Στα τρέχοντα τώρα, εντός της εβδομάδας θα έχουμε φρέσκιες δημοσκοπήσεις, δεν ξέρω όλες οι έρευνες τι βγάζουν, αλλά έχω εικόνα από την πηγή μου, νομίζω όμως ότι η τάση είναι ίδια. Γενικότερα και σύμφωνα πάντα με τα στοιχεία των μετρήσεων η κυβέρνηση συνεχίζει την ελαφρά ανοδική πορεία που καταγράφει από την έναρξη της χρονιάς, μη φανταστείτε τρομερά πράγματα, μισή μονάδα άντε λίγο παραπάνω. Δεν ισχύει το ίδιο βέβαια και για τους υπόλοιπους.
Η Καρυστιανού δείχνει σημάδια ελαφράς κόπωσης και υποχωρεί τόσο σε δυνητική πρόθεση ψήφου όσο και σε δημοφιλία, όχι όμως κάτι σπουδαίο, δεύτερη παραμένει. Ο Τσίπρας διατηρεί τις μέτριες επιδόσεις αλλά εμφανίζει σταθερότητα, δείγμα ότι «μπετονάρει» ένα συγκεκριμένο ακροατήριο και είναι τρίτος. Επαναλαμβάνω, αυτά τα δύο «κόμματα» μετρούνται ανεπίσημα γιατί δεν έχουν ανακοινωθεί.
Είναι λοιπόν στην εκτίμηση ψήφου η ΝΔ στο 30%-31%, η πρόεδρος Μαρία στο 14%, ο Αλέξης μας στο 12,5% και λίγο πιο κάτω τσίμα τσίμα ο Νίκος με τη Ζωίτσα που έπεσε, γι’ αυτό και φωνάζει παραπάνω. Έτσι, με την απόλυτη ρευστότητα που επικρατεί δεξιότερα και αριστερότερα της ΝΔ, αναδεικνύεται το στοιχείο που θέλει τη 2η θέση να τη διεκδικούν 4 κόμματα. Με απλά λόγια, η μεταξύ τους απόσταση είναι σχεδόν στα όρια του στατιστικού λάθους, που σημαίνει ότι ο 2ος μπορεί να βρεθεί 5ος και τούμπαλιν.
Τα καλά και τα κακά για το Μαξίμου
Το θετικό για την κυβέρνηση έχει να κάνει με τη θεαματική, όπως μου λένε, άνοδο των ποσοστών στους μισθωτούς του ιδιωτικού τομέα. Οι αυξήσεις μισθών που φάνηκαν τέλος Ιανουαρίου λόγω της μείωσης των φορολογικών συντελεστών συντηρεί σε ένα ευρύ κομμάτι της κοινωνίας την εικόνα ότι η κυβέρνηση προσπαθεί και εξαντλεί κάθε δημοσιονομική δυνατότητα για παροχή μόνιμων μέτρων στήριξης έναντι της ακρίβειας. Δείχνει παράλληλα και κάτι άλλο. Καλές οι θεσμικές εξαγγελίες και η Αναθεώρηση του Συντάγματος, αλλά στο τέλος οι πολίτες ψηφίζουν με κριτήριο την τσέπη. Από την άλλη, το αναμενόμενο κακό που σας προείπα έχει να κάνει με την εικόνα στον αγροτικό πληθυσμό που δεν συνέρχεται εύκολα.