Η περσινή πρωταγωνίστρια στη μεγαλειώδη συγκέντρωση της πλατείας Συντάγματος για την τραγωδία στα Τέμπη έμεινε φέτος βουβή και αποξενωμένη από τον Σύλλογο Γονέων, ενώ τα «φάουλ» στις απόπειρες πολιτικής παρέμβασης φέρνουν δημοσκοπική πτώση
Στις 24 Φεβρουαρίου, η Μαρία Καρυστιανού συνοδευόμενη από τη δικηγόρο και στενή της συνεργάτιδα Μαρία Γρατσία απαθανατίστηκε να μπαίνει στο δικαστικό μέγαρο της Λάρισας, όπου εκδικάζεται η υπόθεση των βίντεο της σιδηροδρομικής τραγωδίας των Τεμπών. Μετά τον έντονο διάλογό της με τον Πάνο Ρούτσι, που είχε ως αποτέλεσμα η περσινή πρωταγωνίστρια στην μεγαλειώδη συγκέντρωση στο Σύνταγμα, φέτος να μη βρει το δρόμο για την εξέδρα των ομιλητών, η φωτογραφία της Λάρισας αποκτά συμβολικό περιεχόμενο: Η Μαρία (Καρυστιανού) μένει μόνη με τη Μαρία (Γρατσία).
Από τις μεγαλειώδεις συγκεντρώσεις για τη δεύτερη επέτειο της εθνικής τραγωδίας μέχρι την περασμένη εβδομάδα η δημοφιλία της Μαρίας Καρυστιανού γνώρισε κατακόρυφη άνοδο και πλέον με τον ίδιο ρυθμό, πτώση. Στο πρόσωπό της η κοινή γνώμη έβλεπε όλους τους συγγενείς των θυμάτων και ταυτόχρονα το αίτημα για απονομή δικαιοσύνης.
Η Καρυστιανού - μάνα θα έχει πάντα την ιερότητα της ιδιότητας, η Καρυστιανού- πολιτικός μπαίνει στη δημόσια κρίση όπως όλοι και οι έως τώρα τοποθετήσεις της σε ζητήματα που δεν αφορούν τα Τέμπη αντιμετωπίστηκαν αρνητικά. Είναι χαρακτηριστικό, ότι σχεδόν οι 7 στους 10 πολίτες (69,3%) διαφωνούν με τη θέση της για τις αμβλώσεις, σύμφωνα με την δημοσκόπηση της MRB του Ιανουαρίου.
Η Καρυστιανού αντιλήφθηκε γρήγορα ότι η αμφισβήτηση του αυτονόητου δικαιώματος των γυναικών να αποφασίζουν για το σώμα τους (πόσο μάλλον από μια γυναίκα γιατρό) έκανε ζημιά στις πολιτικές της φιλοδοξίες, με εξαίρεση το μικρό τμήμα του πιο συντηρητικού - βαθιά θρησκευόμενου ακροατηρίου και επιχείρησε να ανασκευάσει.
Τουλάχιστον ατυχής χαρακτηρίστηκε και η πρώτη απόπειρά της να τοποθετηθεί στα ελληνοτουρκικά, αφού παραμονές της συνάντησης του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη με τον Τούρκο πρόεδρο Ερντογάν, η Καρυστιανού περίπου ζητούσε... δημοψήφισμα για να αποφασιστεί αν έπρεπε να γίνει το ραντεβού. Εως τώρα οι εκκλήσεις ανθρώπων που βρίσκονται στο περιβάλλον της να περιορίσει δημόσιες τοποθετήσεις, χωρίς να έχει προηγηθεί εξαντλητική προετοιμασία δεν εισακούονται ιδιαίτερα, με αποτέλεσμα τα φάουλ να συνεχίζονται. Το αίτημα για δικαιοσύνη, άλλωστε, που είναι το βασικό μότο της Καρυστιανού δεν αποτελεί πανάκεια, ενώ με ευχολόγια δεν αντιμετωπίζονται καταστάσεις όπως ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή.
Από τις μεγαλειώδεις συγκεντρώσεις για τη δεύτερη επέτειο της εθνικής τραγωδίας μέχρι την περασμένη εβδομάδα η δημοφιλία της Μαρίας Καρυστιανού γνώρισε κατακόρυφη άνοδο και πλέον με τον ίδιο ρυθμό, πτώση. Στο πρόσωπό της η κοινή γνώμη έβλεπε όλους τους συγγενείς των θυμάτων και ταυτόχρονα το αίτημα για απονομή δικαιοσύνης.
Η Καρυστιανού - μάνα θα έχει πάντα την ιερότητα της ιδιότητας, η Καρυστιανού- πολιτικός μπαίνει στη δημόσια κρίση όπως όλοι και οι έως τώρα τοποθετήσεις της σε ζητήματα που δεν αφορούν τα Τέμπη αντιμετωπίστηκαν αρνητικά. Είναι χαρακτηριστικό, ότι σχεδόν οι 7 στους 10 πολίτες (69,3%) διαφωνούν με τη θέση της για τις αμβλώσεις, σύμφωνα με την δημοσκόπηση της MRB του Ιανουαρίου.
Η Καρυστιανού αντιλήφθηκε γρήγορα ότι η αμφισβήτηση του αυτονόητου δικαιώματος των γυναικών να αποφασίζουν για το σώμα τους (πόσο μάλλον από μια γυναίκα γιατρό) έκανε ζημιά στις πολιτικές της φιλοδοξίες, με εξαίρεση το μικρό τμήμα του πιο συντηρητικού - βαθιά θρησκευόμενου ακροατηρίου και επιχείρησε να ανασκευάσει.
Τουλάχιστον ατυχής χαρακτηρίστηκε και η πρώτη απόπειρά της να τοποθετηθεί στα ελληνοτουρκικά, αφού παραμονές της συνάντησης του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη με τον Τούρκο πρόεδρο Ερντογάν, η Καρυστιανού περίπου ζητούσε... δημοψήφισμα για να αποφασιστεί αν έπρεπε να γίνει το ραντεβού. Εως τώρα οι εκκλήσεις ανθρώπων που βρίσκονται στο περιβάλλον της να περιορίσει δημόσιες τοποθετήσεις, χωρίς να έχει προηγηθεί εξαντλητική προετοιμασία δεν εισακούονται ιδιαίτερα, με αποτέλεσμα τα φάουλ να συνεχίζονται. Το αίτημα για δικαιοσύνη, άλλωστε, που είναι το βασικό μότο της Καρυστιανού δεν αποτελεί πανάκεια, ενώ με ευχολόγια δεν αντιμετωπίζονται καταστάσεις όπως ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή.
Την ίδια ώρα, το επικοινωνιακό της επιτελείο βρίσκεται υπό διαμόρφωση και οι εισηγήσεις που δέχεται- μπροστά και στην ραγδαία πτώση της δημοφιλίας της- είναι να ανακοινώσει το κόμμα όσο πιο κοντά γίνεται στις εκλογές. Η ίδια λέει ότι αυτό που τη δυσκολεύει είναι το όνομα. Η πρώην πρόεδρος του Συλλόγου των Τεμπών πάντως, δείχνει να εμπιστεύεται ελάχιστα άτομα, ενώ το βατερλό που υπέστη με τις αποκαλύψεις του επικοινωνιολόγου Νίκου Καραχάλιου περιόρισε κι άλλο τον κύκλο των εμπίστων- η Μαρία Γρατσία, η γερόντισσα με τα αραμαϊκά...
Αυτό που φαίνεται να κοστίζει στην Καρυστιανού περισσότερο και από τις δηλώσεις της, είναι το γεγονός ότι έχει χάσει τη βασική ιδιότητα με την οποία την είχε ταυτίσει η κοινή γνώμη: της προέδρου του Συλλόγου Συγγενών Θυμάτων των Τεμπών.
Τον περασμένο Σεπτέμβριο, όταν ο Πάνος Ρούτσης έκανε απεργία πείνας στο Σύνταγμα, η Μαρία Καρυστιανού ήταν στο πλευρό του. Αλλωστε, το ίδιο αίτημα εκταφής είχε κάνει και εκείνη, όπως και ο τότε αντιπρόεδρος (και νυν πρόεδρος) του Συλλόγου Παύλος Ασλανίδης. Τον Οκτώβριο, όταν η MRB μέτρησε τη δημοφιλία της, βάζοντάς την στο κάδρο των πολιτικών μετρήσεων, οι θετικές γνώμες για τη Μαρία των Τεμπών ήταν στο 50%, ενώ οι «όχι ευνοϊκές» ήταν στο 24,9%. Το 32,2% δήλωνε τότε θα ψήφιζε ή μάλλον θα ψήφιζε ένα κόμμα Καρυστιανού.
Το ποσοστό αυτό ανέβηκε στο 36,5% τον Νοέμβριο, και ταυτόχρονα το 54,6% έκρινε θετικά ή μάλλον θετικά τις ενέργειές της. Ακολουθούν οι αποκαλύψεις Καραχάλιου, σύμφωνα με τις οποίες η Καρυστιανού είχε ανέβει στο «Κύμα» για τη δημιουργία κόμματος. Είχε πει, μάλιστα, ότι το κόμμα ήταν υπό εκκόλαψη αρκετούς μήνες πριν και είχε μιλήσει για τον στενό πυρήνα των συνεργατών και των ανθρώπων που επηρεάζουν άμεσα την Θεσσαλονικιά παιδίατρο, με πρώτη τη μοναχή με τα αραμαϊκά. Τότε, μάλιστα, αρκετοί είχαν θυμηθεί ότι στις 24 Ιουλίου του 2025 είχε σημάνει συναγερμός για την πιθανότητα αναγγελίας κόμματος, σε εκδήλωση με ομιλήτρια την κυρία Καρυστιανού, στα Χανιά.
Εχοντας δίπλα της τον κ. Ασλανίδη και διαψεύδοντας τις σχετικές πληροφορίες, είχε κατηγορηματικά αρνηθεί ότι η δημιουργία πολιτικού φορέα ήταν στις προθέσεις της. Μάλιστα, σε ανάρτησή της εκείνη την ημέρα, επέμενε ότι η μόνη «αποστολή» της ήταν η διεκδίκηση δικαιοσύνης για τα Τέμπη. «Ξεκινήσαμε και εμπνευστήκαμε μια αποστολή που καθοδηγεί το μυαλό μας και αγκαλιάζει την ψυχή μας. Παραμένουμε ενεργοί χάρη στη δύναμη που γεννήθηκε μέσα από τον μεγάλο πόνο, μέσα από μια αναπάντεχη τραγωδία, για την οποία οι κυβερνώντας έκαναν τα πάντα για να μεγαλώνουν τις πληγές που μας προκάλεσαν, κάθε μέρα και πιο πολύ. Ετσι μας οδήγησαν να βρούμε την ισχύ στην ένωσή μας...», έγραφε. Αποδείχθηκε ότι ήταν η πρώτη από μια σειρά διαψεύσεων και παλινωδιών μέχρι την επιβεβαίωση- επίσημα στις 5 Ιανουαρίου με τηλεοπτική της συνέντευξη, ανεπίσημα και εμμέσως με άλλη συνέντευξη στα μέσα του περασμένου Δεκεμβρίου, όταν έλεγε ότι θα έβγαινε μπροστά.
Αυτό που φαίνεται να κοστίζει στην Καρυστιανού περισσότερο και από τις δηλώσεις της, είναι το γεγονός ότι έχει χάσει τη βασική ιδιότητα με την οποία την είχε ταυτίσει η κοινή γνώμη: της προέδρου του Συλλόγου Συγγενών Θυμάτων των Τεμπών.
Τον περασμένο Σεπτέμβριο, όταν ο Πάνος Ρούτσης έκανε απεργία πείνας στο Σύνταγμα, η Μαρία Καρυστιανού ήταν στο πλευρό του. Αλλωστε, το ίδιο αίτημα εκταφής είχε κάνει και εκείνη, όπως και ο τότε αντιπρόεδρος (και νυν πρόεδρος) του Συλλόγου Παύλος Ασλανίδης. Τον Οκτώβριο, όταν η MRB μέτρησε τη δημοφιλία της, βάζοντάς την στο κάδρο των πολιτικών μετρήσεων, οι θετικές γνώμες για τη Μαρία των Τεμπών ήταν στο 50%, ενώ οι «όχι ευνοϊκές» ήταν στο 24,9%. Το 32,2% δήλωνε τότε θα ψήφιζε ή μάλλον θα ψήφιζε ένα κόμμα Καρυστιανού.
Το ποσοστό αυτό ανέβηκε στο 36,5% τον Νοέμβριο, και ταυτόχρονα το 54,6% έκρινε θετικά ή μάλλον θετικά τις ενέργειές της. Ακολουθούν οι αποκαλύψεις Καραχάλιου, σύμφωνα με τις οποίες η Καρυστιανού είχε ανέβει στο «Κύμα» για τη δημιουργία κόμματος. Είχε πει, μάλιστα, ότι το κόμμα ήταν υπό εκκόλαψη αρκετούς μήνες πριν και είχε μιλήσει για τον στενό πυρήνα των συνεργατών και των ανθρώπων που επηρεάζουν άμεσα την Θεσσαλονικιά παιδίατρο, με πρώτη τη μοναχή με τα αραμαϊκά. Τότε, μάλιστα, αρκετοί είχαν θυμηθεί ότι στις 24 Ιουλίου του 2025 είχε σημάνει συναγερμός για την πιθανότητα αναγγελίας κόμματος, σε εκδήλωση με ομιλήτρια την κυρία Καρυστιανού, στα Χανιά.
Εχοντας δίπλα της τον κ. Ασλανίδη και διαψεύδοντας τις σχετικές πληροφορίες, είχε κατηγορηματικά αρνηθεί ότι η δημιουργία πολιτικού φορέα ήταν στις προθέσεις της. Μάλιστα, σε ανάρτησή της εκείνη την ημέρα, επέμενε ότι η μόνη «αποστολή» της ήταν η διεκδίκηση δικαιοσύνης για τα Τέμπη. «Ξεκινήσαμε και εμπνευστήκαμε μια αποστολή που καθοδηγεί το μυαλό μας και αγκαλιάζει την ψυχή μας. Παραμένουμε ενεργοί χάρη στη δύναμη που γεννήθηκε μέσα από τον μεγάλο πόνο, μέσα από μια αναπάντεχη τραγωδία, για την οποία οι κυβερνώντας έκαναν τα πάντα για να μεγαλώνουν τις πληγές που μας προκάλεσαν, κάθε μέρα και πιο πολύ. Ετσι μας οδήγησαν να βρούμε την ισχύ στην ένωσή μας...», έγραφε. Αποδείχθηκε ότι ήταν η πρώτη από μια σειρά διαψεύσεων και παλινωδιών μέχρι την επιβεβαίωση- επίσημα στις 5 Ιανουαρίου με τηλεοπτική της συνέντευξη, ανεπίσημα και εμμέσως με άλλη συνέντευξη στα μέσα του περασμένου Δεκεμβρίου, όταν έλεγε ότι θα έβγαινε μπροστά.
Πάνος Ρούτσης, Μαρία Καρυστιανού
Η φημολογία για τη δημιουργία πολιτικού φορέα από την Καρυστιανού ξεκίνησε ουσιαστικά λίγο καιρό μετά τις μεγάλες διαδηλώσεις για τα Τέμπη στη δεύτερη επέτειο του δυστυχήματος με τους 57 νεκρούς. Αυτών των συγκεντρώσεων είχε προηγηθεί η ομιλία της στο ευρωκοινοβούλιο (τον Φεβρουάριο του 2024), που ουσιαστικά «σύστησε» την μητέρα της Μάρθης Ψαροπούλου που χάθηκε στα 19 της χρόνια στα Τέμπη, στην κοινή γνώμη, αλλά και η μεγάλη συναυλία στο Καλλιμάρμαρο τον Οκτώβριο του ίδιου χρόνου. Τότε, είχε εκδηλωθεί και η πρώτη δημόσια αντιπαράθεση μεταξύ συγγενών, με τον Νίκο Πλακιά να τη διατυπώνει, εκφράζοντας την αντίθεσή του στα εισιτήρια στο όνομα των θυμάτων, δηλαδή και των δικών του παιδιών.
Η δημοφιλία και η αναγνωρισιμότητα της Καρυστιανού κάλπαζε και εκτοξεύτηκε την περίοδο των μεγάλων συγκεντρώσεων για τη δεύτερη επέτειο της τραγωδίας. Το ηχητικό ντοκουμέντο που ήρθε στη δημοσιότητα λίγες μέρες πριν από την επέτειο με την τραγική έκκληση «δεν έχω οξυγόνο», έγινε σύνθημα, έγινε αίτημα και η Μαρία των Τεμπών γινόταν μέρα με την ημέρα περισσότερο πολιτικός, παράλληλα με την ιδιότητα της προέδρου του Συλλόγου Συγγενών Θυμάτων. Εκείνος που ασκούσε κριτική και επέμενε στο βασικό ζητούμενο, την αναζήτηση, δηλαδή, της αλήθειας και την απόδοση των ευθυνών όπου δει, ήταν πάντα ο Νίκος Πλακιάς.
Ο πατέρας και θείος τριών θυμάτων ερευνούσε, αναζητούσε ντοκουμέντα και απαντήσεις, που μεθοδικά με την καθοδήγηση του Λαρισαίου δικηγόρου του, Λεωνίδα Κουμπούρα, προστίθενταν στο παζλ και συνέθεταν την εικόνα της τραγωδίας. Παράλληλα, μια ακόμη οικογένεια, αυτή του μηχανοδηγού της εμπορικής αμαξοστοιχίας Δημήτρη Μασσαλή, έκανε τη δική της έρευνα που οδηγούσε τους εμπειρογνώμονες στο Κουλούρι Ημαθίας για να αποδειχθεί ότι παράνομο φορτίο στο τρένο δεν υπήρχε. Η Μαρία Καρυστιανού, πάντως, ακόμη και σήμερα, εξακολουθεί να υποστηρίζει ότι το μοιραίο βράδυ απομακρύνθηκε βαγονέττο με παράνομο φορτίο, εξαιτίας του οποίου κάηκαν οι επιβάτες του intercity. Σ' αυτή την περίπτωση, όμως, οι πρώτοι που θα είχαν απανθρακωθεί θα ήταν οι μηχανοδηγοί του εμπορικού Σπύρος Βούλγαρης και Δημήτρης Μασσαλής: Οι οικογένειές τους πήραν τις σορούς ακέραιες και άκαυτες.
Το σενάριο του παράνομου φορτίου από τον πρώτο καιρό κιόλας, μετά την πολύνεκρη τραγωδία, προκάλεσε διαίρεση. Στην πρώτη συγκέντρωση συγγενών στη Λάρισα, ο πατέρας της Μάρθης και πρώην σύζυγος της Μαρίας Καρυστιανού, Αντώνης Ψαρόπουλος, είχε ζητήσει την αποχώρηση από την αίθουσα των δύο οικογενειών, λόγω «αντικρουόμενων συμφερόντων», έκφραση που θα μείνει πάντα χαραγμένη στο μυαλό της μητέρας του Δημήτρη Μασσαλή, Σταυρούλας Καρύδη.
Οταν η Καρυστιανού, τον περασμένο Δεκέμβριο, άρχισε να μιλάει για την αναγκαιότητα ενός νέου πολιτικού εγχειρήματος, οι πρώτοι που αντέδρασαν ήταν οι άλλοι συγγενείς θυμάτων και εντονότερα εκείνοι που βρίσκονταν πλάι της σε όλο το προηγούμενο διάστημα. Απαίτησαν την παραίτησή της, τονίζοντας ότι δεν θα γίνονταν όχημα για την εξυπηρέτηση των προσωπικών της φιλοδοξιών. Η παραίτηση άργησε περίπου έναν μήνα και ήρθε αφού προηγουμένως είχε ανακοινώσει επίσημα την πρόθεσή της για το κόμμα. Μάλιστα, δεν πήγε καν να ψηφίσει για τη διαδοχή της. Ο νέος πρόεδρος του Συλλόγου πάντως, ο κ.Παύλος Ασλανίδης, που ανέλαβε καθήκοντα στις αρχές του περασμένου μήνα, μιλώντας στο ΘΕΜΑ είχε σημειώσει ότι η Καρυστιανού τούς είχε παραπλανήσει επιμένοντας ότι δεν θα έκανε κόμμα, ενώ εκτίμησε ότι με τη στάση της έκανε ζημιά στην υπόθεση των Τεμπών.
«Ερχονται πολλοί, ειδικά φοιτητές και μου λένε πόσο απογοητευμένοι είναι, που όλο αυτό εξελίχθηκε τελικά σε ένα κόμμα από την Καρυστιανού. Τους λέω είναι μόνη της σε αυτό, όλοι εμείς οι υπόλοιποι ασχολούμαστε μόνο με τη δικαίωση των παιδιών μας».
Η φημολογία για τη δημιουργία πολιτικού φορέα από την Καρυστιανού ξεκίνησε ουσιαστικά λίγο καιρό μετά τις μεγάλες διαδηλώσεις για τα Τέμπη στη δεύτερη επέτειο του δυστυχήματος με τους 57 νεκρούς. Αυτών των συγκεντρώσεων είχε προηγηθεί η ομιλία της στο ευρωκοινοβούλιο (τον Φεβρουάριο του 2024), που ουσιαστικά «σύστησε» την μητέρα της Μάρθης Ψαροπούλου που χάθηκε στα 19 της χρόνια στα Τέμπη, στην κοινή γνώμη, αλλά και η μεγάλη συναυλία στο Καλλιμάρμαρο τον Οκτώβριο του ίδιου χρόνου. Τότε, είχε εκδηλωθεί και η πρώτη δημόσια αντιπαράθεση μεταξύ συγγενών, με τον Νίκο Πλακιά να τη διατυπώνει, εκφράζοντας την αντίθεσή του στα εισιτήρια στο όνομα των θυμάτων, δηλαδή και των δικών του παιδιών.
Η δημοφιλία και η αναγνωρισιμότητα της Καρυστιανού κάλπαζε και εκτοξεύτηκε την περίοδο των μεγάλων συγκεντρώσεων για τη δεύτερη επέτειο της τραγωδίας. Το ηχητικό ντοκουμέντο που ήρθε στη δημοσιότητα λίγες μέρες πριν από την επέτειο με την τραγική έκκληση «δεν έχω οξυγόνο», έγινε σύνθημα, έγινε αίτημα και η Μαρία των Τεμπών γινόταν μέρα με την ημέρα περισσότερο πολιτικός, παράλληλα με την ιδιότητα της προέδρου του Συλλόγου Συγγενών Θυμάτων. Εκείνος που ασκούσε κριτική και επέμενε στο βασικό ζητούμενο, την αναζήτηση, δηλαδή, της αλήθειας και την απόδοση των ευθυνών όπου δει, ήταν πάντα ο Νίκος Πλακιάς.
Ο πατέρας και θείος τριών θυμάτων ερευνούσε, αναζητούσε ντοκουμέντα και απαντήσεις, που μεθοδικά με την καθοδήγηση του Λαρισαίου δικηγόρου του, Λεωνίδα Κουμπούρα, προστίθενταν στο παζλ και συνέθεταν την εικόνα της τραγωδίας. Παράλληλα, μια ακόμη οικογένεια, αυτή του μηχανοδηγού της εμπορικής αμαξοστοιχίας Δημήτρη Μασσαλή, έκανε τη δική της έρευνα που οδηγούσε τους εμπειρογνώμονες στο Κουλούρι Ημαθίας για να αποδειχθεί ότι παράνομο φορτίο στο τρένο δεν υπήρχε. Η Μαρία Καρυστιανού, πάντως, ακόμη και σήμερα, εξακολουθεί να υποστηρίζει ότι το μοιραίο βράδυ απομακρύνθηκε βαγονέττο με παράνομο φορτίο, εξαιτίας του οποίου κάηκαν οι επιβάτες του intercity. Σ' αυτή την περίπτωση, όμως, οι πρώτοι που θα είχαν απανθρακωθεί θα ήταν οι μηχανοδηγοί του εμπορικού Σπύρος Βούλγαρης και Δημήτρης Μασσαλής: Οι οικογένειές τους πήραν τις σορούς ακέραιες και άκαυτες.
Το σενάριο του παράνομου φορτίου από τον πρώτο καιρό κιόλας, μετά την πολύνεκρη τραγωδία, προκάλεσε διαίρεση. Στην πρώτη συγκέντρωση συγγενών στη Λάρισα, ο πατέρας της Μάρθης και πρώην σύζυγος της Μαρίας Καρυστιανού, Αντώνης Ψαρόπουλος, είχε ζητήσει την αποχώρηση από την αίθουσα των δύο οικογενειών, λόγω «αντικρουόμενων συμφερόντων», έκφραση που θα μείνει πάντα χαραγμένη στο μυαλό της μητέρας του Δημήτρη Μασσαλή, Σταυρούλας Καρύδη.
Οταν η Καρυστιανού, τον περασμένο Δεκέμβριο, άρχισε να μιλάει για την αναγκαιότητα ενός νέου πολιτικού εγχειρήματος, οι πρώτοι που αντέδρασαν ήταν οι άλλοι συγγενείς θυμάτων και εντονότερα εκείνοι που βρίσκονταν πλάι της σε όλο το προηγούμενο διάστημα. Απαίτησαν την παραίτησή της, τονίζοντας ότι δεν θα γίνονταν όχημα για την εξυπηρέτηση των προσωπικών της φιλοδοξιών. Η παραίτηση άργησε περίπου έναν μήνα και ήρθε αφού προηγουμένως είχε ανακοινώσει επίσημα την πρόθεσή της για το κόμμα. Μάλιστα, δεν πήγε καν να ψηφίσει για τη διαδοχή της. Ο νέος πρόεδρος του Συλλόγου πάντως, ο κ.Παύλος Ασλανίδης, που ανέλαβε καθήκοντα στις αρχές του περασμένου μήνα, μιλώντας στο ΘΕΜΑ είχε σημειώσει ότι η Καρυστιανού τούς είχε παραπλανήσει επιμένοντας ότι δεν θα έκανε κόμμα, ενώ εκτίμησε ότι με τη στάση της έκανε ζημιά στην υπόθεση των Τεμπών.
«Ερχονται πολλοί, ειδικά φοιτητές και μου λένε πόσο απογοητευμένοι είναι, που όλο αυτό εξελίχθηκε τελικά σε ένα κόμμα από την Καρυστιανού. Τους λέω είναι μόνη της σε αυτό, όλοι εμείς οι υπόλοιποι ασχολούμαστε μόνο με τη δικαίωση των παιδιών μας».
Νικός Πλακιάς
Ξεκάθαρος όμως, απέναντι στη Μαρία των Τεμπών, είναι και ο Νίκος Πλακιάς. Όπως έχει πει στο ΘΕΜΑ, γνώριζαν ότι θα πολιτευτεί, από τις εμφανίσεις της με ευρωβουλευτές, από τη δικηγόρο της, τη Μαρία Γρατσία που είχε πολιτευτεί με τη Νίκη, από τη σταδιακή της απομάκρυνση από τους άλλους συγγενείς και τον σύλλογο. Για τον Πλακιά, το σκεπτικό της Καρυστιανού δεν είναι ούτε για καριέρα, ούτε για οικονομικά, αλλά για να βάλει κάποιους φυλακή. Τον ενόχλησε η συγκυρία, λίγο πριν τη συμπλήρωση των τριών ετών, λίγο πριν από την έναρξη της δίκης. Το περασμένο Σάββατο, τρεις εβδομάδες πριν αρχίσει στη Λάρισα η δίκη για τα Τέμπη, στην πλατεία Συντάγματος έγινε μια μεγάλη συγκέντρωση. Η εκτίμηση της αστυνομίας είναι ότι περίπου 50.000 άνθρωποι έδωσαν το παρών.
Μεταξύ των συγκεντρωθέντων ήταν η Καρυστιανού που όπως είπε είχε έτοιμη ομιλία, αλλά τελικά δεν μίλησε γιατί κατάλαβε ότι ο κατάλογος των ομιλητών δεν περιελάμβανε το όνομά της. Στην εξέδρα, πάντως, για πρώτη φορά μετά από τρία χρόνια, ανέβηκε η κυρία Σταυρούλα Καρύδη. «Όλοι είχαμε την απαίτηση να γυρίσουν τα παιδιά μας, και οι γονείς των επιβατών και οι γονείς των εργαζόμενων», είπε και στην τελική ευθεία για τη δίκη, πρόσθεσε: «Είμαστε όλοι οι γονείς μαζί». Περίπου εκείνη τη στιγμή, μετά τη στιγμή έντασης με τον Πάνο Ρούτσι που αποτυπώθηκε από τον φωτογραφικό φακό, η κυρία Καρυστιανού αποχωρούσε, δεν ήταν πια μαζί με τους υπόλοιπους.
Ξεκάθαρος όμως, απέναντι στη Μαρία των Τεμπών, είναι και ο Νίκος Πλακιάς. Όπως έχει πει στο ΘΕΜΑ, γνώριζαν ότι θα πολιτευτεί, από τις εμφανίσεις της με ευρωβουλευτές, από τη δικηγόρο της, τη Μαρία Γρατσία που είχε πολιτευτεί με τη Νίκη, από τη σταδιακή της απομάκρυνση από τους άλλους συγγενείς και τον σύλλογο. Για τον Πλακιά, το σκεπτικό της Καρυστιανού δεν είναι ούτε για καριέρα, ούτε για οικονομικά, αλλά για να βάλει κάποιους φυλακή. Τον ενόχλησε η συγκυρία, λίγο πριν τη συμπλήρωση των τριών ετών, λίγο πριν από την έναρξη της δίκης. Το περασμένο Σάββατο, τρεις εβδομάδες πριν αρχίσει στη Λάρισα η δίκη για τα Τέμπη, στην πλατεία Συντάγματος έγινε μια μεγάλη συγκέντρωση. Η εκτίμηση της αστυνομίας είναι ότι περίπου 50.000 άνθρωποι έδωσαν το παρών.
Μεταξύ των συγκεντρωθέντων ήταν η Καρυστιανού που όπως είπε είχε έτοιμη ομιλία, αλλά τελικά δεν μίλησε γιατί κατάλαβε ότι ο κατάλογος των ομιλητών δεν περιελάμβανε το όνομά της. Στην εξέδρα, πάντως, για πρώτη φορά μετά από τρία χρόνια, ανέβηκε η κυρία Σταυρούλα Καρύδη. «Όλοι είχαμε την απαίτηση να γυρίσουν τα παιδιά μας, και οι γονείς των επιβατών και οι γονείς των εργαζόμενων», είπε και στην τελική ευθεία για τη δίκη, πρόσθεσε: «Είμαστε όλοι οι γονείς μαζί». Περίπου εκείνη τη στιγμή, μετά τη στιγμή έντασης με τον Πάνο Ρούτσι που αποτυπώθηκε από τον φωτογραφικό φακό, η κυρία Καρυστιανού αποχωρούσε, δεν ήταν πια μαζί με τους υπόλοιπους.
Ματίνα Ηρειώτου
ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ