Αυτό επανέλαβε ο Νίκος Πλακιάς σε συνέντευξή του στον ραδιοφωνικό σταθμό Politica 89.8. Δε χρειάζεται πολύ ψάξιμο ποιους δε βόλευε εκείνο το βίντεο. Όλους αυτούς που επινόησαν την απάτη του ξυλόλιου και της συγκάλυψης.
Γιατί επανέρχομαι σε ένα θέμα που έχει κριθεί; Ούτε οι ίδιοι πια δεν ασχολούνται. Δεν προσέρχονται καν στο δικαστήριο. Έσκουζαν γιατί θεωρούσαν τις 450 θέσεις της δικαστικής αίθουσας λίγες, τώρα δεν βρίσκονται εκεί μέσα ούτε τριάντα άτομα.
Όμως αυτή η πρωτοφανής σε έκταση και μεθόδευση απάτη λίγο έλειψε να γκρεμίσει μια κυβέρνηση. Δεν θα πρέπει να ξεχνάμε πως αυτός ακριβώς ήταν ο στόχος των ημεδαπών και αλλοδαπών κέντρων τα οποία ανακίνησαν την τραγωδία των Τεμπών από τα μέσα του 2024. Η κλιμάκωση αυτής της απόπειρας κορυφώθηκε με τις πρωτοφανείς σε όγκο συγκεντρώσεις την ίδια ώρα σε ολόκληρη την Ελλάδα. Επαγγελματική η οργάνωση, πολλά τα λεφτά. Κάποιοι αριστεροί εγκέφαλοι έφτασαν στο σημείο να παρομοιάσουν την κατάσταση εκείνης της ημέρας του Φεβρουαρίου του 2025 με την πλατεία Ταχρίρ του Καϊρου. Ομολογημένες οι προθέσεις δεν κρυβόντουσαν.
Σήμερα, κοιτάζοντας προς τα πίσω εξηγούνται πάρα πολλά. Έχει τη δική της σημασία η ξαφνική εμφάνιση όλων αυτών των απίθανων πραγματογνωμόνων - κάτι σαν τους ολιστικούς γιατρούς - με ειδικότητα τον συλλογικό υπνωτισμό της κοινωνίας μας. Τυγχάνοντας πρωτοφανούς προβολής το πέτυχαν. Τα πάντα υπάκουαν σε ένα πολιτικό σχεδιασμό, ο οποίος λίγο έλειψε να φέρει το ποθητό για αυτούς αποτέλεσμα.
Η υπόθεση άρχισε να ανατρέπεται - όπως θα θυμάται ο αναγνώστης - με την εμφάνιση των βίντεο Καπερνάρου, των οποίων τη γνησιότητα όλο το σύστημα του ξυλολίου επιχείρησε να αμφισβητήσει. Ως γνωστόν σε αυτά τα βίντεο φαινόταν πως η εμπορική αμαξοστοιχία δεν έφερε κανένα φορτίο. Εδώ ακριβώς κρίθηκε η υπόθεση. Και για αυτόν τον λόγο οι ίδιοι άνθρωποι δεν ήθελαν να εμφανιστούν τα βίντεο της Λεπτοκαρυάς. Ξεσκέπαζαν την απάτη τους.
Τώρα, και με δεδομένη την κατάληξη του πολιτικού εγχειρήματος της Μαρίας Καρυστιανού, ίσως να μας φαίνονται αστεία όλα αυτά, καθώς πλέον τα προσλαμβάνουμε ως μια μεγαλειώδη απόπειρα εξαπάτησης μιας ολόκληρης κοινωνίας. Όμως τότε, σε χρόνο ενεστώτα, όταν τα περισσότερα από τα πρωτοκλασάτα στελέχη της Νέας Δημοκρατίας ήταν κρυμμένα κάνοντας διαφύλαξη του πολιτικού τους κεφαλαίου, η τύχη της κυβέρνησής τους κρεμόταν από μια κλωστή. Ως γνωστόν οι ψυχικές αντοχές όλων των ανθρώπων έχουν το όριο τους. Από ένα σημείο και μετά λυγίζουν. Εκτιμώ σήμερα, πως ο πρωθυπουργός όταν έδωσε εκείνη τη συνέντευξη στον Αντώνη Σρόιτερ βρισκόταν πολύ κοντά σε αυτό το σημείο.
Το γνωστό «τέλος καλό, όλα καλά» δεν ισχύει σε αυτήν την περίπτωση. Οι κάθε λογής «ολιστικοί», «υπνωτιστές» και κβαντικοί πραγματογνώμονες επί παντός επιστητού, καραδοκούν για να ξανακτυπήσουν για κάποιο άλλο θέμα. Όταν υπάρχει κοινό που θέλει να αγοράσει, εμφανίζονται και οι «προμηθευτές».
liberal.gr