Μπορεί η συζήτηση να ξεκίνησε με αφορμή την τροπολογία για τον Πανελλήνιο Ιατρικό Σύλλογο, όμως πολύ γρήγορα το ενδιαφέρον μεταφέρθηκε σε ένα εντελώς διαφορετικό πεδίο: την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία (EPPO).
Άδωνις Γεωργιάδης: «Χωρίς τη διάταξη ο ΠΙΣ οδηγείται σε διάλυση» – Μετωπική στη Βουλή
Η Βουλή έγινε πεδίο μιας από τις σκληρότερες θεσμικές συγκρούσεις των τελευταίων μηνών
Η συζήτηση για το άρθρο 67 του νομοσχεδίου του Υπουργείου Κοινωνικής Συνοχής εξελίχθηκε σε μια από τις πιο έντονες κοινοβουλευτικές αντιπαραθέσεις της περιόδου. Αφορμή ήταν η τροπολογία του Υπουργείου Υγείας που αφορά τον Πανελλήνιο Ιατρικό Σύλλογο (ΠΙΣ) και επιχειρεί να αντιμετωπίσει το πολύχρονο διοικητικό αδιέξοδο που δημιουργήθηκε μετά τις δικαστικές εξελίξεις γύρω από τις εκλογές του 2022.
Από την πρώτη στιγμή, η αντιπολίτευση επιχείρησε να παρουσιάσει τη ρύθμιση ως παρέμβαση στην αυτοδιοίκηση του ΠΙΣ και ως παραβίαση του άρθρου 12 και του άρθρου 74 παρ. 5 του Συντάγματος. Αντίθετα, ο υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης απάντησε με μια ιδιαίτερα επιθετική και αναλυτική τοποθέτηση, υποστηρίζοντας ότι η κυβέρνηση δεν δημιουργεί το πρόβλημα αλλά επιχειρεί να λύσει ένα διοικητικό χάος που κληρονόμησε και το οποίο απειλεί πλέον τη λειτουργία του κορυφαίου θεσμικού οργάνου των γιατρών.
Το παρασκήνιο μιας κρίσης που ξεκίνησε χρόνια πριν
Για να γίνει αντιληπτή η ουσία της αντιπαράθεσης, απαιτείται επιστροφή αρκετά χρόνια πίσω.
Οι εκλογές του Πανελληνίου Ιατρικού Συλλόγου το 2022 πραγματοποιήθηκαν με τη συμμετοχή τοπικών Ιατρικών Συλλόγων των οποίων η συμμετοχή είχε εγκριθεί με υπουργική απόφαση. Η συγκεκριμένη απόφαση προσβλήθηκε ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας.
Το ΣτΕ ακύρωσε την υπουργική πράξη, με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί αμφισβήτηση για τη νομιμότητα της διοίκησης του ΠΙΣ και να ξεκινήσει ένας διαρκής κύκλος δικαστικών προσφυγών, προσωρινών λύσεων και αλληλοαμφισβητήσεων μεταξύ διαφορετικών παρατάξεων.
Σύμφωνα με την κυβέρνηση, αυτή η κατάσταση έχει οδηγήσει τον ΠΙΣ σε ουσιαστική διοικητική παράλυση.
Η κυβέρνηση: «Δεν διορίζουμε φίλους – αποκαθιστούμε τη νομιμότητα»
Η βασική επιχειρηματολογία του Άδωνι Γεωργιάδη κινήθηκε σε εντελώς διαφορετική βάση από αυτή που παρουσίασε η αντιπολίτευση.
Ο υπουργός υποστήριξε ότι η διάταξη δεν παρέχει ανεξέλεγκτη εξουσία στον εκάστοτε υπουργό, αλλά ενεργοποιείται μόνο όταν προηγηθεί ακυρωτική δικαστική απόφαση.
Με ιδιαίτερη έμφαση δήλωσε:
«Το άρθρο θέτει ως προϋπόθεση ότι έχει προηγηθεί δικαστική απόφαση που έχει ρίξει το νόμιμα συγκροτημένο διοικητικό συμβούλιο. Άρα για να έρθει ο Υπουργός να διορίσει πρέπει προηγουμένως το δικαστήριο να έχει αποφασίσει.»
Η επισήμανση αυτή αποτέλεσε τον πυρήνα της κυβερνητικής επιχειρηματολογίας.
Κατά τον υπουργό, η αντιπολίτευση παρουσίασε μια εικόνα αυθαίρετης κυβερνητικής παρέμβασης, η οποία όμως δεν προκύπτει από το ίδιο το κείμενο της διάταξης.
«Δεν διορίζονται πρόσωπα της επιλογής μου»
Απαντώντας στις αιτιάσεις περί «κομματικών διορισμών», ο Άδωνις Γεωργιάδης
υπογράμμισε ότι ο υπουργός
δεν μπορεί να επιλέξει οποιοδήποτε πρόσωπο.
Όπως είπε χαρακτηριστικά:
«Αυτό διαβάσατε στο άρθρο; Προφανώς και όχι. Περιοριστικά ο Υπουργός μπορεί να διορίζει μόνο εκλεγμένα μέλη του ΠΙΣ. Δεν βάζει όποιον θέλει. Βάζει πρόσωπα που οι ίδιοι οι γιατροί έχουν εκλέξει για αντιπροσώπους τους.»
Με αυτό το επιχείρημα η κυβέρνηση επιδιώκει να δείξει ότι δεν καταλύεται η δημοκρατική νομιμοποίηση, αλλά χρησιμοποιούνται ήδη εκλεγμένοι αντιπρόσωποι αποκλειστικά για να οδηγήσουν τον Σύλλογο σε νέες εκλογές.
Το «διοικητικό χάος» που περιέγραψε ο Άδωνις
Η πλέον αποκαλυπτική στιγμή της ομιλίας του υπουργού ήρθε όταν περιέγραψε την πραγματική κατάσταση στον ΠΙΣ.
Όπως υποστήριξε, ακόμη και το προσωρινό διοικητικό συμβούλιο, του οποίου αναγνώριζαν τη νομιμότητα οι αντίπαλοί του μέσα στην αίθουσα, έχει προσβάλει δικαστικά την ίδια την υπουργική απόφαση που το συγκρότησε.
«Το διοικητικό συμβούλιο του οποίου επικαλείστε σήμερα τη γνώμη είναι το ίδιο διοικητικό συμβούλιο που έχει προσβάλει τη δική μου υπουργική απόφαση. Αν γίνει δεκτή η προσφυγή του, παύει να υπάρχει το ίδιο το διοικητικό συμβούλιο που σήμερα επικαλείστε.»
Με τη φράση αυτή ο υπουργός επιχείρησε να καταδείξει ότι ο ΠΙΣ βρίσκεται σε έναν φαύλο κύκλο συνεχών προσφυγών που καθιστά αδύνατη τη σταθερή διοικητική λειτουργία.
«Αν δεν ψηφιστεί η διάταξη, το αδιέξοδο θα συνεχίζεται επ’ άπειρον»
Ο Άδωνις Γεωργιάδης παρουσίασε ίσως το σημαντικότερο πολιτικό του επιχείρημα:
«Εάν δεν γίνεται αυτή η σημερινή ρύθμιση και οι εκλογές της 29ης Αυγούστου αναδείξουν νέο διοικητικό συμβούλιο, οι άλλοι μισοί θα πάνε πάλι στο ΣτΕ για να το ρίξουν. Και αυτό θα συνεχίζεται αενάως.»
Με άλλα λόγια, η κυβέρνηση θεωρεί ότι η διάταξη
δεν αποτελεί πολιτική επιλογή, αλλά αναγκαίο θεσμικό
εργαλείο ώστε να διακοπεί ένας ατέρμονος κύκλος δικαστικών συγκρούσεων.
Η αντιπολίτευση μιλά για αντισυνταγματικότητα – Η κυβέρνηση απαντά με το ΣτΕ
Απέναντι στη θέση αυτή, σχεδόν σύσσωμη η αντιπολίτευση υποστήριξε ότι ο διορισμός προσωρινής διοίκησης από τον υπουργό παραβιάζει την αυτοδιοίκηση ενός ΝΠΔΔ και ανοίγει τον δρόμο για κυβερνητικές παρεμβάσεις σε επιστημονικούς και επαγγελματικούς φορείς.
Η κυβέρνηση, από την άλλη πλευρά, αντιτείνει ότι η ρύθμιση είναι αυστηρά προσωρινή, περιορίζεται χρονικά, ενεργοποιείται μόνο μετά από δικαστική κρίση και αποσκοπεί αποκλειστικά στη διεξαγωγή νέων εκλογών, χωρίς να μεταβάλλει τις αρμοδιότητες ή τον χαρακτήρα του ΠΙΣ.
«Δεν είναι διορισμός ημετέρων – Είναι η μοναδική θεσμική λύση»
Από το σημείο εκείνο και μετά η αίθουσα της Ολομέλειας μετατράπηκε ουσιαστικά σε ένα μεγάλο νομικό ακροατήριο.
Η αντιπολίτευση μίλησε για κατάλυση της αυτοδιοίκησης του Πανελληνίου Ιατρικού Συλλόγου, για κρατικό παρεμβατισμό και για επικίνδυνο προηγούμενο που θα μπορούσε αύριο να επεκταθεί στους Δικηγορικούς Συλλόγους, στο Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδος ή σε οποιοδήποτε άλλο Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου.
Ο Άδωνις Γεωργιάδης, όμως, επέλεξε να απαντήσει όχι μόνο πολιτικά αλλά κυρίως θεσμικά.
Με εμφανή ένταση, απέρριψε συνολικά την εικόνα που επιχείρησε να δημιουργήσει η αντιπολίτευση.
«Γιατί αυτά που ακούστηκαν στην αίθουσα, με συγχωρείτε, είναι εξωφρενικά. Σε λίγο θα νόμιζα ότι θα με λέγανε και… ντούτσε.»
Η φράση αυτή αποτύπωσε το κλίμα της συζήτησης, καθώς είχαν προηγηθεί ιδιαίτερα βαρείς χαρακτηρισμοί από την αντιπολίτευση, ακόμη και ιστορικοί παραλληλισμοί με αυταρχικά καθεστώτα.
Το μεγάλο επιχείρημα του υπουργού: «Η διάταξη ενεργοποιείται μόνο μετά από δικαστική απόφαση»
Η αντιπολίτευση υποστήριξε ότι η κυβέρνηση αποκτά το δικαίωμα να διορίζει κατά βούληση τη διοίκηση του Πανελληνίου Ιατρικού Συλλόγου.
Ο υπουργός Υγείας αντέτεινε ότι η κριτική αυτή παραβλέπει το ίδιο το περιεχόμενο της διάταξης.
«Το άρθρο πρώτο θέτει ως προϋπόθεση ότι έχει προηγηθεί δικαστική απόφαση που έχει ρίξει το νόμιμα συγκροτημένο Διοικητικό Συμβούλιο. Άρα για να έρθει ο Υπουργός να διορίσει πρέπει προηγουμένως το δικαστήριο, το Συμβούλιο της Επικρατείας, να έχει αποφασίσει.»
Με αυτό το επιχείρημα ο Άδωνις Γεωργιάδης επιχείρησε να μεταφέρει το κέντρο βάρους της συζήτησης.
Κατά την κυβερνητική ανάγνωση, η πρωτοβουλία δεν ανήκει στον υπουργό αλλά στη Δικαιοσύνη.
Ο υπουργός δεν παρεμβαίνει αυθαίρετα.
Ενεργοποιείται μόνο όταν υπάρχει ήδη τελεσίδικη δικαστική κρίση που έχει δημιουργήσει διοικητικό κενό.
Η μεγάλη απάντηση στις κατηγορίες περί «διορισμένων ημετέρων»
Η δεύτερη μεγάλη ένσταση της αντιπολίτευσης αφορούσε τον ισχυρισμό ότι η κυβέρνηση επιθυμεί να τοποθετήσει “δικούς της ανθρώπους” στη διοίκηση του ΠΙΣ.
Ο Άδωνις Γεωργιάδης χαρακτήρισε τον ισχυρισμό αυτόν ανακριβή.
«Αυτό διαβάσατε στο άρθρο; Προφανώς και όχι. Ο Υπουργός μπορεί να διορίζει μόνο εκλεγμένα μέλη του ΠΙΣ. Δεν βάζει όποιον θέλει. Βάζει πρόσωπα που οι ίδιοι οι γιατροί έχουν ήδη εκλέξει ως αντιπροσώπους τους.»
Το επιχείρημα αυτό αποτέλεσε ίσως το ισχυρότερο σημείο της κυβερνητικής υπεράσπισης.
Διότι, εφόσον η διάταξη περιορίζει την επιλογή αποκλειστικά σε ήδη
εκλεγμένους αντιπροσώπους του ΠΙΣ, η κυβέρνηση υποστηρίζει ότι
δεν αλλοιώνεται η δημοκρατική εκπροσώπηση του ιατρικού σώματος, αλλά διασφαλίζεται η συνέχεια της λειτουργίας του μέχρι τη διεξαγωγή νέων
εκλογών.
Το διοικητικό χάος που περιέγραψε ο υπουργός
Στο σημείο αυτό ο Άδωνις Γεωργιάδης προχώρησε σε μία από τις πιο αποκαλυπτικές περιγραφές της κατάστασης που επικρατεί στον Πανελλήνιο Ιατρικό Σύλλογο.
Με στοιχεία και συγκεκριμένες ημερομηνίες υποστήριξε ότι ακόμη και το ίδιο το προσωρινό διοικητικό συμβούλιο έχει στραφεί δικαστικά κατά της υπουργικής απόφασης με την οποία συγκροτήθηκε.
«Το Διοικητικό Συμβούλιο του οποίου επικαλείστε σήμερα τις ανακοινώσεις είναι το ίδιο Διοικητικό Συμβούλιο που έχει προσβάλει τη δική μου υπουργική απόφαση. Αν γίνει δεκτή η προσφυγή του, παύει να υπάρχει το ίδιο το Διοικητικό Συμβούλιο που σήμερα επικαλείστε.»
Η εικόνα που περιέγραψε ήταν εκείνη ενός θεσμού εγκλωβισμένου σε έναν διαρκή κύκλο αλληλοπροσφυγών, όπου κάθε νέα διοίκηση αμφισβητείται εκ νέου ενώπιον της Δικαιοσύνης.
«Χωρίς αυτή τη διάταξη δεν θα έχουμε ποτέ σταθερή διοίκηση»
Ο υπουργός προχώρησε ακόμη περισσότερο.
Περιέγραψε ένα σενάριο όπου ακόμη και μετά τις επόμενες εκλογές, η κρίση θα αναπαραχθεί.
«Αν δεν γίνει αυτή η σημερινή ρύθμιση και οι εκλογές της 29ης Αυγούστου αναδείξουν νέο Διοικητικό Συμβούλιο, οι άλλοι μισοί θα πάνε πάλι στο Συμβούλιο της Επικρατείας για να το ρίξουν. Και αυτό θα συνεχίζεται αενάως.»
Κατά την κυβερνητική λογική, η διάταξη δεν αποτελεί επιλογή πολιτικής σκοπιμότητας αλλά αναγκαία δικλείδα θεσμικής σταθερότητας, ώστε να υπάρξει επιτέλους οριστική έξοδος από την παρατεταμένη κρίση.
Η ιστορική αντεπίθεση στον ΣΥΡΙΖΑ
Ο Άδωνις Γεωργιάδης δεν περιορίστηκε στη νομική επιχειρηματολογία.
Επέλεξε να μεταφέρει την πολιτική αντιπαράθεση στο 2019, αποδίδοντας στον τότε υπουργό Υγείας Ανδρέα Ξανθό την απαρχή της σημερινής κρίσης.
«Ξέρετε πότε ξεκίνησε αυτή η ιστορία; Τον Απρίλιο του 2019 ο υπουργός Υγείας του ΣΥΡΙΖΑ Ανδρέας Ξανθός δεν επικύρωσε τα εκλογικά αποτελέσματα του ΠΙΣ και όρισε προσωρινή διοίκηση. Αυτή η απόφαση έπεσε στο Συμβούλιο της Επικρατείας γιατί δεν υπήρχε νομοθετική εξουσιοδότηση.»
Και συνέχισε:
«Από τον ΣΥΡΙΖΑ ξεκίνησε αυτή η κρίση που τώρα εγώ διαχειρίζομαι.»
Με αυτή την αναφορά ο υπουργός επιχείρησε να αποδομήσει την κριτική του
ΣΥΡΙΖΑ, υποστηρίζοντας ότι η σημερινή κυβέρνηση δεν δημιούργησε το πρόβλημα,
αλλά επιχειρεί να θεραπεύσει ένα θεσμικό κενό που άφησαν οι προηγούμενες
κυβερνητικές επιλογές.
Η αντιπολίτευση μιλά για κρατικό παρεμβατισμό
Από την άλλη πλευρά, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ, ΚΚΕ, Ελληνική Λύση, ΝΙΚΗ και Πλεύση Ελευθερίας υποστήριξαν ότι, ανεξάρτητα από το ιστορικό της υπόθεσης, η λύση που προτείνεται παραβιάζει την αυτοδιοίκηση του ΠΙΣ.
Οι εκπρόσωποί τους υποστήριξαν ότι:
- η διοίκηση έπρεπε να οριστεί μέσω της δικαστικής οδού,
- ο υπουργός δεν μπορεί να υποκαθιστά τα αιρετά όργανα ενός ΝΠΔΔ,
- δημιουργείται προηγούμενο που θα μπορούσε να επεκταθεί και σε άλλους επιστημονικούς φορείς,
- η διάταξη εισήχθη σε νομοσχέδιο διαφορετικού υπουργείου, εγείροντας ζητήματα συνταγματικής συνάφειας.
Ωστόσο, η κυβέρνηση αντέτεινε ότι η ρύθμιση είναι αυστηρά προσωρινή, έχει συγκεκριμένο χρονικό ορίζοντα και αποσκοπεί αποκλειστικά στη διενέργεια νέων εκλογών.
Η σύγκρουση με το ΠΑΣΟΚ πήρε προσωπικές διαστάσεις
Η συζήτηση, όμως, δεν περιορίστηκε στον Πανελλήνιο Ιατρικό Σύλλογο.
Η αντιπαράθεση μεταφέρθηκε γρήγορα και στο πεδίο της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, όταν ο Παναγιώτης Δουδωνής επανέφερε την προηγούμενη δημόσια σύγκρουσή του με τον Άδωνι Γεωργιάδη.
Ο υπουργός δεν άφησε αναπάντητη την αιχμή.
Με εμφανή αυτοπεποίθηση δήλωσε:
«Συγκρουστήκαμε δημόσια για την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία και απεδείχθη ότι ο Άρειος Πάγος συνετάχθη με τις απόψεις που εξέφραζα εγώ.»
Και συνέχισε ανεβάζοντας ακόμη περισσότερο τους τόνους:
«Εσείς λέτε ότι είστε καθηγητής Νομικής. Εγώ έχω σπουδάσει Ιστορία και Αρχαιολογία και ήμουν βιβλιοπώλης. Είναι μεγάλος ψόγος για έναν καθηγητή Νομικής να τον κερδίσει στα νομικά ένας βιβλιοπώλης.»
Η αναφορά αυτή προκάλεσε έντονες αντιδράσεις στα έδρανα της αντιπολίτευσης,
μετατρέποντας τη θεσμική συζήτηση σε μία από τις πιο σκληρές προσωπικές
αντιπαραθέσεις της τρέχουσας κοινοβουλευτικής περιόδου.
Η ευρωπαϊκή διάσταση της αντιπαράθεσης
Η αντιπολίτευση επιχείρησε να δώσει και διεθνή διάσταση στο θέμα.
Ο Παναγιώτης Δουδωνής, αλλά και ο Παύλος Χριστίδης, επικαλέστηκαν επιστολές ευρωπαϊκών ιατρικών οργανώσεων, υποστηρίζοντας ότι η ελληνική κυβέρνηση κινδυνεύει να απομονώσει τον Πανελλήνιο Ιατρικό Σύλλογο από τους ευρωπαϊκούς θεσμούς.
Παράλληλα, έγινε αναφορά στην Απόφαση 015/2025 του Κολεγίου των Ευρωπαίων Εισαγγελέων, με το ΠΑΣΟΚ να υποστηρίζει ότι η κυβέρνηση αγνοεί ευρωπαϊκές θεσμικές αρχές.
Ο Άδωνις Γεωργιάδης απάντησε ότι η ελληνική έννομη τάξη έχει ήδη δώσει τη δική της απάντηση.
«Τα επιχειρήματά σας τα έθεσε και η κυρία Κοβέσι στην Ολομέλεια του Αρείου Πάγου. Σχεδόν ομόφωνα η Ολομέλεια είπε ότι η ερμηνεία σας είναι λανθασμένη.»
Ο υπουργός μάλιστα επικαλέστηκε σειρά κορυφαίων συνταγματολόγων και πρώην ανώτατων πολιτειακών παραγόντων, υποστηρίζοντας ότι η δική του ερμηνεία του ευρωπαϊκού κανονισμού συμβαδίζει με εκείνη του Ευάγγελου Βενιζέλου, του Προκόπη Παυλόπουλου, της Βασιλικής Θάνου, της Κατερίνας Σακελλαροπούλου και της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου.
Το πραγματικό ερώτημα: Παρέμβαση ή αποκατάσταση της νομιμότητας;
Πίσω από τις υψηλές πολιτικές εντάσεις, το ουσιαστικό ερώτημα παραμένει θεσμικό.
Η αντιπολίτευση θεωρεί ότι η κυβέρνηση, ακόμη και προσωρινά, δεν μπορεί να ορίζει τη διοίκηση ενός αυτοδιοικούμενου ΝΠΔΔ.
Η κυβέρνηση, αντίθετα, απαντά ότι η παρέμβαση αυτή δεν είναι αποτέλεσμα πολιτικής βούλησης αλλά συνέπεια μιας μακράς δικαστικής περιπέτειας που έχει αφήσει τον Πανελλήνιο Ιατρικό Σύλλογο χωρίς σταθερή διοίκηση.
Η διάκριση αυτή είναι κρίσιμη.
Ο ΠΙΣ δεν είναι ένα κοινό ιδιωτικό σωματείο. Είναι Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου, με θεσμοθετημένες αρμοδιότητες που επηρεάζουν την άσκηση της ιατρικής, την πειθαρχική διαδικασία, την εκπροσώπηση του ιατρικού κόσμου και τη συνεργασία με το κράτος.
Αυτό σημαίνει ότι η παρατεταμένη αδυναμία συγκρότησης νόμιμης διοίκησης δεν αποτελεί απλώς εσωτερική διαφωνία ενός επαγγελματικού φορέα, αλλά δημιουργεί αντικειμενικό πρόβλημα στη λειτουργία ενός δημόσιου θεσμού.
Η συνταγματική σύγκρουση δύο αρχών
Η ουσία της συζήτησης δεν είναι τόσο απλή όσο παρουσιάστηκε στην Ολομέλεια.
Στην πραγματικότητα συγκρούονται δύο διαφορετικές συνταγματικές αρχές.
Από τη μία πλευρά βρίσκεται η αυτοδιοίκηση των επαγγελματικών οργανώσεων και η προστασία του συνεταιρίζεσθαι, όπως προβλέπεται από το άρθρο 12 του Συντάγματος.
Από την άλλη βρίσκεται η υποχρέωση της Πολιτείας να διασφαλίζει τη συνέχεια της διοίκησης, την εκτέλεση των αποφάσεων του Συμβουλίου της Επικρατείας και τη λειτουργία ενός Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου που δεν μπορεί να παραμένει επ’ αόριστον σε θεσμικό κενό.
Ακριβώς επάνω σε αυτή τη λεπτή ισορροπία στηρίχθηκε και η κυβερνητική επιχειρηματολογία.
Ο πολιτικός συμβολισμός της παρέμβασης Γεωργιάδη
Πέρα από τη νομική διάσταση, η υπόθεση έχει σαφές πολιτικό αποτύπωμα.
Ο Άδωνις Γεωργιάδης επέλεξε να αναλάβει προσωπικά το πολιτικό κόστος μιας εξαιρετικά δύσκολης υπόθεσης, γνωρίζοντας ότι οποιαδήποτε παρέμβαση στον ΠΙΣ θα προκαλούσε αντιδράσεις.
Ωστόσο, η κυβέρνηση εμφανίζεται να θεωρεί ότι το μεγαλύτερο πολιτικό κόστος θα ήταν να παρακολουθεί παθητικά έναν κορυφαίο επιστημονικό θεσμό να οδηγείται σε διαρκή ακυβερνησία.
Η επιλογή της προσωρινής διοίκησης, σύμφωνα με την κυβερνητική λογική, δεν αποτελεί επιδίωξη ελέγχου, αλλά εργαλείο εξόδου από ένα αδιέξοδο που παράγουν οι αλλεπάλληλες δικαστικές συγκρούσεις.
Μια αντιπαράθεση που ξεπερνά τον ΠΙΣ
Η συζήτηση στη Βουλή για τον Πανελλήνιο Ιατρικό Σύλλογο ανέδειξε κάτι πολύ ευρύτερο από μια διαφωνία για τη διοίκηση ενός επιστημονικού φορέα.
Αποκάλυψε δύο διαφορετικές αντιλήψεις για τον ρόλο του κράτους όταν ένας δημόσιος θεσμός οδηγείται σε παρατεταμένο διοικητικό αδιέξοδο.
Για την αντιπολίτευση, κάθε παρέμβαση της εκτελεστικής εξουσίας ενέχει τον κίνδυνο υπονόμευσης της αυτοδιοίκησης και δημιουργίας ενός ανεπιθύμητου προηγουμένου.
Για την κυβέρνηση, αντίθετα, η αδράνεια θα ισοδυναμούσε με εγκατάλειψη ενός θεσμού που, μετά από αλλεπάλληλες αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας και συνεχιζόμενες προσφυγές, αδυνατεί να αποκτήσει σταθερή διοίκηση.
Η κοινοβουλευτική σύγκρουση ήταν σφοδρή, οι χαρακτηρισμοί ξεπέρασαν πολλές φορές τα όρια της πολιτικής αντιπαράθεσης, όμως ο πυρήνας της διαφωνίας παραμένει βαθιά θεσμικός: πώς διασφαλίζεται ταυτόχρονα η αυτονομία ενός ΝΠΔΔ και η υποχρέωση της Πολιτείας να εγγυάται τη νόμιμη και αδιάλειπτη λειτουργία του.
Με αυτή τη λογική, η κυβέρνηση υπερασπίστηκε τη ρύθμιση ως
προσωρινή, περιορισμένη και αναγκαία, υποστηρίζοντας ότι
δεν αποτελεί μηχανισμό ελέγχου του ΠΙΣ, αλλά τη μοναδική θεσμική γέφυρα
μέχρι την αποκατάσταση της ομαλότητας μέσω νέων εκλογών.
Πηγή: pagenews.gr