Τραγωδία στην Τουρκία, καθώς τουλάχιστον δύο άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους και ένας τραυματίστηκε στην Καππαδοκία, όταν ένας από τους περίφημους βραχώδεις σχηματισμούς της Καππαδοκίας γνωστοί ως «καμινάδες των νεράιδων», αποκολλήθηκε εξαιτίας ισχυρής βροχόπτωσης.
Το δυστύχημα σημειώθηκε κοντά στο Υπαίθριο Μουσείο του Γκιόρεμε, στην επαρχία Νεβσεχίρ, όταν βράχια κατέπεσαν σε σημείο όπου βρίσκονταν πολίτες.
Τι είναι οι Καμινάδες των Νεράιδων
Πώς δημιουργήθηκαν
Η δημιουργία τους είναι το αποτέλεσμα μιας γεωλογικής διαδικασίας εκατομμυρίων ετών.
Πριν από περίπου 3 έως 9 εκατομμύρια χρόνια, εκρήξεις από τα γειτονικά ηφαίστεια (όπως το Έρτζιγιες και το Χασάν Νταγ) κάλυψαν την περιοχή με παχιά στρώματα τέφρας, λάβας και βασάλτη. Η τέφρα συμπιέστηκε και δημιούργησε ένα σχετικά μαλακό, πορώδες πέτρωμα, τον τόφφο.
Πάνω από τον τόφφο αποτέθηκε ένα πιο σκληρό στρώμα βασάλτη ή ανδεσίτη. Με την πάροδο των αιώνων, το νερό από τις βροχοπτώσεις, οι πλημμύρες και οι άνεμοι διάβρωσαν τον μαλακό τόφφο. Στα σημεία όπου υπήρχε πιο ανθεκτικός βράχος από πάνω, ο υποκείμενος τόφφος προστατεύτηκε από τη φθορά. Έτσι σχηματίστηκαν αυτές οι ψηλές κολόνες, με τον σκληρό βράχο να μένει στην κορυφή ως «καπέλο».
Ο μύθος πίσω από το όνομα
Το όνομά τους προέρχεται από τοπικούς λαϊκούς θρύλους. Επειδή οι σχηματισμοί έμοιαζαν εξωπραγματικοί και αφύσικοι, οι παλαιοί κάτοικοι πίστευαν ότι δεν μπορούσαν να έχουν κατασκευαστεί από ανθρώπινο χέρι και ότι στα υπόγεια αυτών των βράχων ζούσαν νεράιδες και ξωτικά που άναβαν φωτιές, με τις κορυφές των βράχων να λειτουργούν ως καμινάδες τους.
Ιστορική και πολιτισμική χρήση
Πέρα από γεωλογικό φαινόμενο, οι Καμινάδες των Νεράιδων αποτέλεσαν καταφύγιο για τους ανθρώπους.
Λόγω της μαλακής φύσης του τόφφου, από τα ρωμαϊκά και πρωτοχριστιανικά χρόνια οι κάτοικοι σκάλισαν το εσωτερικό των βράχων, φτιάχνοντας σπίτια, περιστεριώνες, μοναστήρια και υπόγειες εκκλησίες με εξαιρετικές βυζαντινές τοιχογραφίες.
Χρησιμοποιήθηκαν ευρύτατα από τους πρώτους Χριστιανούς ως κρησφύγετα κατά τη διάρκεια ρωμαϊκών διωγμών και μετέπειτα αραβικών επιδρομών.
Η κοιλάδα του Γκιόρεμε και οι γύρω περιοχές με τις Καμινάδες των Νεράιδων αποτελούν Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO και έναν από τους πιο δημοφιλείς τουριστικούς προορισμούς παγκοσμίως, διάσημο για τις πτήσεις με αερόστατα πάνω από το μοναδικό αυτό ανάγλυφο.
Το όνομά τους προέρχεται από τοπικούς λαϊκούς θρύλους. Επειδή οι σχηματισμοί έμοιαζαν εξωπραγματικοί και αφύσικοι, οι παλαιοί κάτοικοι πίστευαν ότι δεν μπορούσαν να έχουν κατασκευαστεί από ανθρώπινο χέρι και ότι στα υπόγεια αυτών των βράχων ζούσαν νεράιδες και ξωτικά που άναβαν φωτιές, με τις κορυφές των βράχων να λειτουργούν ως καμινάδες τους.
Ιστορική και πολιτισμική χρήση
Πέρα από γεωλογικό φαινόμενο, οι Καμινάδες των Νεράιδων αποτέλεσαν καταφύγιο για τους ανθρώπους.
Λόγω της μαλακής φύσης του τόφφου, από τα ρωμαϊκά και πρωτοχριστιανικά χρόνια οι κάτοικοι σκάλισαν το εσωτερικό των βράχων, φτιάχνοντας σπίτια, περιστεριώνες, μοναστήρια και υπόγειες εκκλησίες με εξαιρετικές βυζαντινές τοιχογραφίες.
Χρησιμοποιήθηκαν ευρύτατα από τους πρώτους Χριστιανούς ως κρησφύγετα κατά τη διάρκεια ρωμαϊκών διωγμών και μετέπειτα αραβικών επιδρομών.
Η κοιλάδα του Γκιόρεμε και οι γύρω περιοχές με τις Καμινάδες των Νεράιδων αποτελούν Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO και έναν από τους πιο δημοφιλείς τουριστικούς προορισμούς παγκοσμίως, διάσημο για τις πτήσεις με αερόστατα πάνω από το μοναδικό αυτό ανάγλυφο.
