Γιάννης Μεϊμάρογλου
Επτά ημέρες - από τις 2 έως τις 9 Αυγούστου - χρειάστηκε να περιμένουμε για να επιβεβαιώσουμε ότι το αρχαίο απόφθεγμα του Δημόκριτου «είναι οικεία της ελευθερίας η παρρησία» που αναγράφεται κάτω από τον τίτλο της εφημερίδας δεν έχει καμιά σχέση με τη σημερινή «ΕΣΤΙΑ». Τα δύο διαδοχικά Κυριακάτικα πρωτοσέλιδα ήταν επίσης αρκετά. Το πρώτο για να δημοσιεύσει μια ψευδή είδηση και το δεύτερο για να επιβεβαιώσει ότι όντως η είδηση ήταν ψευδής.
Αν το περιεχόμενο της είδησης αφορούσε κάποιον ή κάποιους πολιτικούς προσωπικά δεν θα είχε και τόσο νόημα να απασχολήσει περισσότερο την τρέχουσα επικαιρότητα. Η Δικαιοσύνη θα αναλάμβανε να διερευνήσει το θέμα και να αποφανθεί για την αλήθεια, μετά από την προσφυγή των θιγομένων, έστω και μετά από αρκετό χρονικό διάστημα. Ωστόσο, η συγκεκριμένη «είδηση» υπερβαίνει κατά πολύ την προσωπική ευθιξία των εμπλεκομένων πολιτικών στοχεύοντας πολύ ψηλότερα. Στην ίδια την ουσία της Δημοκρατίας.
Δεν έχει επομένως κανένα απολύτως νόημα να ασχοληθεί κανείς με την (μη) επιβεβαίωση των στοιχείων του ρεπορτάζ της πρώτης Κυριακής. Άλλωστε δεν πρόκειται για ρεπορτάζ της συγκεκριμένης εφημερίδας αλλά, όπως αναφέρει για να μας πείσει, κάποιο σάιτ το οποίο «κατά σύμπτωση» απέδωσε με τη σειρά του, την ίδια μέρα (2/8), την είδηση στην εφημερίδα. Όσο για την «φωτογραφία» από τη συνάντηση, όπως είναι γνωστό, μπορεί εύκολα να αποδείξει κάποιος ότι συναντήθηκε με τον Ντόναλτ Τραμπ. Ειδικά ο υπογράφων το «έγκυρο» ρεπορτάζ.
Επί της ουσίας τώρα. Η χώρα βαδίζει προς τις βουλευτικές εκλογές που θα κρίνουν πολλά για τη μελλοντική της πορεία. Το κρίσιμο διακύβευμα δεν είναι μόνον η επόμενη διακυβέρνηση, όσο και αν αυτό υπερισχύει - και σωστά - στην προεκλογική αντιπαράθεση. Η ετυμηγορία της κάλπης μπορεί να διαμορφώσει ταυτόχρονα και το βασικό κομματικό δίπολο του πολιτικού συστήματος που θα κληθεί να διαχειριστεί στα επόμενα χρόνια μια ιδιαίτερα κρίσιμη εθνική, γεωπολιτική και παγκόσμια συγκυρία.
Η πρόσφατη ίδρυση της ΕΛΑΣ - Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη (χωρίς την Αριστερά) - έφερε δημοσκοπικές αλλά και προτιμησιακές αλλαγές στο πολιτικό σκηνικό. Το rebranding του Αλέξη Τσίπρα αναπτέρωσε τις ελπίδες της κυβέρνησης και της Νέας Δημοκρατίας για την πολυπόθητη νέα αυτοδυναμία που φαινόταν όνειρο απατηλό μέχρι τότε. Όσο και να ‘ναι, ένας πρώην πρωθυπουργός που έφερε τη χώρα στο χιλιοστό από τον γκρεμό της πτώχευσης πριν μερικά μόλις χρόνια, είναι πολύ προτιμότερος ως αντίπαλος από ένα κόμμα με πρόγραμμα και εμπειρία εξουσίας.
Το τοξικό προεκλογικό κλίμα που επικρατεί εδώ και καιρό, εντός και εκτός της Βουλής, προσφέρεται για συνωμοσιολογία και διασπορά ψευδών ειδήσεων στα οποία η ελληνική κοινωνία είναι ιδιαίτερα επιρρεπής. Ας μην ξεχνάμε ότι οι θεωρίες του ξυλολίου και των άδειων βαγονιών εξέθρεψαν κομματικές φιλοδοξίες που καταρρίπτονται τώρα με εκκωφαντικό θόρυβο. Ο ακραίος λαϊκισμός που ταλαιπώρησε τη χώρα στα χρόνια της κρίσης εξακολουθεί να δηλητηριάζει την πολιτική ατμόσφαιρα προς μεγάλη ικανοποίηση εκείνων που κάνουν καριέρα διαδίδοντας ασύστολα τα δικά τους - home made - fake news.
liberal.gr