To «τελευταίο αντίο» στον Γιώργο Μαζωνάκη είπαν στον Γιώργο Μαζωνάκη συγγενείς, φίλοι, συνεργάτες και χιλιάδες κόσμου. Συντετριμμένη ήταν η οικογένεια του αγαπημένου τραγουδιστή στον Ιερό Ναό της Αγίας Τριάδας στη Νίκαια. Αρκετοί καλλιτέχνες βρέθηκαν στο πλευρό της οικογένειας του Γιώργου Μαζωνάκη.
Στη συνέχεια, πραγματοποιήθηκε το απόγευμα η ταφή του Γιώργου Μαζωνάκη στο Γ΄
Νεκροταφείο Αθηνών, κλείνοντας το τελευταίο κεφάλαιο του διήμερου
αποχαιρετισμού στον δημοφιλή τραγουδιστή.
Η σορός του μεταφέρθηκε στο νεκροταφείο μετά την ολοκλήρωση της εξόδιου
ακολουθίας στον Ιερό Ναό της Αγίας Τριάδας στη Νίκαια, όπου είχαν συγκεντρωθεί
από νωρίς η οικογένειά του, φίλοι, άνθρωποι του καλλιτεχνικού χώρου και
εκατοντάδες πολίτες.
Η ταφή πραγματοποιήθηκε μετά την πομπή που ξεκίνησε από τη Νίκαια, με τους πιο
κοντινούς του ανθρώπους να τον συνοδεύουν στην τελευταία του κατοικία. Οι
χιλιάδες κόσμου τραγούδησαν το «Φεύγω για μένα» και έριξαν λευκά τριαντάφυλλα.
Η εξόδιος ακολουθία είχε προηγηθεί στην Αγία Τριάδα, στη γειτονιά με την οποία
ο Γιώργος Μαζωνάκης ήταν στενά συνδεδεμένος από τα παιδικά του χρόνια. Οι
γονείς του, Μανώλης και Κλειώ, καθώς και οι αδελφές του, Μαρία και Βάσω,
βρέθηκαν στον ναό μαζί με συγγενείς και ανθρώπους που είχαν σταθεί δίπλα του
στη ζωή και στην καριέρα του.
Η παρουσία του κόσμου ήταν μεγάλη, καθώς από νωρίς πολλοί θαυμαστές είχαν
συγκεντρωθεί στην περιοχή για να πουν το δικό τους «αντίο».
Συγκινημένοι οι συνάδελφοί του
Με δάκρυα στα μάτια παρουσιάστηκαν η Νατάσα Θεοδωρίδου και η Μαρία Μπεκατώρου,
ο Γιώργος Σαμπάνης, η Έλενα Παπαρίζου, η οποία αποχώρησε κλαίγοντας από τον
ναό, ο Δημήτρης Σκουλός και ο Νίκος Κουρκούλης.
Συγκινημένοι ήταν και ο Νίκος Οικονομόπουλος, αλλά και οι συνάδελφοι του
τραγουδιστή από το The Voice, Έλενα Παπαρίζου, Χρήστος Μάστορας, Πάνος
Μουζουράκης, Γιώργος Καπουτζίδης και Γιώργος Λιανός. Ο Νίκος Βέρτης, ο Νίκος
Βουρλιώτης, ο Γιάννης Βαρδής, η Πάολα και ο Πέτρος Ίμβριος.
Με στίχους από το «Θέλω να γυρίσω στα παλιά» ο επικήδειος από τον Μητροπολίτη
Νίκαιας
Αναφορά στο τραγούδι του Γιώργου Μαζωνάκη, «Θέλω να γυρίσω στα παλιά» έκανε
στον επικήδειό του, ο Μητροπολίτης Νίκαιας, Αλέξιος, σε μια ιδιαίτερα
φορτισμένη στιγμή κατά την Εξόδιο Ακολουθία για τον τραγουδιστή.
«Είμαστε ικανοποιημένοι με τη συμπεριφορά του, με την αγάπη του στη Νίκαια, με
την πολύτιμη προσφορά του σε αδελφούς που είχαν ανάγκη, με τα λόγια του γεμάτα
αγάπη προς όλους», είπε ο Μητροπολίτης Αλέξιος παραθέτοντας τους στίχους από
το τραγούδι του Γιώργου Μαζωνάκη.
Ο επικήδειος του Μητροπολίτη Νίκαιας για τον Γιώργο Μαζωνάκη
«Ἐὰν τε γὰρ ζῶμεν, τῷ Κυρίῳ ζῶμεν, ἐὰν τε ἀποθνήσκωμεν, τῷ Κυρίῳ ἀποθνήσκωμεν·
ἐὰν τε οὖν ζῶμεν ἐὰν τε ἀποθνήσκωμεν, τοῦ Κυρίου ἐσμέν»
Αδελφοί μου αγαπητοί,
Γνωρίζω πώς είναι βαρύ το πένθος της οικογενείας του αδελφού Γιώργου Μαζωνάκη,
αλλά και όλων ημών, που τον αγαπήσαμε και χαρήκαμε με τα τραγούδια του.
Είμαστε ικανοποιημένοι με τη συμπεριφορά του, με την αγάπη του στη Νίκαια, με
την πολύτιμη προσφορά του σε αδελφούς που είχαν ανάγκη, με τα λόγια του γεμάτα
αγάπη προς όλους.
Η παρουσία χιλιάδων λαού εδώ και χθες και σήμερα στην Εξόδιο Ιερά Ακολουθία,
συνιστά απόδειξη ανταπόκρισης στην αγάπη του και στη σκέψη έρχεται μια ρήση
ενός αρχαίου ιστορικού πως «Ο αληθινός τάφος των νεκρών είναι οι καρδιές των
ανθρώπων» (Τάκιτος, 55-120). Έδωσε την αγάπη και παίρνει αγάπη και ζωντανός
και αποχωρώντας από τη ζωή.
Παρακολουθώντας τη ζωή του και τα λόγια του, ανακαλώ στη σκέψη ένα συλλογισμό
που τον αφορά: «Ο θάνατος είναι μια πρόκληση. Μας λέει να μη χάνουμε χρόνο.
Μας λέει να πούμε ο ένας στον άλλο, τώρα αμέσως, ότι αγαπάμε ο ένας τον άλλο»
(Leo Buscaglia, 1924-1998).
Αποκτά μια επικαιρότητα το τραγούδι του Γιώργου, που όλοι γνωρίζουμε:
Μεγαλώνω και ξεχνώ
μόνο τους κακούς ανθρώπους.
Όσους μιλούσαν με βρισιές,
γιατί ποτέ δε μάθαν τρόπους.
Μα ποτέ μου δε ξεχνώ
τη παλιά τη γειτονιά μου,
γιατί στο παγκάκι της πλατείας
έχω χαράξει τα όνειρά μου.
Θέλω να γυρίσω στα παλιά.
Θέλω την παλιά μου γειτονιά.
Και γύρισε και είναι ανάμεσά μας τόσο νέος και τόσο δημιουργικός. Αναβιώνει
τώρα εδώ το έπος ετου Διγενή Ακρίτα
Κι επήγαν και παλέψανε στα μαρμαρένια αλώνια
κι όθε χτυπάει ο Διγενής, το αίμα αυλάκι κάνει
κι όθε χτυπάει ο Χάροντας το αίμα τράφο κάνει
Αδελφοί μου αγαπητοί
Πιστεύουμε και κηρύσσουμε ότι προσδοκούμε Ανάσταση και ζωή του μέλλοντος
αιώνος. Με αυτή την πίστη αποχαιρετούμε τον αγαπητό μας Γιώργο που ευχόμαστε
να είναι ήδη στην αγκαλιά του Θεού. Να βρει ανάπαυση η ψυχή του, να
παρηγορηθούν οι συγγενείς και οι φίλοι του, και δηλώνουμε με ανθρώπινο πόνο
αλλά και με τη σταθερή ελπίδα ότι «ο Κύριος έδωκεν, ο Κύριος αφείλατο. Ως τω
Κυρίω έδοξεν, ούτε και εγένετο. Είη το όνομα του Κυρίου ευλογημένον εις τους
αιώνας»