Ο Νίκος Πλακιάς θυμάται την τραγική βραδιά στα Τέμπη και λέει στα Παραπολιτικά ότι τα θύματα πλήρωσαν τις παθογένειες του σιδηροδρόμου
«Τρία χρόνια μετά, είμαστε χειρότερα απ’ ό,τι εκείνο το βράδυ… Στιγμή δεν περνά χωρίς εκείνες». Ο Νίκος Πλακιάς θρηνεί για τις κόρες του και την ανιψιά του, το παιδί του αδελφού του, Δημήτρη. Η Θώμη και η Χρύσα, οι 20χρονες δίδυμες με τη 19χρονη ξαδέλφη τους Αναστασία επιβιβάστηκαν το βράδυ της Καθαράς Δευτέρας του 2023 στο πρώτο βαγόνι της μοιραίας αμαξοστοιχίας με προορισμό τη Θεσσαλονίκη. Αχώριστες, όπως όλα τα παιδιά των δύο οικογενειών. Έζησαν και μεγάλωσαν στο Καστράκι, στον ίσκιο των Μετεώρων. Συναναστρέφονταν συνεχώς εκατοντάδες ανθρώπους στο εστιατόριο του παππού τους, που πέρασε στους πατεράδες τους και έως σήμερα είναι «μελίσσι» για τους προσκυνητές. Συνεσταλμένες και ταυτόχρονα εγκάρδιες, χαμογελούσαν συνεχώς, όπως σε όσα στιγμιότυπα έχουν δει το φως από τότε. Αριστούχες, η Θώμη στη Φαρμακευτική του Αριστοτελείου και η Χρύσα με την Αναστασία στο τριτοβάθμιο τμήμα Αισθητικής-Κοσμητολογίας. Πέρασαν το τριήμερο της Αποκριάς στα σπίτια τους και επέστρεφαν στα μαθήματά τους, όπως τόσοι άλλοι συμφοιτητές τους. Το τρένο ήταν γεμάτο. Καρφίτσα δεν έπεφτε και σκέφτηκαν να σταθούν όρθιες στο κυλικείο. Άλλωστε, η απόσταση δεν ήταν μεγάλη και ο μηχανοδηγός είχε αναπτύξει μεγάλη ταχύτητα.
Νίκος Πλακιάς: "Όλα πήγαν στραβά στα Τέμπη"
Ο Νίκος Πλακιάς ανοίγει την καρδιά του στα «Παραπολιτικά» και θυμάται: «Όλα πήγαν στραβά. Από τη στιγμή που ξεκίνησε το τρένο μέχρι και τη σύγκρουση, τα πάντα πήγαν στραβά. Εκείνο το βράδυ τα παιδιά μας πλήρωσαν όλες τις παθογένειες του ελληνικού σιδηροδρόμου τα τελευταία δέκα χρόνια. Δεν θα ήσουν εσύ, θα ήμουν εγώ, δεν θα ήμουν εγώ, θα ήταν κάποιος άλλος. Ηταν θέμα χρόνου, όλοι το γνώριζαν, εκτός από εμάς. Εμείς πήγαμε και βάλαμε τα παιδιά μας στα σάπια βαγόνια. Όλα στραβά… Από τις παθογένειες ετών μέχρι και τους ανθρώπους που είχαν τα κύρια πόστα εκείνο το βράδυ. Τον σταθμάρχη, τους ελεγκτές, τους άλλους σταθμάρχες που έφυγαν, τα ρουσφέτια, που μάθαμε μετά για το ποιος έβαλε στη θέση τον σταθμάρχη, ο οποίος όχι μόνο δεν έπρεπε να βρίσκεται εκεί, αλλά δεν έπρεπε να είναι καν σταθμάρχης».
"Δεν πίστεψα ποτέ τα σενάρια για παράνομο φορτίο"
Η συζήτηση περνά στις θεωρίες για παράνομα φορτία και επικίνδυνες εύφλεκτες ύλες στην εμπορική αμαξοστοιχία, όπως το ξυλόλιο. Ο Νίκος Πλακιάς απέρριπτε από την πρώτη στιγμή τέτοια σενάρια. «Δεν τα πίστεψα ποτέ και τώρα, έπειτα από τρία χρόνια, δεν συζητά κανείς αν το τρένο είχε κάτι πάνω. Δεν κουβαλούσε τίποτα, δεν ξέρω αν άλλες φορές γινόταν λαθρεμπόριο ή άλλες μεταφορές με τρένα, λεωφορεία, καράβια. Το συγκεκριμένο είμαστε σίγουροι ότι δεν κουβαλούσε τίποτα το παράνομο. Αυτό το αφήγημα έχει καταρρεύσει. Δείξε μου ένα στοιχείο με το χέρι στην καρδιά ότι είχε κάτι το τρένο. Το μόνο ερώτημα που βάζουν είναι για την πυρόσφαιρα. Εμείς δεν λέμε ότι δημιουργήθηκε μόνο από τα έλαια σιλικόνης, αυτό είναι μεγάλο λάθος. Λέμε ότι και τα έλαια σιλικόνης που εκτοξεύθηκαν από τους μετασχηματιστές εκείνη τη στιγμή έπαιξαν σημαντικό ρόλο. Μην ξεχνάμε τις υπερβολικές ταχύτητες, με 180 χιλιόμετρα πήγαινε η επιβατική, ενώ θα έπρεπε να ήταν 150, συν 100 η εμπορική, η οποία κουβαλούσε τόνους από λαμαρίνες. Η σφοδρότητα της σύγκρουσης ήταν τεράστια. Έχουμε ψάξει όλο τον κόσμο και δεν έχουμε δει κάτι αντίστοιχο. Επίσης, μην ξεχνάμε και τα χιλιάδες βολτ από τα καλώδια της ΔΕΗ που έπεσαν από πάνω».
"Έχω εμπιστοσύνη στη δικαιοσύνη"
Συνεπής, ο Νίκος Πλακιάς παρακολουθούσε συνεχώς όλα τα στάδια της προδικαστικής διαδικασίας, συνδράμοντας στο έργο της Δικαιοσύνης, πέρα και πάνω από πρόσωπα. «Βεβαίως και θα πάω στο δικαστήριο στις 23 Μαρτίου. Άμα δεν είχα εμπιστοσύνη, δεν θα παρευρισκόμουν. Ακούω κάποιους που λένε ότι δεν έχουν. Αν αμφισβητούν τα πάντα, δεν υπάρχει λόγος να έρθουν. Ας αφήσουν εμάς, που πιστεύουμε ότι η Δικαιοσύνη μπορεί να αποδώσει δίκαιο, να μας δώσει απαντήσεις, να καταδικάσει τους ενόχους».
"Αδιαμφισβήτητα υπάρχουν πολιτικές ευθύνες στα Τέμπη"
Όσο δε για τις πολιτικές ευθύνες είπε: «Αδιαμφισβήτητα υπάρχουν». Επί τούτου «ήδη “τρέχουν” δύο δίκες στον Άρειο Πάγο: και για τον Τριαντόπουλο, σχετικά με το μπάζωμα και το ξεμπάζωμα, και για τον Καραμανλή, ως αρμόδιο υπουργό Μεταφορών εκείνο το διάστημα. Ο Καραμανλής ήταν ο άνθρωπος που μας κουνούσε τα χαρτιά 15 ημέρες πριν από το δυστύχημα ότι το τρένο είναι το πιο ασφαλές μέσο στην Ελλάδα. Δεν τα ξεχνάμε αυτά. Μετά είχε το θράσος να κατέβει υποψήφιος βουλευτής στις Σέρρες. Μέγιστη προσβολή: ενώ παραιτήθηκε, τον είδαμε υποψήφιο».
"Δεν ακυρώνω την προσπάθεια της Καρυστιανού"
Σχετικά, τέλος, με τη δημιουργία κόμματος από τη Μαρία Καρυστιανού λέει: «Όταν θα το ανακοινώσει, τότε θα σας πω. Θα δω τα πρόσωπα που θα την πλαισιώσουν, θα διαβάσω τις θέσεις της και τις επιδιώξεις της και θα μετρήσω αν μου κάνει για να το στηρίξω και να το ψηφίσω στις επόμενες εκλογές ή αν με αφήνει παγερά αδιάφορο». Υποστηρίζει, ωστόσο, ότι «η πολιτικοποίηση συγγενών τη δεδομένη στιγμή δεν είναι και ό,τι καλύτερο. Τώρα αναζητούμε την αλήθεια για τα παιδιά μας. Δεν χωράει κάτι άλλο σε αυτό. Τις πρώτες ημέρες, τον πρώτο καιρό, όταν τα πράγματα ήταν νωπά, θα μπορούσαν να κινηθούν κάποιοι πολιτικά, ώστε να ασκηθεί πίεση στο πολιτικό σύστημα για να επιταχυνθούν οι έρευνες προς πάσα κατεύθυνση. Μέσα στον θυμό και στην οργή θα ήταν το καλύτερο σενάριο, γιατί μην ξεχνάτε ότι είχαμε εθνικές εκλογές. Τώρα, λίγο πριν από τα δικαστήρια, νομίζω ότι είναι άτοπο. Όμως, δεν θα ακυρώσω καμία προσπάθεια κανενός συγγενούς, γιατί η κ. Καρυστιανού ενδεχομένως να πιστεύει ότι έτσι θα βάλει φυλακή όσους πολιτικούς ευθύνονται».
Δημητρης Γιαννακοπουλος
Δημοσιεύτηκε στα Παραπολιτικά
