών παρατεινόταν και οι Βρετανοί τους είχαν δώσει, έστω και άτυπα καθήκοντα φρουράς, οι Κρητικοί είχαν εξαγριωθεί.

Ο Σταύρος Βλοντάκης στο βιβλίο του "Οχυρά θέσις Κρήτης" περιγράφει την περίοδο αυτή ως "αγγλογερμανική κατοχή", ενώ σ' αυτό το χρονικό διάστημα αναφέρεται και η Μάρω Δούκα στο βιβλίο της "Το δίκιο είναι ζόρικο πολύ". Σύμφωνα με τον Κάββο οι Βρετανοί επεδίωκαν όχι μόνο την καταστροφή του πολεμικού υλικού των Γερμανών αλλά και των αυτοκινήτων και του πολεμικού υλικού. Αποθήκες βομβών και βλήματα Πυροβολικού καταστρέφονταν καθημερινά με ανατινάξεις.


Γερμανοί στρατιώτες στην Κρήτη

Στη συνέχεια άρχισε η καταστροφή στη θάλασσα των όλμων και των πυροβόλων. Για μια εβδομάδα, 10 ώρες την ημέρα, 800 Βρετανοί πυροβολώντας κατέστρεφαν κάθε είδους πυρομαχικά. Σε άλλα ζητήματα, οι όροι συνθηκολόγησης και τα ελληνικά αιτήματα, όπως π.χ. η παράδοση εγκληματιών πολέμου αγνοήθηκαν από τους Γερμανούς. Ίσως σε αυτό να έπαιξε ρόλο ότι η Στρατιωτική Διοίκηση Κρήτης δεν έλαβε καμία οδηγία από την κυβέρνηση του Πέτρου Βούλγαρη ή από το ΓΕΣ για το τι έπρεπε να κάνει.

Ο Κάββος που ζητούσε να τηρηθούν οι όροι της παράδοσης, στοχοποιήθηκε από τους Βρετανούς και αντιμετώπισε απειλές και εκφοβισμούς για να πάψει τις επισκέψεις στον γερμανικό καταυλισμό. Την καταστολή του εαμικού κινήματος στα Χανιά ανέλαβε ο Παύλος Γύπαρης (1882-1966), σωματοφύλακας του Ελευθέριου Βενιζέλου με δράση στον Μακεδονικό Αγώνα, στον Α' Βαλκανικό Πόλεμο, στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο και στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο!

Ο Γύπαρης είχε εμπλοκή και στη δολοφονία του Ίωνα Δραγούμη. Ως επικεφαλής της Ταξιαρχίας Ανταρτών έδωσε εντολή για επίθεση στο πλήθος στις 23 Μαΐου 1945. Η Αναστασία Γιαννικάκη, που ήταν έγκυος, σκοτώθηκε, ενώ 17 άτομα τραυματίστηκαν. Ο Γύπαρης, 63 ετών τότε, "ανταμείφθηκε" με τον διορισμό του ως Φρούραρχος Χανίων στις 25/6/1945.

Οι Γερμανοί αποχώρησαν σταδιακά από τον νομό Χανίων. Μπήκαν στα Χανιά, στις 27/5/1941 και αποχώρησαν στις 24/5/1945. Από το Σέλινο, τα Σφακιά και το Καστέλι είχαν αποχωρήσει στις 22/9/1944. Από το ανατολικό τμήμα της επαρχίας Κισάμου αποχώρησαν ως τις 17/5/1945.

Στις 9/5/1945 αποχώρησαν από την περιοχή του Αποκορώνου. Οι φυλακές Αγιάς και το Βαμβακόπουλο εκκενώθηκαν το δεύτερο δεκαήμερο του Ιουνίου 1945. Τέλος από τις Μουρνιές και τη Σούδα αποχώρησαν στις 20 Ιουλίου 1945! Από τις 20 Μαΐου 1941, πρώτη μέρα της μάχης της Κρήτης, ως τις 20/7/1945 μεσολάβησαν 1.522 ημέρες ή 217 μήνες ή 50 μήνες (!) γράφει ο Γιάννης Σκαλιδάκης.

Στις 17 Ιουνίου 1945, ενώ οι Γερμανοί βρίσκονταν ακόμα στην Κρήτη, ο πρωθυπουργός Πέτρος Βούλγαρης, με ειδική εντολή διέταξε τη σύσταση "Επιτροπής διαπιστώσεων ωμοτήτων εν Κρήτη", αποτελούμενη από τους καθηγητές Ιωάννη Καλιτσουνάκη και Ιωάννη Κακριδή, τον Νίκο Καζαντζάκη και τον φωτογράφο Κωνσταντίνο Κουτουλάκη.

Η έκθεση καταλήγει ως εξής: "Δεν υπάρχει πόλις ή χωρίον που να μην εληστεύθη, να μην ηγγαρεύθη, να μη πενθή ολίγους ή πολλούς φυλακισμένους και ομήρους αποσταλέντας εις Γερμανίαν... Η επιδειχθείσα απάνθρωπος σκληρότης προς τους κατοίκους της Κρήτης είναι αληθώς ασυγχώρητος εις έναν λαόν που ήθελε να θεωρείται πολιτισμένος".

Οι Γερμανοί συνεχίζουν να σκοτώνουν Κρητικούς και μετά τη λήξη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου!

Είναι μάλλον άγνωστο, ότι ακόμα και μετά το τέλος του Β' ΠΠ Έλληνες σκοτώθηκαν, όχι στη διάρκεια του Εμφυλίου, αλλά από Γερμανούς στην Κρήτη! Στο άρθρο του με τίτλο "Κρήτη: Η άγνωστη κατοχή ναζί και Βρετανών", στο ΠΡΙΝ, στις 23/11/1945, ο Γιώργος Κώνστας γράφει:

"Ο δάσκαλος και ιστορικός ερευνητής Μανώλης Νικολακάκης έχει συγκεντρώσει φωτογραφικό υλικό και στοιχεία για τρεις συγχωριανούς του που εκτελέστηκαν στις 25 Μαΐου 1945, δεκαεπτά ημέρες μετά τη λήξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου! Η θανάτωση ενός Γερμανού από ομάδα ελεύθερων σκοπευτών (της ΕΟΚ) σε φυλάκιο ανάμεσα σε Αλικιανό και Βατόλακκο είχε ως αποτέλεσμα οι Γερμανοί να εκτελέσουν εν ψυχρώ τον 28χρονο Αναστάσιο Βουραδάκη επειδή δεν σταμάτησε στις διαταγές τους καθώς πήγαινε στο χωράφι του.


Εξουθενωμένοι Γερμανοί στρατιώτες μετά από μάχη με Αυστραλούς

Ενώ εκτέλεσαν και τον Μανώλη Κατσιγαράκη, 42 ετών, που κινούνταν προς χώρους όπου είχαν αποθηκεύσει πυρομαχικά. Στον Αλικιανό βρήκε τραγικό θάνατο και ο Γεώργιος Χανιωτάκης, ενώ άλλοι δύο χωριανοί τραυματίσθηκαν σοβαρά από πυροβολισμούς που δέχθηκαν», αναφέρει ο Μ. Νικολακάκης. Οι κατακτητές στη συνέχεια βομβάρδισαν με πυροβολικό και όλμους το χωριό Βατόλακκος με αποτέλεσμα το θάνατο της 4χρονης Ελένης Μιχ. Αναγνωστοπούλου και τον τραυματισμό της 5χρονης Αικατερίνης Στυλ.

Περουλάκη και της 4χρονης Ελένης Δημητρ. Γαλανάκη καθώς και των μητέρων τους, Νίκης Περουλάκη και Μαρίας Γαλανάκη. Τελευταίο θύμα της κατοχής στα Χανιά στις 28 Ιουνίου, όταν σκοτώθηκε από Γερμανό φρουρό αποθήκης στην περιοχή της Χρυσοπηγής ο εργάτης Λευτέρης Ανδρουλάκης όταν επιχείρησε να μαζέψει τα ζώα της οικογένειάς του που έβοσκαν δίπλα στην αποθήκη (στοιχεία από το αποκαλυπτικό βιβλίο του Σταύρου Γ. Βλοντάκη Οχυρά Θέσις Κρήτης)».

Για ποιους λόγους οι Βρετανοί "κράτησαν" τους Γερμανούς στην Κρήτη ως τον Ιούλιο του 1945;

Αποτελεί σοβαρό ερώτημα, για ποιο λόγο οι Βρετανοί κράτησαν στην Κρήτη 11.000 ένοπλους Γερμανούς, οι οποίοι ασκούσαν αστυνομικά καθήκοντα και σκότωσαν αθώους πολίτες, μετά τη λήξη του Β' ΠΠ. Ο Γιώργος Κώνστας θεωρεί ότι σκόπευαν να πετύχουν την υποταγή του ΕΑΜ, την ίδια στιγμή που ο Στρατηγός Σαράφης εκδήλωσε την επιθυμία να στείλει τμήματα του ΕΛΑΣ από την ηπειρωτική Ελλάδα στην Κρήτη, εναντίον των Γερμανών.

Περίπου την ίδια άποψη έχει και ο καθηγητής Γιάννης Σκαλιδάκης. Οι Βρετανοί δεν ήθελαν να πάνε στο ΕΑΜ τα γερμανικά όπλα και γι' αυτό άφησαν τους Γερμανούς στην Κρήτη ένοπλους μάλιστα, μέχρι να ολοκληρώσουν την καταστροφή του οπλισμού τους.


Άγγλοι πράκτορες της SOE στην Κρήτη

Θα παραθέσουμε μία άλλη άποψη, η οποία στηρίζεται και σε γεγονότα. Οι Βρετανοί έβλεπαν ότι η Κρήτη και τα Δωδεκάνησα, από τα οποία αποχώρησαν με απίστευτη καθυστέρηση ήταν στρατηγικής σημασίας. Ειδικά για την Κρήτη υπάρχουν και τεκμήρια που επιβεβαιώνουν τα παραπάνω.

Ήδη, από το 1876, ο Βρετανός πρωθυπουργός Ντισραέλι είχε πει για την Κρήτη: "...είναι μεγαλειώδης, ένα θαυμάσιο νησί, ό,τι θα μπορούσαμε να ευχηθούμε ως προς το έδαφος, το κλίμα, τη στρατηγική θέση, αλλά κατοικείται από 200.000 Έλληνες...". Δυο χρόνια αργότερα, το 1878, η Βρετανία αγόρασε από τους Οθωμανούς την Κύπρο... (Ν.Π. Σοϊλεντάκης, "Η ΑΦΕΛΗΣ ΕΛΛΑΣ")

Στη διάρκεια της Κατοχής, οι Βρετανοί που είχαν, ειδικά μέσω της SOE ισχυρή παρουσία στην Κρήτη, πρόβαλαν ανενδοίαστα και ανερυθρίαστα την επιθυμία τους για αυτόνομη ή ανεξάρτητη Κρήτη. Όπως γράφει στο βιβλίο του «Ο ΕΦΕΔΡΟΠΑΤΕΡΑΣ» ο Ανδρέας Νενεδάκης, τον Απρίλιο του 1943 ο Βρετανός Αξιωματικός Φίλντινγκ προπαγάνδιζε την αυτονομία της Κρήτης λέγοντας ότι οι Κρητικοί είναι Δωρικής καταγωγής και οι υπόλοιποι Έλληνες Πελασγοί, ότι δεν είναι Έλληνες, αλλά αποτελούν ξεχωριστή φυλή, ότι οι Κρητικοί τσακώνονται διαρκώς με τους υπόλοιπους Έλληνες, γι’ αυτό καλό θα ήταν να αποτελέσουν ιδιαίτερο κράτος, το οποίο επειδή δεν θα μπορούσε να «επιβιώσει» θα ήταν ιδεατό να προσαρτηθεί στη Μ. Βρετανία.

Ο Φίλντινγκ, με τον επίσης Βρετανό Χιουζ βρήκαν στο Κάιρο τον Σμήναρχο Ανδρέα Βολάνη και του επανέλαβαν τα παραπάνω. Ο Βολάνης, αφού τους «στόλισε» καταλλήλως, τους απάντησε ότι αν τολμήσουν να επιτεθούν στην Κρήτη, που κατά καιρούς έχει υποταχθεί σε διάφορους εχθρούς, οι κάτοικοι του νησιού θα τους πολεμήσουν ανελέητα. «Λυπάμαι μόνο που εγώ σαν αιχμάλωτός σας εδώ στη Μέση Ανατολή, δεν θα έχω την τύχη να σας πολεμήσω», κατέληξε ο Βολάνης.

Είχε προηγηθεί, το τρίτο δεκαήμερο του Φεβρουαρίου του 1942 η πρόταση του Κρις Γουντχάουζ προς τον Καπετάν Μανόλη Μπαντουβά για αυτονόμηση της Κρήτης και ανάληψη της Προεδρίας της Κρήτης από τον ίδιο τον Μπαντουβά. Εκείνη την εποχή, οι Άγγλοι ήθελαν να κυριαρχήσουν στη Μεσόγειο κάτι που θα γινόταν με την κατοχή της Μάλτας (τους ανήκε), της Κρήτης (που προσπαθούσαν να την κάνουν αυτόνομη), των Δωδεκανήσων (τα οποία τους παρέδωσαν οι Γερμανοί και αυτοί τα έδωσαν στους Έλληνες δύο χρόνια αργότερα) και της Κύπρου (που κατείχαν).

Η απάντηση του Μπαντουβά στον Γουντχάουζ είναι μνημειώδης. Του είπε με λίγα λόγια, ότι οι Κρητικοί έχουν κάνει τεράστιους αγώνες για να ενωθούν με την Ελλάδα και τώρα πολεμούν για να δοθουν στην Ελλάδα η Βόρεια Ήπειρος, η Κύπρος και τα Δωδεκάνησα. Ο Γουντχάουζ έφυγε μετά από αυτό κακήν κακώς για τη Μέση Ανατολή. Αν και έμεινε μεγάλο διάστημα στην Κρήτη και επέδειξε έντονη δραστηριότητα, εντούτοις στα γραπτά του αποφεύγει συστηματικά να αναφερθεί στην περίοδο εκείνη.

Η ενέργεια του Μπαντουβά να συλλάβει επιτόπου τον Γούντχαουζ και να απαιτήσει την άμεση αποχώρησή του από την Κρήτη, δεν μπορούσε να αναφερθεί από τον Βρετανό. Όταν ο Μπαντουβάς ζήτησε από τους Βρετανούς το 1943 - μετά τη συνθηκολόγηση της Ιταλίας - να βοηθήσουν να ελευθερωθεί η Κρήτη, οι Βρετανοί έκαναν πως δεν άκουγαν… Είναι προφανές ότι οι σύμμαχοί μας ήθελαν από το 1941 να παραδώσουν την Κρήτη στους Γερμανούς για να καταργηθεί η ελληνική κυριαρχία στο νησί και μετά να διαβρώσουν την κρητική Εθνική Αντίσταση για να τη μετατρέψουν σε αυτονομιστικό κίνημα ανεξάρτητης αποικίας.

Θέτουμε λοιπόν το ερώτημα, με βάση τα παραπάνω και τη γνωστή, ύπουλη βρετανική πολιτική. Μήπως η παραμονή 11.000 ένοπλων Γερμανών στην Κρήτη στόχευε στην αξιοποίησή τους για την επίτευξη των παραπάνω σχεδίων και όχι μόνο του ΕΑΜ; Είναι άγνωστο τι μεσολάβησε πάντως και αποφασίστηκε σταδιακά η αποχώρηση των Γερμανών από την Κρήτη, όπως άγνωστο είναι και το γιατί παρέμειναν μετά τις 10/5/1945 στη Μεγαλόνησο...

Επίλογος

Η Κρήτη, όπως αναφέραμε, ήταν πιθανότατα το προτελευταίο μέρος από το οποίο έφυγαν οι Γερμανοί. Τελευταίο ήταν το Αρχιπέλαγος Σβάλμπαρντ, το βορειότερο σημείο της Νορβηγίας και συγκεκριμένα το ομώνυμο νησί, γνωστό και ως Σπιτσβέργη.

Το 1941, μετά την Επιχείρηση Γκάουντλετ, όλοι οι νορβηγικοί και σοβιετικοί οικισμοί στο Σβάλμπαρντ εκκενώθηκαν και δημιουργήθηκε μια γερμανική παρουσία με μετεωρολογικό σταθμό, αν και διατηρήθηκε μια μικρή νορβηγική φρουρά στη Σπιτσβέργη.

Η Γερμανική Επιχείρηση Τσιτρονέλα αφαίρεσε αυτή τη φρουρά με βία το 1943 και ταυτόχρονα κατέστρεψε τους οικισμούς στο Λόνγκγιαρμπιεν και το Μπάρεντσμπουργκ. Το Σεπτέμβριο του 1944, μαζί με το πλοίο εφοδιασμού «Carl J. Busch», το υποβρύχιο U-307 μετέφερε στο Σβάλμπαρντ τους άνδρες της Επιχείρησης Χάουντεγκεν. Η "Επιχείρηση Χάουντεγκεν" ήταν επιχείρηση των ναζί κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο για την εγκατάσταση μετεωρολογικών σταθμών στο Σβάλμπαρντ.

Ο σταθμός ήταν ενεργός από τις 9 Σεπτεμβρίου 1944 ως τις 4 Σεπτεμβρίου 1945. Έχασε τη ραδιοφωνική επαφή τον Μάιο του 1945 και οι στρατιώτες ήταν σε θέση να ζητήσουν υποστήριξη ως τον Αύγουστο του 1945. Στις 4 Σεπτεμβρίου 1945 οι στρατιώτες, που για πολλές μέρες έτρωγαν μόνο ραδίκια περισυνελέγησαν από νορβηγικό αλιευτικό φώκιας και παραδόθηκαν στον καπετάνιο του. Αυτή η ομάδα ανδρών ήταν τα τελευταία γερμανικά στρατεύματα που παραδόθηκαν μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Βασική πηγή του άρθρου ήταν το βιβλίο του Γιάννη Σκαλιδάκη "Η ΚΡΗΤΗ ΣΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ (1941-1945)", Εκδόσεις Ασίνη, 2023

Αφιερώνω και αυτό το άρθρο σε δύο σπουδαίους Έλληνες επιστήμονες – ακαδημαϊκούς με καταγωγή από την Κρήτη. Τον κύριο Χριστόφορο Χαραλαμπάκη, Ακαδημαϊκό, Ομότιμο Καθηγητή Γλωσσολογίας του ΕΚΠΑ και τον κύριο Νικόλαο Παπαδογεωργάκη, Ομότιμο Καθηγητή Στοματικής και Γναθοπροσωπικής Χειρουργικής του ΕΚΠΑ.

Μιχάλης Στούκας
ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ
Tags

Φαήλος Κρανιδιώτης: Μεμέτ, το ραβδί έχει δύο άκρες…


Κάτω από τις στοιβάδες της παρακμής και της μαλθακότητας του σύγχρονου τρυφηλού βίου, πάλλεται ακόμη η ρωμαλέα δύναμη που έχτισε αυτή την ελεύθερη Πατρίδα

Η Τουρκία έχει έναν βασικό στόχο, τον οποίο ουδέποτε έκρυψε. Την κατάλυση ή ριζική αναθεώρηση της Συνθήκης της Λωζάννης και να καταπιεί το μισό Αιγαίο, τα Δωδεκάνησα και τη Θράκη. Και αν την παίρνει, την ολική κατάληψη της Κύπρου. Αυτό μπορεί να γίνει με δύο τρόπους. Ο πρώτος είναι με τον διαρκή τραμπουκισμό, τις απειλές και το εν γένει νταηλίδικο ύφος που ζούμε δεκαετίες, μέχρι να βρεθεί μια μπόσικη ελληνική κυβέρνηση πουρκουάδων, που να καταπιεί αμάσητες τις χατζιαβάτικες θεωρίες κατευνασμού του θηρίου, που μας πουλάνε το ΕΛΙΑΜΕΠ και διάφοροι παρατρεχάμενοι Απόστολοι του Μαρασμού, και να υπογράψει συναινετικώς τη μετατροπή μας σε Ηγεμονία της Βλαχίας, υποτελή δορυφόρο της Υψηλής Πύλης.

Χλομό στο άμεσο και εγγύς μέλλον, διότι τον Κυριάκο δεν τον κόβω να έχει αυτοκτονικό ιδεασμό. Ο,τι είχε ψευδαισθήσεις είχε, όμως ο Ερντογάν, αφερίμ, μας προσέφερε υπηρεσία, του τις διέλυσε από την αρχή της πρώτης θητείας με την οργανωμένη απόπειρα μαζικής εισβολής στον Εβρο των κατσαπλιάδων πελατών των δουλεμπόρων υποτακτικών του. Φάγανε πολύ ξύλο και η αποδοχή της σκληρή μας στάσης από τον λαό δεν είχε προηγούμενο. Ιστορικά πάντα υπήρχαν ενδοτικοί, οπαδοί της υποτέλειας. Πριν από τον Β’ Π.Π. και στη διάρκειά του υπήρχε μια ομάδα δήθεν Κοινής Λογικής, ένας κύκλος φιλογερμανών και φιλοϊταλών πουρκουάδων, που έλεγαν πως «η Γερμανία είναι ανίκητη, άρα η αντίσταση είναι μάταιη». Υπήρχαν και λίγοι που θεωρούσαν ακόμη και τους φλώρους τους Ιταλούς ανίκητους ή έλεγαν «κι αν ητηθούν, δεν θα είναι από εμάς, οπότε πάλι είναι μάταιη η αντίσταση».

Υπάρχουν και τώρα δωσίλογοι των Τουρκων και των πληρεξουσίων τους τζιχαντιστών της Χαμάς. Πρώτοι και χειρότεροι, οι φορείς της αριστερίλας, Πέμπτη Φάλαγγα των Τούρκων μέσα στη χώρα, και ακολουθούν κάτι ιντελιγκέντσηδες ντιντήδες, φιλελέφτ και ελαφροδεξιοί Κολωνακίου. Εκλαϊκευμένα η θέση τους λέγεται «του δειλού η μάνα δεν έκλαψε ποτέ» ή «ας χαλαρώσουμε να το απολαύσουμε» ή, όπως το έλεγε ο Γκουντέριαν του ένστολου σοσιαλισμού, ο Τόσκας, «αν μπουκάρουν σπίτι σας, κάντε ό,τι κοιμάστε». Πιο ξένο πράγμα για την ψυχοσύνθεση ημών των Ελλήνων, των απογόνων των ανυπότακτων που δεν τουρκέψαμε και κάναμε καμιά εκατοστή επαναστάσεις και εξεγέρσεις δεν υπάρχει. Και δεν είναι μόνο θέμα ονόρε, εθνικής ψυχοσύνθεσης. Είναι και θέμα αληθινής κοινής λογικής, βασικού ενστίκτου επιβίωσης, που υπαγορεύει πως η αντίσταση είναι ο μόνος δρόμος για την επιβίωση.

Αν εισβάλλουν, θα υπερασπιστώ την οικογένειά μου και το σπίτι μου, κληρονομιά από τους γονείς και τους παππούδες μου, με κάθε τρόπο, με κάθε μέσο θα στείλω τον εισβολέα για λασπωμένο πιλάφι και 72 γριές καλντεριμιτζούδες τρανς στην Κόλαση, εκεί που πάνε οι οπαδοί του παιδόφιλου ληστή και φονιά απατεώνα της ερήμου. Κι αυτό πιστεύω νιώθει η συντριπτική πλειονότητα. Το κύτταρο δεν έχει σαπίσει. Κάτω από τις στοιβάδες της παρακμής και της μαλθακότητας του σύγχρονου τρυφηλού βίου πάλλεται ακόμη η ρωμαλέα δύναμη που έχτισε αυτή την ελεύθερη Πατρίδα, τη μόνη περιουσία μας, το μόνο καταφύγιό μας σε αυτόν τον κόσμο.

Είναι η γη μας, όπου ανατρέφουμε τα παιδιά μας, τα εγγόνια μας με τον αξιακό τρόπο των πατέρων μας και των παππούδων μας, τους οποίους μνημονεύουμε στον ίσκιο των ελιών που εκείνοι φύτεψαν και φρόντισαν, στις ανάπαυλες του αέναου αγώνα του Εθνους μας για Ελευθερία. Κανείς ποτέ δεν θα τολμήσει να προσκυνήσει απόλεμα τους Αδελφούς Μουσουλμάνους, που κυβερνούν την Τουρκία.

Ο άλλος τρόπος, ο μόνος τρόπος να επιβάλλει το κράτος των γενοκτόνων μια νέα συμφωνία υποτέλειας, είναι ο πόλεμος, τα όπλα, να οδηγηθούμε ηττημένοι σε ένα τραπέζι, για να αναγνωρίσουμε de jure αυτά που θα έχουν επιβάλει οι βάρβαροι εχθροί μας de facto. Ο συνεχής εξοπλισμός μας, στην Αεροπορία ήδη έχει ανατρέψει υπέρ μας τη ζυγαριά, οι προμήθειες φρεγατών, μαχητικών, αντιπυραυλικών και αντιαεροπορικών συστημάτων, με την Τουρκία εκτός προγράμματος των F-35 και των F-16 Viper, σε συνδυασμό με τη συμμαχία μας με το Ισραήλ, έχει κάνει το βαθύ κράτος-συμμορία να ανησυχήσει βαθιά.

Είναι λοιπόν σφόδρα πιθανό, βοούν οι πράξεις και η ρητορική τους, να σπεύσουν να τεστάρουν την αποφασιστικότητα ημών και των νέων συμμάχων μας, πριν ολοκληρώσουμε όλα τα εξοπλιστικά μας προγράμματα και βρεθούν σε ακόμη δυσμενέστερη θέση.

Για να σας το κάνω λιανά, θα προτιμήσουν να μας επιτεθούν πριν παραλάβουμε και τα F-35, πριν ολοκληρωθεί ο αντιαεροπορικός και αντιπυραυλικός θόλος στο Αιγαίο, πριν παραλάβουμε όλα τα νέα πολεμικά μας πλοία. Κοινή λογική. Ομως το ραβδί έχει πάντα δύο άκρες. Γνωρίζουμε πού είναι οι σημαντικές υποδομές τους, οι ναύσταθμοι, τα αεροδρόμια, τα στρατόπεδά τους, τα πολεμικά εργοστάσια, οι γέφυρες και σε κάθε περίπτωση μπορούμε να μάθουμε και ό,τι δεν γνωρίζουμε. Οι καλύτεροι σε αυτό είναι σύμμαχοί μας. Μπορούμε να προλάβουμε, να νικήσουμε και μετά να επιβάλουμε εμείς μια νέα συνθήκη, ευμενέστερη για το Εθνος μας, που αποκαθιστά αδικίες αιώνων.

Φαήλος Κρανιδιώτης
https://www.dimokratia.gr/apopseis/697524/memet-to-ravdi-echei-dyo-akres/

Tags

Πρετεντέρης: Ασυλία


"Στη δημοκρατία δεν υπάρχει ακαταδίωκτο, ούτε ακαταλόγιστο, ούτε ανεξέλεγκτο. Ακόμη και η βουλευτική ασυλία υπάρχει για συγκεκριμένο σκοπό, όχι για να μην πληρώνεις το ηλεκτρικό ή τα τσίπουρα" γράφει στα ΝΕΑ ο Γ. Πρετεντέρης:



Tags

📺Φανταστείτε να μην υπήρχε βίντεο🤡🤡ΒΙΝΤΕΟ


Κωλου: "Δεν αρνήθηκα την άρση ασυλίας μου" λέει στον Παπαχλιμίτζο σε μια προσπάθεια να τον στείλει αδιάβαστο😆😆🤡


Tags ,

Τα $34 τρισ. και η οικονομική «αριθμητική» του Αλέξη Τσίπρα


/Kωνσταντίνος Χαροκόπος

Ηπρόσφατη τοποθέτηση του Αλέξη Τσίπρα σχετικά με την κατοχή 34 τρισεκατομμυρίων δολαρίων από το 1% του παγκόσμιου πληθυσμού, και τη δυνατότητα χρήσης αυτού του ποσού για την οριστική εξάλειψη της φτώχειας, επανέφερε στο προσκήνιο μια κλασική παρανόηση σχετικά με τη φύση του κεφαλαίου. 

Παρόλο που το νούμερο εντυπωσιάζει σε επικοινωνιακό επίπεδο, στερείται τεχνικής ακρίβειας, καθώς συγχέει τη χρηματιστηριακή αποτίμηση με την κεφαλαιακή ρευστότητα. Δυο έννοιες εντελώς διαφορετικές. Ακόμα και από τη λογιστική πλευρά τους.

Το μεγαλύτερο μέρος του σημερινού πλούτου που συγκεντρώνεται στο 1% του παγκόσμιου πληθυσμού, δεν υφίσταται υπό τη μορφή ρευστών διαθεσίμων. Αντιθέτως, αποτελείται κατά κύριο λόγο από συμμετοχές σε μετοχικά κεφάλαια επιχειρήσεων, ακίνητα, ομόλογα και άλλα χρηματοοικονομικά προϊόντα.

Μέσα από αυτό το τεχνοκρατικό πρίσμα η αποτίμηση των 34 τρισεκατομμυρίων δολαρίων, στην οποία αναφέρεται ο Αλέξης Τσίπρας, προκύπτει από τις τρέχουσες αποτιμήσεις των χρηματιστηριακών αγορών, δηλαδή από τις τρέχουσες τιμές των μετοχών. Είναι κρίσιμο όμως να κατανοήσουμε ότι η κεφαλαιοποίηση μιας εταιρείας δεν είναι ένα στατικό «συσσωρευμένο ποσό» που παραμένει ανενεργό σε κάποιο θησαυροφυλάκιο.

Δεν είναι δηλαδή «ένας κουβάς με λεφτά». Αλλά μια δυναμική «αξία» που αντικατοπτρίζει την προσδοκία της αγοράς για τις μελλοντικές ταμειακές ροές και κερδοφορίες των επιχειρήσεων, τις ίδιες τις επιχειρηματικές προοπτικές, τα γεωπολιτικά γεγονότα, τις διαθέσεις της αγοράς αλλά την εμπιστοσύνη των επενδυτών. Προκύπτει δηλαδή από μια σύνθετη διαδικασία, στη οποία δεν μπορεί κάποιος να βάλει μια απόχη και «να μαζέψει λεφτά».

Εαν υποθετικά ένας επίδοξος οικονομικός Δον Κιχώτης επιχειρούσε να μετατρέψει τις αποτιμήσεις αυτές σε ρευστό χρήμα, ώστε να τις «απαλλοτριώσει», όπως είναι η προσφιλής λέξη της Αριστεράς με σκοπό την αναδιανομή τους, το οικονομικό αποτέλεσμα θα ήταν καταστροφικό για το παγκόσμιο σύστημα.

Διότι απλά θα κατέρρεαν οι τιμές. Η μαζική πώληση μετοχών για τη δημιουργία της «αναγκαστικής» ρευστότητας θα προκαλούσε ακαριαία πτώση των τιμών στις αγορές. Έτσι, το ποσό των 34 τρισεκατομμυρίων θα εξαϋλωνόταν πολύ πριν ολοκληρωθεί η διαδικασία της ρευστοποίησης.

Αφού κανένας δεν θα αγόραζε τις μετοχές που θα ρευστοποιούσε αναγκαστικά κάποιος άλλος επενδυτής. Διότι όποιος τις αγόραζε θα κινδύνευε να γίνει εκείνος, ο επόμενος στόχος. Του οποίου την περιουσία επίσης θα επιχειρούσε να «απαλλοτριώσει» ο Αλέξης Τσίπρας. Και όπως όλοι γνωρίζουμε, ακόμα και η ανίχνευση πιθανού κινδύνου μπορεί να οδηγήσει σε καταστάσεις γενικευμένου πανικού.

Το να συγχέει κανείς την κεφαλαιοποίηση μιας εταιρείας με το «διαθέσιμο εισόδημα» που μπορεί να φορολογηθεί ή να κατασχεθεί, είναι δείγμα μιας ανορθολογικής οικονομικής σκέψης που, αν δεν ήταν τόσο επικίνδυνη για τη χώρα, θα ήταν απλά γραφική. Αλλά ο Αλέξης Τσίπρας γνωρίζει πολύ καλά τι κάνει. Δεν απευθύνεται σε οικονομολόγους ή σε πολίτες που γνωρίζουν λίγο – πολύ πως λειτουργεί η πραγματική οικονομία. Απευθύνεται στο συναίσθημα εκείνων που θέλουν να πιστεύουν ότι τα προβλήματα του κόσμου λύνονται με ένα νόμο και ένα άρθρο και στην παρούσα συγκυρία με την έκδοση μιας «κόκκινης» επιταγής που θα πληρωθεί από το «κακό κεφάλαιο». Απευθύνεται εκ νέου στο 60% όλων όσοι είχαν ψηφίσει «ΟΧΙ» στα κείμενα «Reforms for the completion of the Current Program and Beyond» και «Preliminary Debt sustainability analysis», στο δημοψήφισμα του 2015, δίχως να αντιλαμβάνονται τη σημασία των ψήφων τους.

Παράλληλα ένα τέτοιου είδους εγχείρημα θα οδηγούσε σε καταστροφή του παραγωγικού ιστού. Τα μετοχικά κεφάλαια είναι «δεσμευμένα» στην παραγωγική διαδικασία. Χρηματοδοτούν την έρευνα, την ανάπτυξη, τις επενδύσεις σε πάγιο εξοπλισμό και τις θέσεις εργασίας. Η απόσυρση τους από το επενδυτικό οικοσύστημα θα σήμαινε τη διακοπή της επιχειρηματικής δραστηριότητας των σημαντικότερων εταιριών παγκοσμίως.

Η οικονομική θεωρία διδάσκει ότι η φτώχεια δεν είναι πρόβλημα έλλειψης ρευστότητας που λύνεται με μια εφάπαξ μεταφορά κεφαλαίων. Αλλά ένα σύνθετο ζήτημα που αφορά την παραγωγικότητα, την εκπαίδευση και την πρόσβαση στις αγορές. Η απλή αναδιανομή κεφαλαίου χωρίς τη συνοδεία παραγωγικών υποδομών τείνει να δημιουργεί πληθωριστικές πιέσεις. Μειώνοντας με αυτόν τον τρόπο την αγοραστική δύναμη των εισοδημάτων, χωρίς να επιλύει τις βαθύτερες αιτίες της φτώχειας. 

Η δήλωση του Αλέξη Τσίπρα προσεγγίζει τον πλούτο ως ένα στατικό μέγεθος, ενώ στην πραγματικότητα πρόκειται για μια δυναμική ενέργεια που τροφοδοτεί την παγκόσμια οικονομία. Οι αριθμοί που αναφέρονται δεν αντιπροσωπεύουν «χρήματα για ξόδεμα», αλλά την αποτύπωση της τρέχουσας οικονομικής αξίας των παραγωγικών μονάδων του πλανήτη. Είναι υπερβολική αυτή η αποτύπωση σήμερα; Ναι, είναι. Αλλά τόσο η υπερτίμηση, όσο και η υποτίμηση των αξιών είναι παράγοντες που δείχνουν πόσο περίπλοκες και «δύσκολες» είναι οι αγορές. 

Πίσω από τη δήλωση του αρχηγού το νέου Σύριζα κρύβεται ο ίδιος λαϊκίστικός μηχανισμός που μας οδήγησε την περασμένη δεκαετία στα βράχια. Ο ίδιος και απαράλλακτος. Είναι η ίδια λογική που βαφτίζει «κοινωνική πολιτική» τη δημιουργία χρεών και τη διανομή επιδομάτων από δανεικά. Αγνοώντας τον βασικό οικονομικό κανόνα. Πως η φτώχεια δεν καταπολεμάται με τον διαμοιρασμό της πίτας, αλλά με τη διεύρυνση και το μεγάλωμα της πίτας, που έχει ως προϋπόθεση την ανάπτυξη της πραγματικής οικονομίας.

Η φτώχεια, δεν λύνεται με ρητορικά σχήματα περί των 34 τρισεκατομμυρίων που «κάθονται». Λύνεται με τη δημιουργία μιας στέρεης παραγωγικής βάσης, με την προσέλκυση κεφαλαίων και επενδύσεων και με την κατανόηση ότι η οικονομία δεν είναι ένα παιχνίδι μηδενικού αθροίσματος, όπου κάποιος κερδίζει επειδή κάποιος άλλος χάνει. Είναι ένα δυναμικό σύστημα που, όταν το χτυπάς με όπλο τον λαϊκισμό, το μόνο που καταφέρνεις είναι να σπάσεις τις βάσεις της ευημερίας όλων μας. 

liberal.gr

Tags

Νεάντερταλ αντισημίτες με λεοντή αντισιωνισμού


Γιάννης Σιδέρης

Οι Νεάντερταλ έκαναν την εμφάνισή τους στο ΑΠΘ. Αυτή τη φορά δεν ήταν απλώς η ισραηλινή υπηκοότητα που ερέθισε τον κεκαλυμμένο αντισημιτισμό και τις κεραίες των αντιμιλιταριστών, «αντιεποικιστών», ο οποίος εκφράστηκε φύρδην μίγδην από αριστερούς, αντιεξουσιαστές και ακροδεξιούς.

Για τότε λέμε που ορδές εμπόδιζαν πολίτες Ισραηλινής υπηκοότητας να κατέβουν από τα κρουαζιερόπλοια. Για τότε που κουκουλοφόροι εισέβαλαν σε εστιατόρια, όπως εκείνο της οδού Ερμού που δεχόταν Ισραηλινούς πελάτες, και έγραψαν συνθήματα στους τοίχους. Την ίδια εποχή που στο Τελ Αβίβ πλήθη διαδήλωναν κάθε απόγευμα κατά της πολιτικής Νετανιάχου.

Αλλά για τους όψιμους «φιλοπαλαιστίνιους», όλοι ήταν ένοχοι. Όπως για εκείνο τον ιδιοκτήτη ταβέρνας στη Νάξο που γνώρισε τη δημοσιότητα στα διεθνή μέσα Ενημέρωσης, επειδή έδιωξε ισραηλινές οικογένειες με παιδιά από την ταβέρνα του και οι υπόλοιποι θαμώνες τον επιδοκίμαζαν.

‘Η τότε που στην υποτίθεται πιο «ελεύθερη» γειτονιά της Αθήνας τα Εξάρχεια, όπως θέλουν να την παρουσιάζουν οι θαμώνες της, γράφονταν αντι-ισραηλινά συνθήματα με τη δικαιολογία του αντισιωνισμού.

Τώρα η επίθεση αναβαθμίστηκε ποιοτικά, σε ένα υβρίδιο μεταξύ Πολ- Ποτ και Χίτλερ, που μισούσαν τους διανοούμενους. Ο πρώτος ήθελε να τους εξαφανίσει καθ’ ολοκληρίαν, ο δεύτερος να τους εργαλειοποιήσει. Τους εξαφάνιζε όταν δεν τον υπάκουαν.

Στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο, ομάδα τραμπούκων μπούκαρε σε αίθουσα όπου διεξάγετο διεθνές συνέδριο, οργανωμένο από το τμήμα Φιλολογίας, και αφορούσε τις «Σύγχρονες Τάσεις στην Κλασική Φιλολογία». Συμμετείχαν κορυφαίοι μελετητές από διεθνή πανεπιστήμια, εστιάζοντας στην εξέλιξη των ανθρωπιστικών επιστημών και την ιστορική πορεία των κλασικών σπουδών. Θέμα δηλαδή παντελώς άσχετο με την τρέχουσα πολιτική επικαιρότητα.

Οι τραμπούκοι εισβολείς, όπως έγραψαν τα «Μακεδονικά Νέα», έβαλαν στο στόχαστρο την καθηγήτρια Margalit Finkelberg, ισραηλινής υπηκοότητας. Απαίτησαν την... εκδίωξή της από την αίθουσα, φωνάζοντας συνθήματα εναντίον της ίδιας και του Ισραήλ.

Έχει σημασία ποια είναι η 79χρονη. Πέραν από καθηγήτρια κλασσικής φιλολογίας στο πανεπιστήμιο του Ισραήλ και μέλος της Ακαδημίας Επιστημών, είναι αρχισυντάκτρια της μνημειώδους παγκόσμιας «Homeric Encyclopedia».

Πρόκειται για μια σύγχρονη εγκυκλοπαίδεια, που αποτελεί ορόσημο για τις ανθρωπιστικές επιστήμες, και είναι αφιερωμένη στον Όμηρο, την Ιλιάδα και την Οδύσσεια - και γενικώς στο Ομηρικό κόσμο. Συγκεντρώνει την εργασία πάνω από 130 κορυφαίων μελετητών του Ομήρου. Υπάρχει ξεχωριστό λήμμα για κάθε χαρακτήρα, από τον Αχιλλέα ως τον πιο δευτερεύοντα πολεμιστή. Επίσης λήμμα για κάθε τοποθεσία ή χωριό που αναφέρεται στα ομηρικά έπη.

Αυτή την λαμπρή επιστήμονα θέλησαν να εκδιώξουν από ένα φιλολογικό συνέδριο οι εισβολείς της… «Ασυνέχεια στο ρου της ιστορίας - στο ιστ.αρχ.». Εξ ου και ο χαρακτηρισμός μας «Νεάντερταλ». Σε λίγο είναι ικανοί να κάψουν και αντίτυπα της Homeric Encyclopedia επειδή είναι έργο της Finkelberg, βαφτίζοντας τον αντισημιτισμό τους ως αντισιωνισμό.

Φυσικά δεν πρωτοτυπούν ως προς τις μεθόδους. Είχαν προγενέστερους δασκάλους. Τον Νοέμβριο του 2001 μέλη της ΚΝΕ και του ΚΚΕ, προσπάθησαν να εμποδίσουν στο Γαλλικό Ινστιτούτο την επίσημη παρουσίαση της ελληνικής έκδοσης του βιβλίου «Η μαύρη Βίβλος του Κομμουνισμού». Το χαρακτήρισαν ως «κατασκευασμένο μνημείο του αντικομμουνισμού».

Σε άλλη περίπτωση το 2007, έγινε εισβολή στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο, από κουκουλοφόρους που αυτοπροσδιορίζονταν και αυτοί του αντιεξουσιαστικού χώρου, με στόχο να διακόψουν την ομιλία του καθηγητή του Harvard Ρίτσαρντ Κούπερ, που είχε θέμα τις παγκόσμιες οικονομικές ανισότητες.

Η δικαιολογία ήταν πως ήταν «ιμπεριαλιστής», «εκπρόσωπος του αμερικανικού κεφαλαίου», και «ρατσιστής». Και δεν περιορίστηκαν στα συνθήματα. Ξυλοκόπησαν τον 72χρονο καθηγητή. Τον χτύπησαν στο πρόσωπο και το σώμα, ενώ πέταξαν μπογιές και κατέστρεψαν τον υλικοτεχνικό εξοπλισμό του αμφιθεάτρου.

Ενδεικτικά τα ανωτέρω, που δεν διέφεραν από τους άξεστους ούλτρα εθνικιστές, οι οποίοι πάλι στο ΑΠΘ το 2011, ματαίωσαν με χρήση βίας την παρουσίαση του βιβλίου του ιστορικού Ανεστίδη που αφορούσε τον «εθνικό μύθο» του Κρυφού Σχολειού.

Ούτε διέφεραν με τους ούλτρα «επαναστάτες» που ακόμη και με καταλήψεις ζητούσαν απόσυρση συγγραμμάτων γιατί τα θεωρούσαν «νεοφιλελεύθερα», «Ακροδεξιά» ή «προπαγανδιστικά υπέρ των μνημονίων». Και βεβαίως δεν διέφεραν ούτε από τους μεσαιωνικούς σκοταδιστές που έκαιγαν βιβλία του Μίμη Ανδρουλάκη.

Ευτυχώς οι παριστάμενοι επιστήμονες έδειξαν ευλυγισία και ευψυχία. Αποχώρησαν πρόσκαιρα αφήνοντας μόνους τους τραμπούκους, και επέστρεψαν όταν αυτοί έφυγαν, ώστε το συνέδριο να συνεχιστεί κανονικά.

liberal.gr

Tags
Εγγραφή σε: Αναρτήσεις (Atom)