Σάκης Μουμτζής
Αναφέρομαι στην κάθοδο της Μαρίας Καρυστιανού στην πολιτική. Την επιτυχία από την αποτυχία τη χωρίζει ένας πήχης. Όσο πιο ψηλά μπαίνει τόσο αυξάνονται οι πιθανότητες αποτυχίας, αλλά σε αυτή την περίπτωση, η επιτυχία θα έχει τα χαρακτηριστικά του θριάμβου. Αυτό ακριβώς συνέβη με το κόμμα της Μ. Καρυστιανού.
Από τη στιγμή που συγκέντρωσε σε μια μέρα, την ίδια ώρα, εκατομμύρια πολίτες σε όλη την Ελλάδα, ήταν επόμενο η κάθοδος της στην πολιτική να συνοδευόταν από υψηλές προσδοκίες. Δε θα ίδρυε ακόμη ένα κόμμα, αλλά θα ίδρυε το κόμμα που θα άλλαζε όλον τον πολιτικό χάρτη της Ελλάδας, απειλώντας μάλιστα με πτώση την κυβέρνηση Μητσοτάκη.
Το τι πήγε τόσο στραβά και η προσπάθειά της απέτυχε, έχει αναλυθεί από πολλούς έγκριτους σχολιαστές. Όμως να επαναλάβω πως η αποτυχία της είναι άμεσα συνδεδεμένη με τους υψηλούς στόχους που έθεσε όχι τόσο η ίδια όσο οι συνθήκες που την έσπρωξαν στην πολιτική. Τι θέλω να πω; Ότι αν τελικά λάβει στις εκλογές ένα 5% θα είναι αποτυχία, την ίδια στιγμή που για άλλα κόμματα αυτό το ποσοστό θα είναι θρίαμβος.
Και όλος αυτός ο κόσμος που την πίστεψε τι θα κάνει; Πού θα πάει; Υπάρχουν ήδη κόμματα που θα τον εκφράσουν. Άλλωστε η «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» στις πρώτες δημοσκοπήσεις φαινόταν πως είχε εισροές σχεδόν από όλους τους πολιτικούς χώρους. Κάποιοι από τους απογοητευμένους θα επιστρέψουν στα κόμματά τους, άλλοι θα περιμένουν να δουν τι θα κάνουν και οι υπόλοιποι θα παραμείνουν δίπλα στη Μ. Καρυστιανού.
Το κρίσιμο ερώτημα είναι: αυτοί που στήριξαν παρασκηνιακά το εγχείρημά της και τώρα αποσύρονται, θα στηρίξουν κάποιο άλλο ανάλογο εγχείρημα ή θα πουν στον επόμενο «ό,τι ήταν να δώσουμε, το δώσαμε;» Να μην ξεχνάμε πως όλοι αυτοί οι σχεδιασμοί έχουν ως στόχο τη Νέα Δημοκρατία του Μητσοτάκη. Αυτή είναι η μεγάλη εικόνα. Έπαιξαν διάφορα χαρτιά που δεν τους βγήκαν, αλλά η αγωνία τους να ελέγξουν τις εξελίξεις της επόμενης μέρας παραμένει.
Σκοπός όλων αυτών των παράκεντρων της εξουσίας δεν είναι να εμφανιστεί ακόμη ένα κόμμα. Σκοπός τους είναι να εμφανιστεί ένα κόμμα που θα κάνει καθοριστικής σημασίας ζημία στη Νέα Δημοκρατία του Μητσοτάκη. Τονίζω το όνομα του πρωθυπουργού, καθώς αυτός είναι ο στόχος τους, εξ ου και τα σενάρια που κυκλοφορούσαν για εν κινήσει αντικατάστασή του. Δεν τους ενοχλεί η Νέα Δημοκρατία. Με άλλον αρχηγό μια χαρά θα τα βρουν μαζί του.
Για να επανέλθω στη Μ. Καρυστιανού. Ήταν το βαρύ χαρτί αυτών των παράκεντρων εξουσίας που βρίσκονται στην Ελλάδα, αλλά και κάποιων άλλων εξωχώριων κέντρων. Η δήλωση της στενής συνεργάτιδας της, της Μαρίας Γρατσία, πως ευθύς ως αποχώρησε ο Θανάσης Αυγερινός χάθηκε η διαδικτυακή υποστήριξη προς το κόμμα τους, θα έπρεπε να μας προβληματίσει. Άραγε τι να υπονοούσε;
Τι να περιμένουμε από εδώ και μπρος; Με δεδομένο πως οι εκλογές θα διεξαχθούν προχωρημένη άνοιξη, ένα είναι σίγουρο: η αναμονή σκοτώνει!
liberal.gr