Ένα πέπλο αγωνίας και προβληματισμού έχει σκεπάσει τα περισσότερα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία, καθώς οι πυκνές επαφές τους με την εκλογική τους βάση τις ημέρες του Πάσχα μόνο αναζωογονητικές δεν αποδείχθηκαν. Απεναντίας, σε πόλεις, χωριά και κωμοπόλεις στελέχη και βουλευτές της Κουμουνδούρου είδαν το «πρόβλημά τους να διογκώνεται», αφού το ερώτημα πότε «έρχεται το κόμμα Τσίπρα;» υπήρξε διαρκώς επαναλαμβανόμενο, ακόμη και αν παραμένει αναπάντητο.
Την ίδια στιγμή, δεν είναι μόνο οι συνθήκες κοινωνικής πίεσης που διαμορφώνονται γύρω από την επιστροφή του πρώην Πρωθυπουργού, Αλέξη Τσίπρα, αλλά και το έδαφος που κερδίζει καθημερινά το ΠΑΣΟΚ, αφού η Χαριλάου Τρικούπη ανακτά λόγω … παρουσίας, προβάδισμα ως αξιωματική αντιπολίτευση στο συλλογικό ασυνείδητο. Ήδη, το πινκ πονκ ανάμεσα στον Πρωθυπουργό, Κυριάκο Μητσοτάκη και τον Πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, Νίκο Ανδρουλάκη στην προ ημερήσιας συζήτηση στη Βουλή για το Κράτος Δικαίου «κατέδειξε ένα νέο δίδυμο, στο οποίο μπορεί να μην χωράει στο μέλλον ο Αλέξης Τσίπρας», όπως παρατήρησαν στο «ΘΕΜΑ» έμπειρα στελέχη του χώρου, που διαμηνύουν προς πάσα κατεύθυνση ότι «έχουν εξαντληθεί τα όρια της αναμονής» τους απέναντι στις προθέσεις του άλλοτε ηγέτη τους. «Το ΠΑΣΟΚ με το συνέδριό του ισχυροποιήθηκε περισσότερο και καταξιώνεται στην συνείδηση των πολιτών ως το αντίπαλο δέος. Έτσι, στο τέλος δεν θα έχουμε ζωτικό χώρο» επισήμαναν τα ίδια στελέχη, παρακολουθώντας και την εκλογική εξαέρωση της Αριστεράς, στις πρόσφατες εκλογές της Ουγγαρίας.
Ταυτόχρονα, κορυφαίος παράγοντας της Κουμουνδούρου δεν παραγνωρίζει την συντονισμένη επιχείρηση διεύρυνσης του ΠΑΣΟΚ, το οποίο το τελευταίο διάστημα έχει ανοίξει διάπλατα τις πύλες του σε στελέχη του ευρύτερου χώρου και ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ, η Νέα Αριστερά και εμβληματικά πρόσωπα του άλλοτε κραταιού ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ βρέθηκαν «εξορισμένα» στον εξώστη του θεάτρου «Παλλάς», περνώντας έκτοτε τη βάσανο της εξασφάλισης του πολυπόθητου πολιτικού εισιτηρίου για το νέο πολιτικό εγχείρημα του πρώην Πρωθυπουργού.
Παράλληλα, ωστόσο, «αντί να γυρίσει πανηγυρικά και ηγετικά, να φέρει την ελπίδα και μαζί μια εναλλακτική, κυβερνητική πρόταση, εκείνος ασχολείται μόνο με το ποιον δε θέλει» στο νέο κόμμα, όπως περιγράφει έτερο στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ, το οποίο δεν κρύβει το φόβο του αναφορικά με την εκλογική επίδοση του «κόμματος Τσίπρα», σε περίπτωση που αυτό αργήσει ακόμη περισσότερο να ιδρυθεί. Όταν, μάλιστα, η καθυστέρηση στην ανακοίνωση του κόμματος και μαζί το κυβερνητικό σχέδιο του νέου φορέα στερεί από παλιά και νεότερα στελέχη του άλλοτε ενιαίου ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ το χρόνο να προετοιμαστούν εκλογικά, με τις κάλπες του 2027 να αρχίζουν να διακρίνονται στον πολιτικό ορίζοντα. Στην κατεύθυνση αυτή, η παρατεταμένη αναμονή μας «στερεί τη δυνατότητα να ενισχύουμε με πιο δυναμικό τρόπο τις σχέσεις με την κοινωνία» εξηγεί στο «ΘΕΜΑ» εν ενεργεία βουλευτής της Κουμουνδούρου, εκτιμώντας ότι οι καθυστερήσεις, προγραμματικές και οργανωτικές, επιτρέπουν την «άλωση» του παραδοσιακού ακροατηρίου του χώρου και από μικρότερα κόμματα, όπως η Πλεύση Ελευθερίας της Ζωής Κωνσταντοπούλου, αλλά και η Ελληνική Λύση του Κυριάκου Βελόπουλου.
Φωτιά στις γέφυρες
Στο εκρηκτικό αυτό εσωκομματικό κλίμα ήρθε να αθροιστεί και η αποστροφή του πρώην Πρωθυπουργού, Αλέξη Τσίπρα πως «τις τράπεζες έπρεπε να τις κλείσουμε εμείς, την επόμενη ημέρα των εκλογών. Και όχι να αφήσουμε να μας εκβιάζουν μέσα από τη διαρροή των καταθέσεων», στην πρώτη του συνέντευξη μετά την παραίτησή του από την Προεδρία του κόμματος, στον τηλεοπτικό σταθμό ΑΝΤ1. Ακόμη και στελέχη της επιρροής του πρώην πρωθυπουργού δήλωναν «εμβρόντητα» τις πρώτες ώρες μετά την συνέντευξή του, καθώς η «ριζοσπαστική ατζέντα» του περί τραπεζών ερχόταν σε ευθεία αντίθεση με το… rebranding προς το Κέντρο, αλλά πρωτίστως σε ρήξη με το σημερινό ΠΑΣΟΚ. Στο παρασκήνιο, αρκετοί βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ καλοέβλεπαν μια κοινοβουλευτική συμπαράταξη με τη Χαριλάου Τρικούπη, αφήνοντας ανοιχτή και την προοπτική της μετεκλογικής συνεργασίας, όσο ο Αλέξης Τσίπρας εμφανιζόταν αποστασιοποιημένος από την ενεργό πολιτική δράση, με την αποστροφή του για τις τράπεζες να μειώνει τα περιθώρια συνεννόησης σε μια μίνιμουμ προγραμματική βάση, όπως εκτιμούν. Δεν είναι τυχαίο πως στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ αδυνατούν να κατανοήσουν την συγκεκριμένη στροφή, αφού «από την μια επιχειρεί άνοιγμα στο Κέντρο με πρόσωπα, όπως ο Γιώργος Χουλιαράκης να τον πλαισιώνουν, και από την άλλη υιοθετεί έναν αντισυστημικό λόγο που απομακρύνει τα κεντρώα κοινά», όπως σημειώνουν.
Υπό αυτήν την οπτική, ακόμη και η επιλογή του προσώπου του Σωκράτη Φάμελλου στην ηγεσία του σημερινού ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ είναι μια από τις επιλογές με «σφραγίδα Τσίπρα» που μετρούν πρώην και νυν σύντροφοί του, ακόμη και αν ο σημερινός επικεφαλής της Κουμουνδούρου έχει έρθει ουκ ολίγες φορές σε αμήχανη θέση, ερωτηθείς για τα επόμενα βήματα του προκατόχου του και πρώην Πρωθυπουργού, χωρίς να διαθέτει την παραμικρή βεβαιότητα ότι αυτά τον εμπεριέχουν και τώρα και στο μέλλον.