Γιάννης Σιδέρης
Τη «σοβαρή ανησυχία» τους για την ασφάλεια των εξωτερικών συνόρων της ΕΕ εκφράζουν 22 Ευρωπαίοι ηγέτες, με κοινή επιστολή τους στην πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάινεν, τον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Αντόνιο Κόστα, και τον πρωθυπουργό της Ιρλανδίας Μίχολ Μάρτιν (η χώρα του έχει την προεδρία της ΕΕ).
Οι 22 υποστηρίζουν πως όσα συνέβησαν στη Θέουτα αποδεικνύουν πως η Ευρώπη πρέπει να ενισχύει την αποτροπή και τον συντονισμό απέναντι στις μαζικές ανεξέλεγκτες διελεύσεις. Παράλληλα στρέφονται κατά της πολιτικής της κυβέρνησης του Ισπανού Πρωθυπουργού Σάντσεθ, ο οποίος προσφάτως νομιμοποίησε περί το 1,2 εκ. παράνομους μετανάστες που δεν είχαν νόμιμα έγγραφα.
Θεωρούν, και δικαίως, ότι τέτοιου μεγέθους νομιμοποιήσεις μπορούν να λειτουργήσουν ως πομποί έλξης, δημιουργώντας την εντύπωση ότι η παράνομη είσοδος σε ένα κράτος της ΕΕ μπορεί τελικά να οδηγήσει σε νομιμοποίηση.
Ως άμεσο αποτέλεσμα της επιστολής, την οποία υπογράφουν μεταξύ άλλων ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ο Γερμανός Καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς και η Ιταλίδα πρωθυπουργός Τζόρτζια Μελόνι, θα είναι η αυριανή τηλεδιάσκεψη των υπουργών Εσωτερικών.
Υπέρ της τάχθηκε και ο Ισπανός Πρωθυπουργός, προκειμένου να δικαιολογηθεί, καθώς με επιθετική απάντησή του στους Ευρωπαίους ομολόγους του, ζήτησε και τα ρέστα. Ισχυρίστηκε ότι αντί να εκφράσουν αλληλεγγύη προς την Ισπανία, επέλεξαν να της επιτεθούν φτάνοντας σε σημείο να επιβάλουν ακόμη και προσωρινή αναστολή της συμμετοχής της στη συνθήκη Σένγκεν.
Παράλληλα, ο… ανθρωπιστής Σάντσεθ υποστήριξε ότι οι προτάσεις αποκλεισμού της χώρας του από τη Σένγκεν είναι αντίθετες στο ευρωπαϊκό και ανθρωπιστικό δίκαιο όσο και στις αρχές της κοινοτικής αλληλεγγύης! Επιλεκτικός στόχος του η Ιταλίδα πρωθυπουργός Μελόνι, καθώς ακύρωσε προσωρινά τη συνθήκη Σένγκεν όσον αφορά την Ισπανία.
Τόσο ο Σάντσεθ όσο και η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν υποστήριξαν ότι όλοι οι μετανάστες επέστρεψαν στο Μαρόκο, παρότι ο τοπικός κυβερνήτης της Θέουτα Χουάν Χεσούς Βίβας δήλωσε ότι παραμένουν αρκετοί στην πόλη.
Η μαζική νομιμοποίηση ήταν το ακριβοθώρητο δέλεαρ που θα παρακινούσε τη μαζική είσοδο. Και δεν είναι όλοι οι εισβολείς αυτό που λέμε «απελπισμένοι» άνθρωποι. Μεταξύ τους υπάρχουν και οι όντως απελπισμένοι που προέρχονται από την κόλαση της ζώνης του Σαχέλ.
Όμως, οι περισσότεροι ήταν νεαροί Μαροκινοί που δεν εντάσσονται στη χορεία των «απελπισμένων». Κίνητρό τους είναι απλώς μια ζωή με περισσότερες απολαύσεις και η απόχτηση της ιδιότητας του Ευρωπαίου Πολίτη.
Το γεγονός ωστόσο της χρονικής σύμπτωσης δικαιολογεί και την εξήγηση της «υβριδικής επίθεσης», αντίστοιχης εκείνης στον Έβρο τον Φεβρουάριο του 2020. Δημοσιεύτηκαν πληροφορίες ότι οι Μαροκινοί συνοριοφύλακες είχαν εξαφανιστεί τις επίμαχες ημέρες της εισβολής. Και αυτό ερμηνεύτηκε ως απάντηση του Μαρόκου στην επίσκεψη που πραγματοποίησε ο Σάντσεθ τον Ιούλιο στην Αλγερία.
Μαρόκο και Αλγερία έχουν τριβές για την αμφισβητούμενη Δυτική Σαχάρα, όπου το Μαρόκο εποφθαλμιά την ένταξή της στην επικράτειά του ενώ ο ΟΗΕ και το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης δεν του αναγνωρίζουν κυριαρχία. Αντιθέτως, η Αλγερία στηρίζει το αντάρτικο Μέτωπο «Πολισάριο» που μάχεται για το δικαίωμα της αυτονομίας του λαού των «Σαχραουί», και την ανεξαρτησία της περιοχής.
Η ελληνική κυβέρνηση θα προσέλθει στην τηλεδιάσκεψη δια του υπουργού Μετανάστευσης Θάνου Πλεύρη και θα υποστηρίξει την εφαρμογή αυστηρότερης μεταναστευτικής πολιτικής, ισχυρότερη φύλαξη των εξωτερικών συνόρων και να μπει τέλος στις πολιτικές που αποτελούν «κράχτη» για την παράνομη μετανάστευση.
Ωστόσο, ας κρατήσουμε μικρό καλάθι. Μια αργοκίνητη ΕΕ δεν μπορεί να προσφέρει λύση σε «κράτη συνόρων» όπως η Ελλάδα. Σε κράτη που είναι ευάλωτα στη διαπερατότητα, και που όταν εφαρμόζουν αυστηρές πολιτικές αποτροπής δέχονται «ανθρωπιστικές» επικρίσεις από τους «ευαίσθητους» Κεντροευρωπαίους και από τις Οργανώσεις των επαγγελματιών αλληλέγγυων του χρυσοφόρου και με κοινοτικά κονδύλια «ανθρωπισμού».
Μια ΕΕ που μελετούσε και διαπραγματευόταν επί 6 ολόκληρα χρόνια το «Σύμφωνο για τη Μετανάστευση» τεκούσα μυν στο τέλος, δεν μπορεί να προσφέρει πολλά. Είναι ενδεικτικό και τραγελαφικό συνάμα, όταν με αφορμή τη Θέουτα η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν (εκλεγείσα από το 2019), δήλωσε ότι «τα δίκτυα διακινητών πρέπει να εξαρθρωθούν». Τώρα το σκέφθηκε η επί 7ετία Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής;
Σε κάθε περίπτωση η κάθε χώρα πρέπει να αναλάβει το πρόβλημα μόνη της ασχέτως τι θα αποφασίσει η υπνώττουσα και αντιπαραγωγική γραφειοκρατία των Βρυξελλών. Η σοσιαλδημοκρατική Δανία π.χ. δεν περίμενε κανένα «ΟΚ» από τους ανεύθυνους «ευαίσθητους» των Βρυξελλών.
liberal.gr